Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (7)

  • Avatar

    Riaan Venter

    |

    Beleef vanoggend Natures Valley se natuurskoon. Die mooi van die perfekte oggend is ook so sonder maat. God gee “abundant”. Sonder maat beteken vir my ook dat Hy nie tel hou nie. Seën, liefde, vrede en genade kom vanuit ‘n onuitpitbare bron – God – Ek as mens sukkel soms dit term onuitpitbaar te verstaan.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hi Riaan. Ek kan só identifiseer daarmee! Geniet dit in oorvloed.

      Reply

  • Avatar

    Deon

    |

    Baie dankie Chris vir hierdie woord.

    Ek waardeer dit baie en as Leek beteken dit so Baie. Ek het onlangs na die stelling “Krag van God” soos in Matt 22:29 gebruik, gaan kyk en tot die slotsom gekom dat dit na die Heilige Gees verwys. Dis dieselfde Gees wat Jesus uit die dode opgewek het en waarna Paulus ook in Ef. 1:19 verwys.

    n Nuwe Vraag: Wat beteken die woord God? Dit word deesdae oorlan gebruik om almal te akkomodeer. Vir die Christen: Jeus. Vid die Moslem: Alah. Vir die Hindo: Chrisna. Vir die Jood: JHWH. Wat beteken dit eintlik?

    Kan jy moontlik vir ons iets saamstel mbt Hebrew en Grieks as vewysing?

    Baie dankie weereens.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hi Deon. Dankie!

      Die “krag van God” in Matteus 22:29 verwys na God die Vader se vermoë om Jesus uit die dood op te wek (vgl 1 Kor 6:19), ‘n vermoë wat Jesus, verstommend genoeg, self ook het (Joh 10:17-18). Hierdie opstanding word op sy beurt ‘n krag in ons eie lewe (Fil 3:10), soos jy tereg opmerk.

      Daar is vier maniere waarop die krag van God geïdentifiseer word in die Bybel.

      1. Die krag van God word eerstens met die Gees geïdentifiseer met die optrede van Miga in die OT (Mig 5:8) sowel as met die bevrugting van Maria met Jesus in die NT (Luk 1:35). God werk dus deur sy krag, dit is die Gees. Dit word ook spesifiek gekontrasteer met ons eie krag (Sag 4:6).
      2. Maar hierdie krag is ook iets wat die Gees self het en uitoefen in Jesus met die begin van sy bediening (Luk 4:14; Hand 10:38). Hy oefen dieselfde krag ook uit in gelowiges se lewe (Hand 1:8; Rom 15:13,19; Gal 3:3; Ef 3:16; 2 Tim 1:7; Jud 20).
      3. Dit raak nog meer interessant, deurdat Paulus ook praat van Jesus wat sy krag uitoefen in ons (1 Kor 5:3).
      4. En dat die evangelie in ons eie mond ‘n krag word wat in gelid met die Gees oortuiging bring vir mense (1 Tess 1:5). Ons oefen dus ook in ‘n sekere sin die krag van God uit in ons gehoorsaamheid aan die woord van die lewe.

      Die krag van God is dus sy eie krag, sowel as die Gees as uitvoerder daarvan. Die Gees – gegewe dat Hy self God is, en ‘n persoon in eie reg – het ook sy eie krag, soos Jesus dit ook het. Hulle is na alles Een Wese, drie Persone. En ons deel in daardie krag, oefen daardie krag uit, as ons God gehoorsaam! Die sleutels van die hemel is immers aan ons toevertrou (Matt 16:19)!

      Oor die name van God. Ek sal moontlik later meer daaroor skryf, maar vir nou net dit. Die algemene naam vir god/God is eintlik in alle tale dieselfde. In Hebreeus El en Elohim en in die Grieks Theos. In Arabies is dit Allah, wat dus nie spesifiek die god van die Moslems aandui nie, maar net die Arabiese woord vir god. Die Arabiese vertaling van die Bybel vertaal die naam van God dus ook met Allah.

      Die verskil kom by die besondere naam vir God. Dit is waar die verskil is. Jahwe is die OT persoonsnaam vir God. Jesus is die NT persoonsnaam vir God. Die Heilige Gees is natuurlik ook ‘n persoonsnaam vir God. En dan is daar die name van God wat soms titels is, en ander kere beskrywings.

      Hier is ‘n paar opmerkings daaroor:

      • Here” (Jahwe)is by verre die naam wat die meeste vir God in die OT gebruik word. Sy Persoonsnaam oorheers dus die verwysings na Hom.
      • God as die “Here God” (Jahwe Elohim), die “Allerhoogste” (Êljôn) en die “Almagtige” (Shaddai) is die drie eienskappe van God wat in die OT die meeste vir Hom gebruik word.
      • Dat God die een van die “leërskare” is, wat die hemelse leër aanvoer, is ook ‘n baie belangrike perspektief wat uit sy beskrywings kom.
      • God as die “Gees” word relatief minder genoem, en die meeste kere eintlik met God self geïdentifiseer.
      • Jesus word uitruilbaar met God “Here” (Kurios – dit is die Grieks vir Jahwe) genoem in die NT. Dit bevestig sy Godheid.
      • Soms word van God se OT kenmerke aan Jesus gekoppel, bv “Almagtige“, wat nogal besonders is.
      • Uitbreidings van sy naam soos “Jahwe Jirreh” – die Here voorsien – is ook waardevol, en daar is baie!

      Reply

  • Avatar

    Deon

    |

    Baie dankie Chris. Ek waardeer dit baie.

    Dit gaan slegs oor die Nuwe Wereld Godsdiens wat slegs die woord God gebruik om almal te akkomodeer, maar vir ons behoort die woord “Here” dan direk te verwys na die Skepper, Almagtige, Liefdevolle Godheid wat alles vir ons is. Vader, Jesus en Heilige Gees.

    Reply

  • Avatar

    Biffy

    |

    Ek leer en ervaar SO baie! Baie dankie!

    Reply

  • Avatar

    Elsie Ceronio

    |

    Dankie vir hierdie verduideliking. Ons doen Johannes Evangelie in ‘n bybelstudie groep en dit was nogal moeilik om die ‘sonder maat’ reg te verstaan.

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    1. Die evangelie van Lukas is deur “die geneesheer Lukas, die geliefde” geskryf wat Paulus soms vergesel het (Kol 4:14). Aangesien baie onderneem het om ’n verhaal op te stel oor die dinge wat onder die gelowiges al vervul is, op grond van die getuienisse van hulle wat van die begin af ooggetuies en dienaars van die Woord was, het Lukas dit ook goedgedink, nadat hy van voor af alles noukeurig ondersoek het, om dit in volgorde aan Teofilus te skrywe, sodat hy met volle sekerheid kan weet die dinge waaromtrent hy onderrig is. (Luk 1:1-4).

    Lukas het ook die Handelinge van die apostels geskryf. Dit was bedoel as ‘n aanvulling van alles wat Jesus begin doen en leer het en nou deur die apostels en gelowiges onder leiding van die Heilige Gees voortgesit is (Hand 1:1). ‘n Mens kan agterkom wanneer Lukas dinge eerstehands beskryf. Hy gebruik die voornaamwoord “ons”. Ander kere kom die verhale uit sy navorsing, soos ons agterkom uit die gebruik van die voornaamwoord “hulle” in Handelinge.

    2. Lukas was dus ‘n geneesheer, navorser, en reisgenoot van Paulus wat die voorreg gehad het dat sy skrywe só goed ontvang is deur die eerste gelowiges dat hulle aan beide die evangelie van Lukas as aan die Handelinge van die apostels kanoniese status toegeken het. Die kerk het baie gou van sy boeke bely dat dit die Woord van God was.

    3. Lukas skryf sy boeke waarskynlik vóór die val van Jerusalem in 70 nC. Dit lei ons af uit die feit dat hy van die val van Jerusalem in die toekomstige tyd skryf (Lukas 21:20), en selfs aan die einde van Handelinge nog van Paulus se wedervaringe in Jerusalem skryf (Hand 28:17). Hy gebruik dele van Markus wat beteken dat sy boeke waarskynlik in die voorafgaande dekade geskryf is, tussen 60-70 nC.

    4. Lukas 15:1-32 het drie gelykenisse van Jesus. Die tema van aldrie is die blydskap as verlorenes gevind word. Jesus vertel die drie gelykenisse spesifiek aan die skrifgeleerdes en Fariseërs (Luk 15:2) en wys hulle tereg dat hulle die tollenaars en sondaars wil verhoed om in sy verlossende teenwoordigheid met God versoen te word.

    4.1 Soos ‘n herder vir sy verlore skaap gaan soek, só is Jesus besig om die verlorenes onder die sondaars en tollenaars te soek. Die Fariseërs behoort dit te kan insien, omdat dit is hoe God altyd werk (Luk 15:3-7). Die gelykenis beklemtoon dat dit God se werk is. Die skaap word deur Hom gevind.

    4.2 Soos ‘n vrou juig oor die vind van ‘n verlore muntstuk, só juig die hemel as ‘n verlorene onder die sondaars en tollenaars gevind word. Die Fariseërs en skrifgeleerdes behoort dit ook te kan insien, en saam met God juig oor mense wat deur Hom gevind is (Luk 15:8-10 – terloops, net Lukas het hierdie gelykenis sowel as die volgende een van die verlore seun). Weereens word God se werk beklemtoon. Hy is bly oor die muntstuk wat gevind is!

    4.3 Soos ‘n vader bly is oor sy verlore seun wat sy pad terugvind in berou en bekering na die vaderhuis, só moet die Fariseërs en skrifgeleerdes dit ook raaksien, en saam met God juig oor verlorenes wat gevind word. Met die implisiete waarskuwing van die ouer broer se onaanvaarbare reaksie op sy verlore broer, waarsku Jesus hulle dat hulle onbehae in God se genade vir verlorenes hulle die genade kan laat verloor (Luk 15:11-32 – uniek aan Lukas).

    Hierdie gelykenis beklemtoon dus die volle prentjie. Die verlore seun kom tot inkeer van sy rebellie, vra om vergifnis en word volledig versoen met sy Vader. Só ook ons as ons die boodskap van hierdie gelykenis ter harte neem en tot inkeer kom van ons sonde en God om vergifnis smeek en sy verlossing aanvaar.

  • Avatar

    Rienie Kruger

    |

    1. Wie het Lukas 15 vers 1-32 geskryf
    2. Wat was sy omstandighede
    3. Wanner is die boek geskryf
    4. Hoe beinvloed bogenoemde ons verstaan van die teks

  • Avatar

    johanb

    |

    Hi Chris –
    net ‘n kort verwysings-tabel om die 10 Gebooie in die Ou en die Nuwe Testamente te illustreer – die Gebooie bly vir ewig staan – daar is nie met dit weggedoen nie soos sommige beweer.

    Old Testament New Testament
    First
    Commandment Exodus 20:3; Deut 5:7 Matt 4:10; Luke 4:8; Rev 14:7

    Second
    Commandment Exodus 20:4-6; Deut 5:8-10 Acts 15:20-21; 1 Corinthians 6:9-10;
    Gal 5:19-21; Eph 5:5; 1 Joh 2:15
    Third
    Commandment Exodus 20:7; Deut 5:11 Matt 5:33-37; 1 Tim 6:1; James 2:7

    Fourth
    Commandment Exodus 20:8-11; Deut 5:12-15 Luke 4:16; 23:55-56; Acts 17:1-2;
    18:4; Heb 4:9; 1 Joh 2:6 1 Joh 2:15-17

    Fifth
    Commandment Exodus 20:12; Deut 5:16 Matt 15:4-9; 19:19; Mark 10:19;
    Luke 18:20; Rom 1:29-30; Eph 6:1-3

    Sixth
    Commandment Exodus 20:13; Deut 5: 17 Matt 5:21-22; 19:18; Mark 10:19;
    Luke 18:20; Rom 1:29-30; 13:9
    Seventh
    Commandment Exodus 20:14; Deut 5:18 Matt5:27-28; 19:18; Mark10:11-12,19;
    Luke 16:18; 18:20; Rom 7:2-3; 13:9

    Eighth
    Commandment Exodus 20:15; Deut 5:19 Matt19:18; Mark 10:19; Luke 18:20;
    Rm13:9; Eph4:28; 1Peter 4:15; Rev9:21

    Ninth
    Commandment Exodus 20:16; Deut 5:20 Matt19:18; Mark 10:19; Luke 18:20;
    Acts 5:3-4; Rom13:9; Eph 4:25

    10th
    Commandment Exodus 20:17; Deut 5:21 Luke 12:15; Rom1:29; 7:7; 13:9;
    1Cor 6:9-10; Gal 5:19-21; Eph5:3, 5
    1 Joh 2:15-17

  • Avatar

    Miriam de Beer

    |

    Ek wil graag eposse ontvang. Hoe maak ek asb.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Giel – jy kan lees wat ek by my bydrae oor Deuteronomium 24 skryf. Ek raak daar die onderwerp aan en behandel ook van die NT perspektiewe daarop.

  • Avatar

    Gieljam

    |

    graag wil ek hoor wat is u seining oor geskeides wat weer trou

  • Avatar

    JacquesT

    |

    Dankie, vir jou getroue en reguit praat metode. Laat die een sonder sonde die eerste klip optel. Ons almal is net vlees en bloed. Ek glo dat dit n baie groot verantwoordelikhied is om die “Skrif” uitle. Dankie vir die konteks en dat jy nie doekies om draai wanneer dit oor ons almal gaan wat sonde pleeg nie.

  • Avatar

    johanb

    |

    Dankie Chris vir die pragtige stukkie oor die koninklike bladmusik – dit is die eerste keer dat ek dit so sien – ons moet die “note” reg lees en “speel” in ons lewens en onder leiding van Sy gees dan sal ons saam pragtige musiek maak wat die Koning graag sal will hoor – prys die Here.
    “aan hulle vrugte (die musiek wat hulle voortbring) sal julle hulle ken”

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Adri, jy kan meer lees by my bydrae oor Eksodus 30. Hier is ‘n kort aanhaling daaruit: “Die salfolie was ‘n besondere geurige parfuum wat van spesiale speserye: mirre (aromatiese hars), kaneel, kalmoes (geurige moerasplant van die Acoraceae familie), kassia (Chinese kaneel) en olyfolie gemaak is. Dit was net vir spesifieke godsdienstige gebruik deur gemagtigde persone. Die wierook is gemaak van hars (harpuis), naeltjies (dit kan ook die skulp van ‘n seedier wees), galbanum (die gom van ‘n plant van die Ferula familie) en suiwer wierook. Dit moes ook net vir die gebruik in die Heilige deel van die Tabernakel gebruik word. Die uitvoering hiervan word in Numeri 4:15-20 beskrywe.”