Filippense 1:1-11 – Laat julle liefde in onderskeiding toeneem

Vennote in die evangelie

Paulus begin die inhoud van sy brief met waardering en danksegging, veral omdat hulle vennote in die verkondiging van die evangelie geword het (vers 5).  Hy gebruik die Griekse woord koinonia hier in die betekenis van vennootskap (partnership) wat op ander plekke in die betekenis van gemeenskap (fellowship) gebruik word.  Dit sê vir hom dat die genade van God regtig sy werk gedoen het in die praktyk van hulle lewe (vers 7).  En daaroor is hy baie bly, trouens die hele brief word deur hierdie onderliggende toon van blydskap gekenmerk.

Na aan die hart

Let op hoe Paulus twee keer praat van sy hart.  Die eerste keer, in vers 5, praat hy daarvan dat hulle hom na aan die hart lê[1].  Die tweede keer, in vers 7, praat hy van die verlange na hulle wat van Christus Jesus se liefde in sy hart af kom.  Ons moet dit egter nie net as emosies verstaan nie, soos ons gewoonlik die woord hart gebruik nie.  Die hart is in Grieks (en in die NT) nie net die setel van emosies nie, maar ook van denke.  Net so is die woord wat hy gebruik vir dink (phronein), in vers 5, ’n woord wat juis ook gevoelens insluit.  Paulus het dus nie net ’n diep gevoel van liefde vir hulle nie (gebore uit die liefde van Christus Jesus wat in sy hart uitgestort is – Rom 5:5 verbind dit aan die werking van die Heilige Gees), maar dink ook die hele tyd aan dinge wat hulle belange op die beste manier kan dien, presies dit waaroor hy later in Fil 2:3-4 gaan skryf.

Liefdesonderskeiding

Dit hang saam met wat Paulus dan in vers 9-10 beskryf.  Ons praat gereeld van geloofsonderskeiding – om in geloof te onderskei wat God se wil is.  Hier praat Paulus van liefdesonderskeiding, waar hy die woord liefde (agape) koppel aan die woorde betekenisvolle kennis  (epignosis) en  alle onderskeiding  (pase aisthesis) in die oorspronklike Griekse teks, wat in die NAV met liefde, begrip en fyn aanvoeling onderskeidelik vertaal word.  Die woordjie alle (onderskeiding) beteken nie soseer volledige onderskeiding nie, maar ’n breë of diep begrip van wat op die spel is. Paulus bid dus dat hulle liefde só sal toeneem, spesifiek in betekenisvolle kennis (begrip/insig/praktiese kennis) en diep onderskeiding (ervaring/fyn aanvoeling/diep begrip), dat hulle die dinge kan onderskei waarop dit regtig aankom.  Hulle perspektief op wat God doen, moet dus – soos ’n dataprojektor se lens – verhelder en skerper gefokus word.  So kan hulle intelligente keuses maak deur te onderskei wat God wil, gebaseer op ‘n liefde wat groei in/deur kennis en onderskeiding!  En die doel daarvan is 1) persoonlik: om geheel en al in die regte verhouding met God te kom – om “the best people possible” te wees, en 2) publiek: sodat hulle manier van leef en liefhê tot God se lof en eer sal wees – om “the best choices possible” te maak.

Vertroue en verantwoordelikheid

Paulus sit dus twee konsepte reg aan die begin van die brief op die agenda: vertroue en verantwoordelikheid.  Hy is oortuig daarvan dat God die goeie werk in hulle begin het, en dat Hy dit end-uit sal voer en voleindig op die dag van Christus (Fil 1:6).  Sy vertrekpunt, vertroue en verwagting is dus dat die gelowiges met God se voortdurende betrokkenheid en genade (Fil 1:7) staande sal kan bly.  Maar, dit sal ook nie gebeur sonder dat elke gelowige hulle verantwoordelikheid nakom nie.  Daarom die klem hier op onderskeidende liefde, wat deur die brief aangevul sal word met ’n oproep tot persoonlike, en publieke gehoorsaamheid wat in ooreenstemming is met die evangelie van Christus Jesus is.  Dit sal verseker dat hulle op die dag van Christus onberispelik en sonder blaam sal wees, en deur Jesus Christus geheel en al in die regte verhouding met God. En sy gebed is dat hierdie proses tot God se lof en eer sal bydra, die einddoel en mikpunt van alles (Fil 1:10-11).