Skip to main content

Eksodus 4:18-31 – Die oudstes reageer in geloof en aanbidding op Moses en Aäron se boodskap

Moses se terugkeer na Egipte om sy roeping uit te voer, gebeur in vyf kort episodes.  In die eerste plek aanvaar Moses die roeping en vra sy skoonpa se verlof om na Egipte terug te keer – vers 19.  In die tweede plek herhaal die Here sy opdrag aan Moses en gee ‘n kort sinopsis van wat in Egipte sou gebeur – vers 20-23.  In die derde plek lees ons die vreemde verhaal van die Here wat Moses (of Gersom)  wou doodmaak – vers 24-26.  In die vierde plek lees ons van Aäron wat geroep word om Moses te ondersteun – vers 27-28.  In die vyfde plek lees ons van die leiers (oudstes) wat in geloof en aanbidding reageer op Moses se boodskap – vers 29-31.

Continue reading

Eksodus 5 – God beveel farao: Laat my volk gaan!

Ons sien hier die eerste fase van die sogenaamde Heilige Oorlog, God se ingrype in die lewe van sy volk om vir hulle ‘n plek onder die son te verseker, dié land wat Hy aan hulle voorvaders beloof het.  Dit is ‘n oorlog wat uiteraard eers in Kanaän voltooi sal word.  Maar die eerste fase daarvan word aan God se verlossende teenwoordigheid verbind.

Die eerste deel, die verlossing van die Trek uit Egipte, sal deur vier fases verloop voordat die gawe van die Tora (hfst. 15:22-25:40) en die bou van die Tabernakel (hfst. 26:1-40:38) aan die beurt kom:

  1. die konfrontasie met farao en die eerste 9 plae – hfst. 5:1-10:27,
  2. die vervlegting van die tiende plaag en die verhaal van die Paasfees – hfst. 10:28-12:51,
  3. die verhaal van die Trek self wat sy hoogtepunt in die wonderbare oorsteek van die Rietsee bereik – hfst. 13:1-14:31,
  4. die loflied wat Moses, Israel en Mirjam sing ter ere van die verlossing – hfst. 15:1-21.

Continue reading

Eksodus 6:1-26: “Ek is die Here!”

In die vorige hoofstuk het dit duidelik geword dat die opdrag van die Here aan Moses erger weerstand uitgelok het as wat Moses of die volk verwag het.  Die opsigters het Moses skerp aangevat oor hy eintlik ‘n erger ramp oor hulle gebring het as die verdrukking wat hulle tot dusver ervaar het.  Moses het daarom na die Bron van sy opdrag gegaan en met die Here begin worstel oor die swak uitkoms van sy gehoorsaamheid.  Farao het net eenvoudig die las van die volk swaarder gemaak, en Moses het geen teenreaksie van die Here kon raaksien nie.

In aansluiting by die antwoord van die Here aan Moses in die laaste vers van hfst. 5 herhaal die Here in breë trekke die opdrag wat Hy vroeër vir Moses gegee het (hfst. 3 en 4).  Dit is aan die een kant om in Egipte die roeping van Moses by die berg van die Here te bevestig, maar aan die ander kant ook om die sentrale openbaring van God as Jahwe vir hom te onderstreep.

Die bevestiging van hierdie gesprek was noodsaaklik weens die erge teenstand wat Moses ervaar het nie net van die farao af nie, maar ook van sy moedelose mense.  Daarom volg daar ook ‘n geslagsregister wat die gesag van Moses en Aäron ook op grond van hulle afkoms vir die volk sou onderstreep.

Daar sou egter nóg gesprekke nodig wees (hfst. 7) waarin die Here verder uitbrei oor die gesag waarmee Moses mag en kan optree, voordat Moses die stang vasgebyt het en deurgedruk het met die opdrag van die Here.

Continue reading

Eksodus 6:27-7:25 – Egipte sal besef Ek is die Here deur die plae wat Ek stuur

Die pas versnel met twee verdere gesprekke wat God eers met Moses alleen het (Eks. 6:27-7:7) en daarna met Moses en Aäron (Eks. 7:8).  God kies ‘n patroon van optrede waarin Aäron op ‘n gelyke vlak met farao in gesprek tree met Moses wat die eintlike gesagspersoon is.  Moses word daarmee amper vergelykbaar met die gode van Egipte.  Hy tree soos ‘n god vir farao op, al is Moses natuurlik nog weer onderworpe aan die Here self, wat geen gelyke het nie!  God se soewereiniteit word daarmee verkondig.  Daarna tree die Here met beide Moses en Aäron in gesprek (Eks. 7:8) waarna hulle die opdrag van die Here in farao se teenwoordigheid uitvoer (Eks. 7:9-13), maar sonder enige verandering aan sy kant.

Dit gee aanleiding tot die eerste van die tien plae wat gemik was daarop om God se gesag teenoor beide farao en die gode van Egipte ten toon te stel as ‘n getuienis aan die latere nageslagte van die Here se soewereine mag oor die wel en wee van al die mense op aarde.

Continue reading

Eksodus 8 – Die plae is Jahwe se verlossende oordeel as getuienis dat Hy God is

Hoofstuk agt beskryf die verloop van die tweede, derde en vierde plae: paddas, muggies en steekvlieë.  Die tweede plaag is waarskynlik onder andere gemik teen die verering van Heket, die Egiptiese godin van die geboorte van kinders wat met die simbool van ‘n padda voorgestel is.  Die tweede en derde plaag tref die hele Egipte, ook die Israeliete, maar met die vierde plaag begin die Here ‘n onderskeid maak.  Hy spaar die Israeliete die plaag van die steekvlieë om aan farao die boodskap te bring dat Hy sy eie mense kan beskerm, iets wat farao nie kan regkry nie.

Continue reading

Onlangse kommentaar