Genesis 22:1-19 – Ek is Jahwe Jireh, die Here voorsien

27 Januarie

Genesis 22:1-19 – Ek is Jahwe Jireh, die Here voorsien

Elke naam of beskrywing van God in die Bybel is op sigself ook ‘n waarborg dat Hy sy beloftes sal vervul. ‘n Mens kan selfs sê dat elke Naam van God ‘n belofte is. In hierdie bekende verhaal van Abraham wat sy seun Isak moet offer, word God bekendgestel as “die Here voorsien”, of soos dit in die Hebreeus staan: “Jahwe Jireh”.

¹Ná verloop van tyd het God Abraham op die proef gestel. “Abraham!” het Hy vir hom gesê; en hy het geantwoord: “Hier is ek.” ²Toe sê God: “Neem jou seun Isak, jou enigste, wat jy liefhet; gaan dan na die gebied van Moria, en offer hom daar as •brandoffer op een van die berge wat Ek vir jou sal wys.” ³Abraham het vroeg die oggend sy donkie opgesaal, twee van sy dienaars met hom saamgeneem, en ook sy seun Isak. Hy het die hout vir ‘n brandoffer gekloof, gereedgemaak en vertrek na die plek waaroor God met hom gepraat het. ⁴Op die derde dag het Abraham opgekyk en die plek in die verte gesien. ⁵Toe sê Abraham vir sy dienaars: “Bly julle hier met die donkie! Ek en die seun wil daarheen gaan. Ons wil aanbid en sal dan na julle terugkom.” ⁶Abraham het die hout vir die brandoffer geneem en dit op sy seun Isak se skouer gesit; hy het die kole vuur en die mes gevat. So het hulle twee saam geloop. ⁷Isak sê toe vir Abraham, sy vader: “Pa!” En hy antwoord: “Ja, my seun?” Toe sê hy: “Hier is die kole vuur en die hout, maar waar is die lam vir die brandoffer?” ⁸Abraham het geantwoord: “God sal vir Homself die lam vir ‘n brandoffer voorsien, my seun.” So het hulle twee saam geloop. ⁹Toe hulle aankom by die plek wat God vir hom gewys het, het Abraham daar ‘n altaar gebou en die hout reggepak. Hy het sy seun, Isak, vasgebind en hom op die altaar neergelê, bo-op die hout. ¹⁰Toe steek Abraham sy hand uit en neem die mes om sy seun te slag. ¹¹Maar die Engel van die Here het na hom uit die hemel geroep en gesê: “Abraham, Abraham!” Hy het geantwoord: “Hier is ek!” ¹²“Moenie jou hand na die seun uitsteek nie,” het Hy gesê, “en moenie enigiets aan hom doen nie! Want nou weet Ek dat jy vir God ontsag het. Jy het nie jou seun, jou enigste, van My teruggehou nie.” ¹³Toe Abraham opkyk, sien hy: Daar is ‘n enkele ram wat aan sy horings vasgevang is in ‘n bos! Abraham gaan toe en neem die ram. Hy het hom as ‘n brandoffer gebring in die plek van sy seun. ¹⁴Abraham het daardie plek genoem, Die Here voorsien, sodat vandag nog gesê word: “Op die berg van die Here sal voorsien word.” ¹⁵Die Engel van die Here het daarna ‘n tweede keer uit die hemel na Abraham geroep ¹⁶en gesê: “By Myself sweer Ek,” is die uitspraak van die Here, “omdat jy dit gedoen het en nie jou seun, jou enigste, van My teruggehou het nie, ¹⁷sal Ek jou ryklik seën, en jou nageslag so geweldig vermeerder soos die sterre aan die hemelruim en soos die sand wat langs die seestrand is. Jou nageslag sal die stadspoorte van hulle vyande in besit neem. ¹⁸Al die nasies van die aarde sal wens om so geseënd te wees soos jou nageslag, omdat jy na my stem geluister het.” ¹⁹Abraham het toe teruggekeer na sy dienaars, en hulle het opgestaan en saam met hom na Berseba gegaan. Abraham het in Berseba bly woon.

Daar is min verhale in die Bybel wat ‘n mens só diep roer soos hierdie een. Abram word beproef op ‘n manier wat nie net elke ouerhart sal laat saamtrek nie, maar ‘n venster word na die misterie van God self wat ons ‘n vooruitskouing gee na wat op dieselfde plek – die berg Moria, waar Dawid boonop die tempel uiteindelik sou bou – met God se eie Seun aan die kruis op Golgota net oorkant die tempel sou gebeur. Dit is daarom ‘n teks wat ons help om God te verstaan soos Hy regtig is, nie soos ons graag wil hê dat Hy moet wees nie.

Hierdie verhaal konfronteer ons met die erns van geloof. Hierdie toetsing van Abraham se geloof was ’n saak van lewe en dood vir hom. Abraham word gekonfronteer met hoe ver hy dit met God sal waag in geloof. Sal hy in God glo al word die mat volledig onder sy voete uitgeruk? Al verdwyn al die sekerhede en selfs die beloftes van God rondom sy kind? Al maak niks meer sin nie? Al word van hom goed gevra wat teen alle menslike wysheid indruis? Soos Derek Kidner sê: “Abraham’s trust was to be weighed in the balance against common sense, human affection, and lifelong ambition; in fact against everything earthly.”

‘n Mens slaak ‘n sug van verligting as Abraham in sy vertroue volhard, want dit is tóé wat hy die Engel van die Here se stem hoor: “Nou weet ek dat jy vir God ontsag het …” En dit is in daardie oomblik van vertroue – ten spyte van die toets wat aan Abraham gestel is – wat God Homself as Jahwe Jireh openbaar, die Here wat voorsien. Wat ‘n belofte word aan alle gelowiges regdeur die eeue wat self volhard in hulle vertroue ten spyte van alles. Soos die Here hier vir Abraham ‘n lam voorsien het, en uiteindelik aan die kruis ‘n plaasvervangende Lam vir ons almal voorsien het, só sal Hy dit ook in alle ander omstandighede skenk aan diegene wat vir Hom ontsag het.

Lees meer: https://bybelskool.com/genesis-22-nou-weet-ek-dat-jy-my-dien/