Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (7)

  • Avatar

    Riaan Venter

    |

    Beleef vanoggend Natures Valley se natuurskoon. Die mooi van die perfekte oggend is ook so sonder maat. God gee “abundant”. Sonder maat beteken vir my ook dat Hy nie tel hou nie. Seën, liefde, vrede en genade kom vanuit ‘n onuitpitbare bron – God – Ek as mens sukkel soms dit term onuitpitbaar te verstaan.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hi Riaan. Ek kan só identifiseer daarmee! Geniet dit in oorvloed.

      Reply

  • Avatar

    Deon

    |

    Baie dankie Chris vir hierdie woord.

    Ek waardeer dit baie en as Leek beteken dit so Baie. Ek het onlangs na die stelling “Krag van God” soos in Matt 22:29 gebruik, gaan kyk en tot die slotsom gekom dat dit na die Heilige Gees verwys. Dis dieselfde Gees wat Jesus uit die dode opgewek het en waarna Paulus ook in Ef. 1:19 verwys.

    n Nuwe Vraag: Wat beteken die woord God? Dit word deesdae oorlan gebruik om almal te akkomodeer. Vir die Christen: Jeus. Vid die Moslem: Alah. Vir die Hindo: Chrisna. Vir die Jood: JHWH. Wat beteken dit eintlik?

    Kan jy moontlik vir ons iets saamstel mbt Hebrew en Grieks as vewysing?

    Baie dankie weereens.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hi Deon. Dankie!

      Die “krag van God” in Matteus 22:29 verwys na God die Vader se vermoë om Jesus uit die dood op te wek (vgl 1 Kor 6:19), ‘n vermoë wat Jesus, verstommend genoeg, self ook het (Joh 10:17-18). Hierdie opstanding word op sy beurt ‘n krag in ons eie lewe (Fil 3:10), soos jy tereg opmerk.

      Daar is vier maniere waarop die krag van God geïdentifiseer word in die Bybel.

      1. Die krag van God word eerstens met die Gees geïdentifiseer met die optrede van Miga in die OT (Mig 5:8) sowel as met die bevrugting van Maria met Jesus in die NT (Luk 1:35). God werk dus deur sy krag, dit is die Gees. Dit word ook spesifiek gekontrasteer met ons eie krag (Sag 4:6).
      2. Maar hierdie krag is ook iets wat die Gees self het en uitoefen in Jesus met die begin van sy bediening (Luk 4:14; Hand 10:38). Hy oefen dieselfde krag ook uit in gelowiges se lewe (Hand 1:8; Rom 15:13,19; Gal 3:3; Ef 3:16; 2 Tim 1:7; Jud 20).
      3. Dit raak nog meer interessant, deurdat Paulus ook praat van Jesus wat sy krag uitoefen in ons (1 Kor 5:3).
      4. En dat die evangelie in ons eie mond ‘n krag word wat in gelid met die Gees oortuiging bring vir mense (1 Tess 1:5). Ons oefen dus ook in ‘n sekere sin die krag van God uit in ons gehoorsaamheid aan die woord van die lewe.

      Die krag van God is dus sy eie krag, sowel as die Gees as uitvoerder daarvan. Die Gees – gegewe dat Hy self God is, en ‘n persoon in eie reg – het ook sy eie krag, soos Jesus dit ook het. Hulle is na alles Een Wese, drie Persone. En ons deel in daardie krag, oefen daardie krag uit, as ons God gehoorsaam! Die sleutels van die hemel is immers aan ons toevertrou (Matt 16:19)!

      Oor die name van God. Ek sal moontlik later meer daaroor skryf, maar vir nou net dit. Die algemene naam vir god/God is eintlik in alle tale dieselfde. In Hebreeus El en Elohim en in die Grieks Theos. In Arabies is dit Allah, wat dus nie spesifiek die god van die Moslems aandui nie, maar net die Arabiese woord vir god. Die Arabiese vertaling van die Bybel vertaal die naam van God dus ook met Allah.

      Die verskil kom by die besondere naam vir God. Dit is waar die verskil is. Jahwe is die OT persoonsnaam vir God. Jesus is die NT persoonsnaam vir God. Die Heilige Gees is natuurlik ook ‘n persoonsnaam vir God. En dan is daar die name van God wat soms titels is, en ander kere beskrywings.

      Hier is ‘n paar opmerkings daaroor:

      • Here” (Jahwe)is by verre die naam wat die meeste vir God in die OT gebruik word. Sy Persoonsnaam oorheers dus die verwysings na Hom.
      • God as die “Here God” (Jahwe Elohim), die “Allerhoogste” (Êljôn) en die “Almagtige” (Shaddai) is die drie eienskappe van God wat in die OT die meeste vir Hom gebruik word.
      • Dat God die een van die “leërskare” is, wat die hemelse leër aanvoer, is ook ‘n baie belangrike perspektief wat uit sy beskrywings kom.
      • God as die “Gees” word relatief minder genoem, en die meeste kere eintlik met God self geïdentifiseer.
      • Jesus word uitruilbaar met God “Here” (Kurios – dit is die Grieks vir Jahwe) genoem in die NT. Dit bevestig sy Godheid.
      • Soms word van God se OT kenmerke aan Jesus gekoppel, bv “Almagtige“, wat nogal besonders is.
      • Uitbreidings van sy naam soos “Jahwe Jirreh” – die Here voorsien – is ook waardevol, en daar is baie!

      Reply

  • Avatar

    Deon

    |

    Baie dankie Chris. Ek waardeer dit baie.

    Dit gaan slegs oor die Nuwe Wereld Godsdiens wat slegs die woord God gebruik om almal te akkomodeer, maar vir ons behoort die woord “Here” dan direk te verwys na die Skepper, Almagtige, Liefdevolle Godheid wat alles vir ons is. Vader, Jesus en Heilige Gees.

    Reply

  • Avatar

    Biffy

    |

    Ek leer en ervaar SO baie! Baie dankie!

    Reply

  • Avatar

    Elsie Ceronio

    |

    Dankie vir hierdie verduideliking. Ons doen Johannes Evangelie in ‘n bybelstudie groep en dit was nogal moeilik om die ‘sonder maat’ reg te verstaan.

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Loretta – jy is welkom. Jy kan by hierdie webtuiste inteken (https://bybelskool.com/subscribe/) of vir my jou selnommer stuur, dan stuur ek vir jou die bydraes per Whatsapp (Chris van Wyk – nul agt twee 574 9191).

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Tate haal Mayer aan wat ‘n Babiloniese gebed aanhaal om die Psalm se betekenis te verklaar: “I call to you from distantness; hear me from nearness.” In Duits: “Ich rufe dich von ferne, höre mich von nahe.” Hier is Tate se volledige verduideliking van die betekenis van die Psalm.

    The main value of this psalm probably lies in its metaphorical richness. The metaphors of the high rock, the strong tower, the perpetual dwelling in the tent of God, and the shelter under the divine wings enhance the prayer and contribute significantly to our repertoire of spiritual imagination. A well-stocked and fertile imagination is essential for spiritual strength, a strength that influences the whole being of the person and/or group that possesses it. The metaphors assist us to incorporate our own experience into the experience of prayer. Prayer should engage imagination both toward the one praying and toward God. The metaphors of the psalm pass into our own experience and expand our horizons. Walter Brueggemann has written of the Psalms:

    The Psalms do not insist that we follow word for word and line by line, but they intend us to have great freedom to engage our imagination toward the Holy God.… We will take liberties as the Psalm passes by and moves out into the richness of our experience and then back into the awesome presence of God. That is the way of metaphor (Praying the Psalms [Winona, MN: Saint Mary’s Press, 1982], 35).

    Without a good stock of metaphors and an active imagination, our prayers are crippled and reduced to flattened, formulaic expressions without much power.
    Perhaps the dominant metaphor in the psalm is that of distance from God in v 3. A sense of far-awayness from the divine presence, an at-the-end-of the earth experience, seems to be endemic to the spiritual life from time to time (see, e.g., Pss 2:1; 10:1; 22:2, 12, 20; 35:22; 38:22 [21]; 71:12). Indeed, it is almost a continuous need: “The psalmist is here describing the human condition in existentialist terms: man constantly stands at the edge of the abyss, and only divine assistance can prevent his falling into it” (Dahood, II, 84). Werner R. Mayer discusses a provocative Babylonian prayer formula which says, “I call to you from distantness; hear me from nearness” (“ ‘Ich rufe dich von ferne, höre mich von nahe,’ ” 302–17). The formula seems to mean that prayer suspends the distantness between the supplicant and the deity. Breaking down a perceived distance and the creation of sense of nearness and presence is a major function of prayer. The Psalms are of great importance in the recognition of distantness, which results from various kinds of stress and distress, and in the closing of that gap, which threatens spiritual health and even life itself. The very recitation of psalms like 61 serves to diminish distance and enhance nearness and presence.

    Tate, M.E., 1998. Psalms 51–100, Dallas: Word, Incorporated.

  • Avatar

    Hester von Wielligh

    |

    Goeiedag!
    Ek het die stuk oor ps 61 met waardering gelees. Wat is die Engels van die volgende aanhaling? “Ek bid tot U van ver, hoor my van naby.” (Tate, Word Biblical Commentary, Psalm 51-100)
    Ek wil dit graag verder ondersoek.
    Baie dankie en seën.

  • Avatar

    Loretta Pienaar

    |

    Goeiemôre Ds van Wyk, ek sal dit baie waardeer as ek u boodskappe kan ontvang. Alhoewel ek boodskappe kry van ander Godvresende leraars, kan ek nooit genoeg kry nie in hierdie tye. Ek is geensins ondankbaar nie, maar te dikwels blyk dit dat mense nie gretig is om oor God te praat nie, of soms blyk dit dat hulle nie omgee nie. God seën u en u geliefdes.

  • Avatar

    Jan

    |

    Geestelike leesstof dankie.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Die woord wegraping kom nie in die Bybel voor nie. Dit is ‘n afleiding wat gemaak word op grond van die beskrywing van Jesus se hemelvaart en ons ontmoeting met Hom in 1 Tessalonisense 4.

  • Avatar

    Past C Tities

    |

    Pastoor ek soek graag Meer inligting oor rampe veral geestelik

    Dankie vir u wonderlik ervaring wat u met andere deel

  • Avatar

    Milana Van Rooyen

    |

    Goeie dag

    Waar in bybel staan die woord wegraping …
    Skrif asb
    Dankie
    Millanie