Sagaria 7:1-8:23 – Gehoorsaamheid aan God in die geloofsgemeenskap trek die nasies na Hom toe

Dit is die 7de Desember 518 v.C. volgens ons jaartelling, ongeveer twee jaar ná Sagaria die agt visioene van die Here af ontvang het. Die herbouing van die tempel is waarskynlik omtrent halfpad. Die mense van die heiligdom Bet-El raadpleeg die Here deur Sagaria om uit te vind of hulle nog moet rou en vas vanweë die ballingskap. In ‘n uitgebreide antwoord wat baie aspekte van hulle verhouding met die Here dek, en waarin sy keuse van Jerusalem en die tempel op Sionsberg duidelik blyk, beveel die Here die hele land om hulle vasdae in feesdae te verander, solank hulle net die waarheid praat, liefde en barmhartigheid sal bewys aan mekaar en reg sal laat geskied sodat daar vrede onder hulle kan heers.

Die impak daarvan sal só groot wees dat dit die nasies nader sal trek aan die Here. Gehoorsaamheid aan God in die geloofsgemeenskap sal die nasies inspireer om God saam met die Godsvolk te aanbid. In die proses bemoedig die Here die volk ook om die werk aan die tempel te voltooi, iets wat twee jaar later uiteindelik gebeur het.

Die twee hoofstukke is weereens konsentries opgedeel soos dit die geval was met die agt visioene en fokus dus op die belofte en bemoediging van die Here dat Hy hulle sal help om die herbouing van die tempel klaar te maak (die indeling is gebaseer op Douglas Stuart se insigte):

• 7:1-3 – Die vraag: Moet ons nog rou en vas vanweë die ballingskap?
  • 7:4-14 – Vasdae sonder gehoorsaamheid aan die Here beteken niks
    • 8:1-8 – Die Here belowe om Jerusalem te herstel as plek van sy trou en geregtigheid
    • 8:9-13 – Die Here praat hulle moed in om die werk aan die tempel te voltooi
  • 8:14-17 – Die Here belowe om goed te wees vir hulle as hulle gehoorsaam is
• 8:18-19 – Die antwoord: Vasdae sal feesdae word as hulle gehoorsaam bly

Die vraag en antwoord boodskap word afgesluit met ‘n toekomsvisie dat gehoorsaamheid aan God in die geloofsgemeenskap die nasies sal inspireer om God saam met die Godsvolk te aanbid (8:20-23).

7:1-3 – Die vraag: Moet ons nog rou en vas vanweë die ballingskap?

Die mense van Bet-El stuur ‘n afvaardiging om by Sagaria te hoor of hulle nog in die vyfde maand – die maand toe Nebukadnesar se amptenaar Nebusaradan Jerusalem ingeneem het in 586 v.C. (sien 2 Konings 24-25 – Die Here wou dit nie vergewe nie) – moet vas om die vernietiging van Jerusalem en die wegvoering na Babel te herdenk.

Bet-El was so 18 km noord van Jerusalem, in die suide van die voormalige noordryk, en ‘n heiligdom wat positief met Jakob (Gen. 28) sowel as negatief met Jerobeam (1 Konings 12 – Die magswellus van Rehabeam skeur die ryk … deur die beskikking van die Here) geassosieer is. Die versoek het dus meer om die lyf gehad as maar net om die vraag rondom die vas uit te sorteer. Implisiet vra hulle ook of Bet-El die guns van die Here wegdra.

Wat mooi is vir my van die antwoord van die Here, is dat Hy die vraag antwoord, uitvoerig, maar nie negatief oor die vraagstellers of hulle heiligdom reageer nie. Tog is Hy ook duidelik dat Jerusalem die plek is wat Hy uitgekies het en bemoedig daarmee die Jode wat besig was om die tempel te herbou.

7:4-14 – Vasdae sonder gehoorsaamheid aan die Here beteken niks

In die eerste deel van die antwoord van die Here fokus Hy op die feit dat vasdae sonder gehoorsaamheid aan die Here eintlik niks beteken nie. Hy wys in sy reaksie dat Hy weet dat hulle ook in die sewende maand vas – die maand wat die nuut aangestelde goewerneur Gedalja net ná die vernietiging van Jerusalem vermoor is (lees ook hierbo in 2 Kon. 24-25 asook in Jeremia 40:7-41:18 – Juda word verder lamgelê in ’n leierskapstryd). Dié vas, al is dit nou al meer as sewentig jaar dat hulle dit doen, geskied egter nie tot sy eer nie. Hulle doen dit eintlik maar net vir hulleself.

Die Here verwys daarom na die profete wat al van lank vóór die ballingskap al uitgespel het wat die Here van hulle vra. Hy vra van hulle: “Laat reg geskied aan almal, bewys liefde en barmhartigheid aan mekaar; ¹⁰moenie die weduwee en die weeskind, die vreemdeling en die arme verdruk nie; moenie bose planne teen mekaar bedink nie.” (Sag. 7:9-10).

Die ballingskap het juis gebeur omdat dié eise van die Here nie nagekom is nie. Die volk was moedswillig en het hulle doof gehou vir die wil van die Here. Geen vasdag sal dié situasie omkeer as dit nie met gehoorsaamheid gepaard gaan nie. Daarom het die pragtige land ‘n verwoeste wêreld geword.

8:1-8 – Die Here belowe om Jerusalem te herstel as plek van sy trou en geregtigheid

Die Here se verkiesing van Jerusalem word egter téén sy aanklag van hulle ongehoorsaamheid gehandhaaf: “Ek is hartstogtelik begaan oor Sion, Ek het woedend geword vir sy vyande, so begaan is Ek oor hom.” Die Here se liefde vir sy mense triomfeer altyd in sy oordeel. Trouens, sy oordeel geskied vanuit sy liefde om die situasie van ongehoorsaamheid te herstel.

Daarom verander die Here die lot van Jerusalem en herskep nie net die tempel op die berg van die Here nie, maar herskep ook weer ‘n veilige voorspoedige gemeenskapslewe. Al lyk dit vir die mense van die tyd onmoontlik, is niks vir die Here onmoontlik nie. God sal vir die teruggekeerdes ‘n God wees en hulle vir Hom ‘n volk, presies wat die verbondsluiting lank gelede bedoel het. Hy sal sy trou en geregtigheid aan hulle bewys, uiteraard as aanmoediging dat hulle self in trou en geregtigheid sal wandel, soos die vorige deel uitgespel het.

8:9-13 – Die Here praat hulle moed in om die werk aan die tempel te voltooi

Daarom dring die Here by die Jode aan om moed te skep en die werk aan die tempel te voltooi, al lê dit soos ‘n berg voor hulle. Die Here se gesindheid het teenoor hulle verander. Daar sal nou voorspoed wees. Hulle hoef nie bang te wees nie. Hulle kan moed skep uit die Here se beloftes.

8:14-17 – Die Here belowe om goed te wees vir hulle as hulle gehoorsaam is

Die Here herhaal wat Hy van hulle verwag, soos in 7:4-14 al uitgespel is. God se bedoeling is nou anders as toe Hy die straf oor Juda gebring het. Hy belowe om goed te wees vir hulle as hulle net gehoorsaam aan Hom sal bly. Dit sluit in hoe hulle teenoor mekaar optree: “¹⁶Wat julle moet doen, is dit: Praat die waarheid met mekaar, laat die waarheid en die reg geld in julle regspraak sodat daar vrede onder julle kan wees. ¹⁷Moenie bose planne teen mekaar bedink nie, moenie vals ede bly aflê nie. Ek haat sulke dinge, sê die Here.”

8:18-19 – Die antwoord: Vasdae sal feesdae word as hulle gehoorsaam bly

Die antwoord aan die mense van Bet-El word afgerond deur die aankondiging dat vasdae nou feesdae sal word as hulle maar net gehoorsaam sal bly. Maak nie saak watter gebeure hulle uit die verlede gedenk nie, dit sal dae van vreugde en vrolikheid word, omdat dit in die teenwoordigheid van die Here gevier sal word. Maar dit sluit gehoorsaamheid in, nie uit nie.

8:20-23 – Die nasies sal saam met die Godsvolk die Here in Jerusalem aanbid

In ‘n ongelooflike toekomsvisie – in aansluiting by Jesaja 2 (Geroep as ontmoetingsplek vir die nasies met God) en Miga 4 (Die Here bring verlossing vir die hele wêreld onder sy heerskappy) – skets die Here die moontlikhede wat oopgaan as die Godsvolk regtig gehoorsaam word aan Hom. Die nasies sal met geloof reageer as die Godsvolk hulle net eendragtig en met oorgawe sal toelê op ‘n gehoorsame geloofsverhouding met God en mekaar: “Daardie tyd sal uit al die nasies tien man een Judeër aan die klere gryp en sê: “Ons wil met julle saamgaan, want ons het gehoor God is by julle.’” (Sag. 8:23). Gehoorsaamheid in die Godsvolk trek die nasies na God toe.

Boodskap

Dit tref my hoe die Here die Godsvolk aan die een kant aanmoedig met sy beloftes as bemoediging om die werk wat Hy hulle gegee het, te voltooi. In hulle geval die tempel. Aan die ander kant is Hy helder in die tipe verhouding wat Hy met hulle wil hê en hoe Hy wil hê hulle met mekaar moet saamlewe.

Sagaria gebruik woorde om dié verhouding met God en mekaar te beskryf wat herinner aan Hosea 12:7 (troue liefde, geregtigheid en wag op God), Miga 6:8 (reg laat geskied, liefde en trou bewys, bedagsaam lewe voor God) en Sefanja 2:3 (vra na en doen die wil van die Here, streef na geregtigheid en nederigheid). Dit begin dus ‘n refrein word in die Twaalf Kleiner Profete.

Die Here vra van hulle, sê Sagaria: “Laat reg geskied aan almal, bewys liefde en barmhartigheid aan mekaar; ¹⁰moenie die weduwee en die weeskind, die vreemdeling en die arme verdruk nie; moenie bose planne teen mekaar bedink nie.” (Sag. 7:9-10).

Dié boodskap geld vir alle tye. Die toppunt van die boodskap is die toekomsvisie dat die nasies sal reageer as die Godsvolk hulle sal toelê op dié tipe geloofsverhouding met God en mekaar: “Daardie tyd sal uit al die nasies tien man een Judeër aan die klere gryp en sê: “Ons wil met julle saamgaan, want ons het gehoor God is by julle.’” (Sag. 8:23). Inderdaad. Dit is ook ‘n belofte en bemoediging vir ons eie gehoorsaamheid aan God in ons hele geloofslewe.

Gehoorsaamheid in die Godsvolk trek die nasies na God toe.