Ek het ’n navraag gekry oor die vooraf-bestaan van die siel al dan nie.

Dit is nie iets waaraan ek glo nie, hoewel daar baie is wat dit wel doen. My siening oor die vooraf-bestaan van die siel is dat ’n mens met bevrugting geskep word. Die mens bestaan uit ‘n geestelike en materiële kant.

Weens die sonde is die mens egter dood vir God en die ewige lewe. Met wedergeboorte word sy of haar gees/siel van bo-af gebore waardeur hulle die ewige lewe as geskenk van God ontvang. Die liggaam moet egter nog deur die proses van verandering gaan om ewig te lewe, wat óf deur die dood sal gebeur óf deur die wederkoms self.

God se Gees woon nou in ons om ons nie net aan God te verbind nie, maar ons ook in hierdie wêreld te gebruik om aan Hom eer te bring. Sy Gees is ook die waarborg dat ons met ons dood in gees/siel na Hom toe geneem sal word. Aan die einde van die tyd sal ons ‘n verheerlikte onverganklike liggaam ontvang wat met ons siel/gees verenig sal word.

Ek baseer dit op die siening van die Bybel dat die mens ‘n geskape wese is wat in tyd deur die normale prosesse van bevrugting en geboorte tot stand kom. Dit geld ook die siel. Die siel het nie ‘n vooraf-bestaan nie, altans nie volgens die Protestantse Bybelse kanon wat ons gebruik nie.

Die OT prentjie van die mens in Genesis 2:7 is dat God die mens uit die stof/materie van die aarde gevorm het, waarin Hy sy lewensasem (nishma nie ruah nie) geblaas het wat die mens ‘n lewende wese (nephesh, wat onder andere ook in die betekenis siel gebruik kan word) gemaak het. So verwoord Job dit ook (Job 32:8) sowel as Jesaja (Jes 37:7; 57:16). Die mens is dus gevorm uit geestelike/goddelike/nie-materiële en vleeslike/aardse/materiële elemente.

Op ander plekke word hierdie prentjie uitgebou deur te verwys ook na die gees van die mens wat saam met die siel die wese van die mens vorm. Dit is onderskeibaar van die liggaam (Job 12:10; Jes 42:5 wat ook met Gen 2:7 in verband staan), selfs in die ervaring van ‘n floute as die Bybel praat van die gees wat “terugkom” in ‘n mens (Jakob) as hy van ‘n groot skok herstel (Gen 45:27) of selfs as iemand (Simson) flou was van die dors en dit geles word ((Rigt 15:19).

Dit is hierdie geestelike deel van die mens wat na die ontmoeting met God verlang, en Hom soek, soos Jesaja so pragtig sê: “Met my siel begeer ek U in die nag; ook met my gees in my binneste soek ek U.” (Jes 26:9; vgl Job 7:11).

Spreuke sê in lyn hiermee dat dit die onderskeidende element van menswees is, want in die hande van God word die: “gees van die mens ’n lamp van die HERE, dit deursoek al die kamers van die binneste.” (Spr 20:27).