Tag: Habakuk

Ná die indringende gesprek van Habakuk en die Here gee Habakuk vir ons ‘n gebed in die vorm van ‘n Psalm. Dit was waarskynlik bedoel om as ‘n liturgie in opeenvolgende geslagte van die geloofsgemeenskap gebruik te word.

Die liturgie begin in vers 2 met ‘n smeekgebed dat die Here weer kragtig sal optree soos in die verlede. Habakuk beskryf vervolgens in vers 3-15 wat hy sien en hoor in sy verhouding met die Here. Die dinge wat hy in hierdie visoen sien, oortuig hom dat die Here die volk sál red en die goddelose Galdeërs sál verpletter. Daarom sluit hy in vers 16-19 af met die besef dat hy maar kán wag vir die uitkoms van die Here. Dit kom verseker. Hy kan geduldig wag daarop al beleef hy nou niks daarvan nie. Al lyk dit asof alles verkeerd is, kan hy nógtans nou reeds die Here loof vir wat Hy sál doen om dit reg te stel.

2:1 – Habakuk: Ek sal wag vir u antwoord vir die geloofsgemeenskap

Met dié laaste reeks vrae aan die Here, neem Habakuk in hoofstuk twee die enigste posisie in wat sin maak: “Ek wil op my uitkyktoring gaan staan, my plek op die vestingmuur gaan inneem, ek wil wag om te verneem wat die Here vir my sal sê, en wat ek moet antwoord wanneer mense my verwyt.”

2:2-4 – Die Here: Julle moet geduldig bly wag, reg doen en getrou bly

Die Here antwoord Habakuk op twee maniere.

• Hy wys in die eerste gedeelte wat die geloofsgemeenskap se verantwoordelikheid in só ‘n tyd van onreg en oordeel is: “Wie reg doen, sal lewe omdat hy getrou bly.”
• Hy wys in die tweede gedeelte uitvoerig op die ellende wat mense te wagte kan wees wat plunder, knoei en onreg pleeg.

En dit is dié tweede antwoord wat Habakuk tot rus bring en sy gebed laat skryf wat ons in hoofstuk 3 opgeteken het.

Die eerste twee hoofstukke is ‘n roerende gesprek tussen Habakuk en God. Habakuk praat twee keer in hoofstuk een en die Here een keer. God praat twee keer meer uitgebreid in hoofstuk twee wat deur ‘n kort voorneme van Habakuk om te wag en te luister, ingelei word. Dit verloop as volg:

• Habakuk worstel met God se keuse van die Galdeërs as sy oordeelsinstrument – 1:1-17
  • Habakuk: Hoe kan u onreg verdra? – 1:2-4
  • Die Here: Jy sal verstom staan oor wat Ek gaan doen – 1:5-11
  • Habakuk: U kan tog nie niks doen aan die ellende nie? – 1:12-17
• Die Here stel Habakuk gerus dat Hy die reg sal handhaaf met oordeel ook oor die Galdeërs – 2:1-20
  • Habakuk: Ek sal wag vir u antwoord vir die geloofsgemeenskap – 2:1
  • Die Here: Julle moet geduldig bly wag, reg doen en getrou bly – 2:2-4
  • Die Here: Ellende wag altyd vir die wat plunder, knoei en onreg pleeg – 2:5-20

Inleiding

Die profeet Habakuk, tydgenoot van Jeremia en Obadja, maar verder onbekend, worstel in die agste boek in die ry van Twaalf Kleiner Profete met die vrae wat Nahum op die tafel sit. As God dan só streng en grusaaam kan oordeel oor die nasies, soos in die geval van Nineve, hoekom doen Hy dit nie ook nou waar die onderdrukkende werklikheid van die Galdeërs (1:6) die Jode se voortbestaan bedreig nie?

Hoe kan die Here hoegenaamd sê dat hy nasies inspan – “Kyk, Ek gaan die Galdeërs laat optrek … (1:6) – terwyl hulle nie in Hom glo nie? Hoe kan die Here hulle toelaat om op gewelddadige en bose maniere op te tree? En hoe lank sal die onreg en geweld selfs onder die Godsvolk die oorhand hê? Kortom, hoe lank kan God nog toelaat dat onreg en boosheid gedy en regverdiges daaronder ly? Geregtigheid is immers ‘n grap in die land en die wêreld, soos Peterson in The Message skryf (Justice is a Joke – opskrif vir hoofstuk een).