Tag: dienaar van die Here

63:1-6: Die Here self kom van Edom en hulle hoofstad Bosra af nadat Hy die volke getrap het in Sy toorn om sy volk te red.  Niemand het Hom bygestaan nie, net sy woede was by Hom.  Die geweld van die oorwinning het sy klere rooi gekleur – ironies genoeg presies wat die naam Edom beteken.  Waarskynlik staan Edom hier ook as simbool van die wêreld wat in opstand teen God is (vgl hfst 36 – vgl ook Open 14:17-20 waar dié beeldspraak verder geneem word). Dit beteken dat dit ook ‘n boodskap het vir die wyse waarop God uiteindelik die wêreld gaan hanteer aan die einde van die tyd.

63:7-64:12 – Die gebed het twee dele: 63:7-19 en 64:1-12 (daaroor môre).

Daar is ooreenstemming: die twee dele van die gebed begin bv. elkeen met ‘n terugdink na die Uittog uit Egipte en eindig met ‘n belydenis van God se Vaderskap.

Daar is egter ook verskille: in die eerste deel van die gebed verkwalik Jesaja nog God vir die situasie waarin hulle hul bevind – selfs hulle hardkoppigheid word aan God se werk toegeskryf (vgl Jes 6).  In die tweede deel van die gebed kom hy namens hulle egter tot skuldbelydenis – hy bely dat hulle almal deur hulle eie sondes weggewaai is.  En die gebed eindig met ‘n roerende uitroep dat God tog sal ingryp en die stad en tempel weer sal herstel.

Eerste deel van die gebed

63:7-10 – Jesaja gee hier ‘n oorsig oor God se troue liefde soos geïllustreer is met die Uittog uit Egipte. Let op hoe hoog die verwagting was: hulle is “kinders wat nie ontrou sal word nie,” en hoe volledig God vir hulle gesorg het: “Hy self was die engel (vgl Eks 23:20) wat hulle gered het … Hy het hulle altyd gedra.”  Die volk het egter in opstand teen Hom gekom sodat Hy noodgedwonge hulle vyand geword het.

Dit laat ‘n mens besef hoe ernstig boos sonde en opstand teen die Here is.  Tog sien ‘n mens steeds hoe volledig God Homself kan gee vir mense wat hulle oë op Hom rig.  Dit motiveer juis vir Jesaja om namens die volk by Hom om hulp en verlossing aan te klop, al het hulle ernstig drooggemaak.  Terloops, hierdie is slegs een van twee plekke in die OT waar van die Heilige Gees gepraat word (die ander plek is in Ps 51:13).  Die onderskeid van die engel (God self), die Heilige Gees, en verder aan die Vader, dui nog nie op die Drie-eenheid as sodanig nie, maar dui wel op ‘n sekere onderskeid in God.  Dit is ‘n merkwaardige insig wat bygedra het tot die ontwikkeling van die leerstuk van die Triniteit.

63:11-15 – Hy herinner die Here aan die volk wat in hulle nood aan God se groot dade in die verlede gedink het en na Hom gevra het, en inderdaad nou weer ernstig vra dat Hy hulle weer sal raaksien soos in die verlede.

63:16-19 – Hy bely namens die volk dat God hulle Vader is, maar pak die skuld vir hulle hardkoppigheid eintlik op God self (Jes 6).  Hy vra dat God die situasie tog sal verander.  Terloops – die “kort tydjie” is waarskynlik ‘n poëtiese manier waarop Jesaja sy ervaring uitdruk dat die tyd tussen die Intog en die ballingskap vir sy gevoel net te kort was.