Titus 1:1-16 – Gesonde geloof

Twee perspektiewe sal jou help om dié brief se boodskap beter te verstaan.

Aan die een kant skryf Paulus hierdie brief om vir Titus en die onderskeie dorpsgemeentes te help met die ontwikkeling van hulle bediening. Daarom spandeer hy tyd aan die wyse waarop die leierskap moet werk (hoofstuk 1), hoe ‘n mens kan sorg dat die gesonde leer gehandhaaf word (hoofstuk 2), en hoe die Christelike lewe optimaal gelewe kan word, veral ook met die oog op die gemeenskap waarbinne hulle lewe (hoofstuk 3).  Vir die jong gemeentes, waarskynlik veral huiskerke, was dié toerusting van groot belang om te kan koers hou op die pad van die evangelie.

Aan die ander kant fokus Paulus besonder baie op wat hy noem: goeie werke (1:16; 2:7,14; 3:1,8,14 – hy noem dit ook in 1 Tim 2:10 en 5:10).  Maar, belangrik, dit is nie vir hom in spanning met die genade wat God aan ons gee nie.  Trouens dit is die manier waarop God se genade ruimte kry in ons lewe.  Kyk spesifiek na 2:14 waar die twee konsepte aan mekaar verbind word, genade en goeie werke (in die volgende bydrae meer daaroor).  Goeie werke is dus nie in konflik met genade nie.  ‘n Rigiede gebruik van die Joodse wet is wel in konflik met die genade, waarmee gedink word dat jy deur die nakom van sekere rituele gebruike (sabbat, dieet) in God se guns kan kom.

Vers 1-4 – Die belofte van die ewige lewe

Let hier op hoe geloof en kennis van die waarheid eintlik as sinonieme gebruik word.  Geloof is nie ‘n sprong in die donker nie.  Dit is om die waarheid te erken van wat God oor Jesus as Verlosser bekend gemaak het, sowel as die belofte van die ewige lewe wat daaraan verbind is, en daarop te vertrou.  Geen wonder dat die Heidelbergse Kategismus (vr & antw 21) eeue later geloof as volg gedefinieer het:

“’n Ware geloof is nie alleen ‘n vasstaande kennis waardeur ek alles wat God in sy Woord aan ons geopenbaar het vir waar aanvaar nie, maar ook ‘n vaste vertroue wat die Heilige Gees deur die evangelie in my hart werk, naamlik dat God nie net aan ander nie, maar ook aan my uit loutere genade, slegs op grond van die verdienste van Christus, vergewing van sondes, ewige geregtigheid en saligheid geskenk het.”

Vers 5-9 – Ouderlinge as die rentmeesters van God

Paulus gebruik die Griekse woord oikonomos in vers 7 om die werk van die ouderlinge te beskryf.  Letterlik staan daar “’n Ouderling (episkopos) moet as rentmeester van God  onberispelik wees …”  Dit beteken dat ‘n ouderling in diens van God binne die gemeente optree.  Hy is dus nie regtig ‘n “bestuurder” soos die Afrikaanse vertaling dit het nie, eerder ‘n rentmeester of dienaar van God.  Hy is nie aangestel oor  die gemeente namens God nie, maar aangestel deur God vir die gemeente.

Let op hoe daar weereens baie meer klem gelê word op sy persoonlike geloofslewe en karakter as op die pligte wat hy in die gemeente moet verrig, hoewel daar wel twee uitgelig word, dit is om aan “die woord waarin hy onderrig is”  vas te hou, en om ander met die gesonde leer aan te moedig, woorde wat herinner aan die soortgelyke opdrag in 1 Timoteus.

Vers 10-16 – Gesonde geloof

Na Paulus nou uitgewei het oor die vereistes vir die ouderlinge, fokus hy op dié Joodse dwaaleraars wie se monde gesnoer moet word (1:11).  Dit beteken dan waarskynlik dat hulle lede van die gemeentes was, omdat só ‘n opdrag beswaarlik toegepas kon word op mense wat buite die gemeentes se invloed gestaan het.  Nie net het hulle onsin gepraat nie vanuit hulle beheptheid met Joodse voorkrifte nie, maar het hulle ook nog probeer geld maak daaruit.

Hulle monde moet ook nie net gesnoer word nie, maar hulle moet gehelp word om gesond in geloof te word, deur die gesonde leer aan te hang, iets waaroor Paulus in hoofstuk 2 verder gaan uitbrei.  Anders sal die gemeenskap nie getransformeer word nie, want hierdie Joodse dwaalleraars versterk eintlik ‘n persepsie van die Kretensers dat hulle leuenaars, ongediertes en lui vrate is (die aanhaling berus op iets wat Epimenides, een van hulle profete, al in die 6de eeu vC gesê het).  Só kan jy nie ‘n gemeenskap verander nie!

Titus


Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Maak 'n opmerking

%d bloggers like this: