Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (5)

  • Avatar

    Neels Hubinger

    |

    Wat ‘n heerlike, vreugdevolle kennis en versekering om aan Jesus te behoort, in genade, deur sy dood en opstanding en met ons God van liefde versoen ye wees!!!
    Dankie Chris, duideliker kon dit nie gestel word nie…

    Reply

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    Mense voel soms dat die OT vaag is oor die lewe na die dood. Jy gee waardevolle inligting uit die OT.
    Ek sal graag wil byvoeg dat die Sadduseërs die opstanding ontken het maar die Fariseërs het geglo in die opstanding. Die enigste gronde vir die Fariseërs in die opstanding was tog die Skrif. Jesus sê vir die Sadduseërs wat die opstanding ontken het:
    Mat 22:29: “Julle dwaal omdat julle nie die Skrif en ook nie die krag van God ken nie”.
    Dit is dus duidelik dat die mense in die OT wel ‘n verwagting gehad het oor die ewige lewe.

    Reply

  • Avatar

    Fanie van Emmenes

    |

    Daar is soveel positiewe reaksie op hierdie artikel van jou Chris dat ek huiwer om enige aanmerking te maak wat negatief sou klink.
    Dit is egter ‘n aanvaarbare feit dat die mens nie uit liggaan, siel en gees bestaan nie, maar dat hy liggaam, siel en gees is. Die liggaam kan gevolgelik nie bestaan sonder die siel en die gees nie, want dit is ‘n eenheid. dit beteken dat die mens se siel nie hemel toe kan gaan sonder sy liggaam nie. Die opstanding uit die dood is dus die gelowige se hoop.
    Hoe dit presies in mekaar steek weet ek nie regtig nie maar menige teoloe het daaroor bespiegel. miskien is dit soos Petrus in Handeling verkondig dat die opstanding uit die dode reeds begin het met Christus se opstanding, Hy was die eersteling uit die opstanding. Wat vir my egter vasstaan is dat die mens nie uit drie, of selfs meer dele bestaan nie. Die begrip van die onsterflikheid van die siel is ‘n Grieks-filosofiese begrip.
    Ons HOOP is die opstanding.
    Fanie

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hi Fanie. Geen probleem nie. Dit is in gesprek wat die waarheid uiteindelik uitkristaliseer.

      Die OT prentjie van die mens in Genesis 2:7 is dat God die mens uit die stof van die aarde gevorm het, waarin Hy sy lewensasem (nishma nie ruah nie) geblaas het wat die mens ‘n lewende wese (nephesh, wat ook met siel vertaal word, word gebruik) gemaak het. So verwoord Job dit ook (Job 32:8) sowel as Jesaja (Jes 37:7; 57:16). Die mens is dus gevorm uit geestelike/goddelike en vleeslike/aardse elemente.

      Op ander plekke word hierdie prentjie uitgebou deur te verwys ook na die gees van die mens wat saam met die siel die wese van die mens vorm. Dit is onderskeibaar van die liggaam (Job 12:10; Jes 42:5 wat ook met Gen 2:7 in verband staan), veral omdat die gees kan “terugkom” in ‘n mens as hy van ‘n groot skok herstel (Gen 45:27) of selfs net sy dors geles word ((Rigt 15:19).

      Dit is hierdie geestelike deel van die mens wat na die ontmoeting met God verlang, en Hom soek, soos Jesaja so pragtig sê: “Met my siel begeer ek U in die nag; ook met my gees in my binneste soek ek U.” (Jes 26:9; vgl Job 7:11). Spreuke sê die: “gees van die mens is ’n lamp van die HERE, dit deursoek al die kamers van die binneste.” (Spr 20:27).

      Die NT prentjie van die mens is gebaseer op hierdie OT perspektiewe. Let wel nie op ‘n Griekse filosofiese een nie. Jesus verwys al daarna dat ‘n gees en ‘n liggaam van mekaar onderskei kan word (Luk 24:39). Hy gee ook sy gees sodat dit uit Hom uitgaan en sy liggaam agterbly (Joh 19:30).

      Paulus voeg die OT gedagtes oor die samestelling van die mens saam as ‘n drie-deling van gees, siel en liggaam (1 Tess 5:23; Hebr 4:12). Dit staan duidelik nie los van die OT nie, want Paulus verwys duidelik na die OT siening van die mens in Genesis 2:7 wanneer hy aan die Korintiërs skryf dat die eerste mens ‘n lewende wese (psugos) geword het (1 Kor 15:45).

      Die NT prentjie van die mens is uiteraard nog meer kompleks waarin ons hart, gedagtes en krag ensomeer ook ‘n rol speel in die wye waarop ons menswees funksioneer, maar die idee van ‘n materiële kant van menswees en ‘n nie-materiële kant is tog duidelik daarin.

      As ‘n mens vanuit hierdie OT en NT perspektiewe dan oor die dood praat, is dit duidelik dat die materiële deel van die mens hier bly met die dood, en die nie-materiële deel na die doderyk/God toe terugkeer.

      Psalm 146 praat daarom van die dood as ‘n proses waarin iemand se: “gees uitgaan, hy keer terug na sy aarde toe.” (Ps 146:4). Daar kom dus ‘n skeiding tussen die gees en die liggaam. Prediker stel dit helder dat: “die stof na die aarde terugkeer soos dit gewees het, en die gees na God terugkeer wat dit gegee het.” (Pred 12:7).

      Met die dood is dit dus hierdie nie-materiële iets van die mens – gees/siel – wat in die doderyk kom soos dit op talle plekke in die OT beskryf word en later in die NT ook (Jak 2:26). Vir gelowiges geld dit dat hulle (siele) in die hemel by God is (Openb 6:9).

      Terloops, dit is ook hierdie deel van die mens wat deur Saul teen die wil van die Here opgeroep is, “die gees van ‘n afgestorwene” (1 Sam 28:8; 1 Kron 10:13), maar daaroor ‘n ander dag.

      Reply

  • Avatar

    Fanie van Emmenes

    |

    Baie dankie vir die mooi verduideliking Chris, dit laat ‘n mens opnuut peins oor die Grootheid en Wysheid van God.
    Groete
    Fanie

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Delene

    |

    Baie dankie vir aanvaarding Chris. Ek vind al die studies interesant, maar my konsentrasie word weggelei ek het al alles probeer, maar is baie moedeloos.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Petrus, onthou Hebreërs 11 is ‘n terugblik op daardie geskiedenis. As ‘n mens na Moses se hele verhaal kyk dan het hy met die roeping om die volk uit die land Egipte na Kanaän te lei hom afgesny van die farao se huis (met al die voorregte wat dit vir hom ingehou het) en hom geskaar by die slawevolk om hulle te verlos in gehoorsaamheid aan God se opdrag. Die eerste 40 jaar van sy lewe het hy in die farao se huis gelewe. Die volgende 40 jaar in die woestyn in voorbereiding vir sy opdrag. Die laaste 40 jaar het hy sy volk Israel uit Egipte, deur die woestyn, tot by Kanaän gelei. Hy was dus nie bang vir die koning nie, want hy het onbevreesd die plae aangekondig, en aan die einde daarvan doodgewoon die volk uitgelei en met die Here as Beskermer die pad gevat deur die woestyn.

  • Avatar

    Pieter

    |

    Naand Ds Chris
    Dankie dat jy ons ingelig oor die nuwe Discrimanation bill wat die regering wil deurvoer om ons geloof nog verder te wurg. Ek glo elke Christen moet moeite doen om die Bill te lees op julle web blad skakel en die template vorm in te vul en in te stuur voor sluitings tyd.
    Groete
    Pieter

  • Avatar

    Petrus

    |

    Beste Chris

    Dankie weereens vir die genot wat jy met die skrywes tot my Bybelstudie tyd bring.

    Ek is pas klaar met Deuternomium en het ‘n vraag omtrent die aanhaling uit Hebr 11 wat my al jare “deurmekaar” maak. Dit se dat Moses geweier het om die seun van Faro se dogter genoem te word? Hy het verkies om sleg behandel te word saam met die volk?(Het hy dan nie in die paleis gewoon nie?)
    Dan, hy het Egipte verlaat sonder dat hy bank was vir koning?
    Dalk lees ek dit mis in die verhale rondom sy lewe in Egipte voor hy “gevlug” het, maar ek sien nie die boodskappe nie.
    Mooi dag vir jou.

  • Avatar

    Marietjie van Niekerk

    |

    Baie dankie Ds Chris vir hierdie besonderse reeks van gebed. Dit was vir my baie insiggewend en van blywende waarde. Ook verdieping in gees en Woord kennis.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi, ja, daar is. Ek sal dit binnekort hier plaas.

  • Avatar

    Pierre van Wyk

    |

    Baie dankie, Is daar dalk ‘n uitdeelstuk beskikbaar vir die uur van gebed.?