Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (5)

  • Avatar

    Deon Venter

    |

    Daar is ook ‘n moontlike ander verduideliking vir die 3 dae-vraagstuk. Die vraag is of Jesus nie dalk op die Donderdag gekruisig is nie. Die Bybel verwys nie noodwendig na ‘n “Vrydag” nie. Ja, ek weet die 83-vertaling praat van ‘n “Vrydag”, maar geen van die ouer vertalings doen nie. Die KJV lees as volg: Mark 15:42 – “And now when the even was come, because it was the preparation, that is, the day before the sabbath”. Die Vrydag-aanname spruit juis uit hierdie stukkie “the day before the sabbath”.
    Maar onthou, dit was Paasfees. En die dag na Paasfees is dag een van die Fees van Ongesuurde Brode. Die eerste en die laaste dae van die Fees moet as sabbat gevier word – Lev 23:5-8. Die Jode het nie Paasfees “van-Vrydag-tot-Sondag” gevier soos ons nie. Hulle het dit volgens die kalender gedoen (die 14de dag van die eerste maand – Nisan). Die volgende dag, die 15de, was outomaties as sabbat gevier, ongeag watter dag van die week dit was.
    Wat wel skriftuurlik is, is die feit dat Opstanding op Sondag plaasgevind het. Mat 28:1 en Joh 20:1 maak melding van “die eerste dag van die week”. Respektiewelik “In the end of the sabbath, as it began to dawn toward the first day of the week, came Mary Magdalene and the other Mary to see the sepulchre.” en “The first day of the week cometh Mary Magdalene early, when it was yet dark, unto the sepulchre, and seeth the stone taken away from the sepulchre.”, beide aanhalings uit die KJV.
    Is daar dus ‘n argument vir die Kruis op Donderdag? Die verloop sou dan so lyk:
    Woendagaand die 14de van Nisan – Die Laaste Avondmaal
    Donderdagoggend die 14de van Nisan – Die Kruisiging
    Donderdag sononder tot Vrydag sononder, die 15de van Nisan – Sabbat op die eerste dag van die Fees van Ongesuurde Brode
    Vrydag sononder tot Saterdag sononder, die 16de van Nisan – die weeklikse sabbat.
    Sondagoggend die 16de van Nisan – Opstanding!

    Net toe ek die stuk hierbo klaar geskryf het, lees ek iets wat seker as sterk argument teen bogenoemde teorie gebruik kan word. Die Fees van die Ongesuurde Brode word in Eks 12:6-20 ingestel. Vers 16 in die 83-vertaling (in ooreenstemming met vers 17 in die KJV), lui as volg” . . .Op hierdie dag mag geen werk gedoen word nie, behalwe dat vir elkeen iets te ete voorberei kan word.”
    As kos op dié dag voorberei mag word, wat is die “preparation” dan waarvan Markus 15:42 praat? Dit is alom bekend dat die “voorbereiding” gegaan het om kos voor te berei omdat daar nie op die sabbat gewerk mag word nie.
    Nou is ek deurmekaar en moet voor begin, maar ek los solank hierdie by julle vir ingeval een van julle dalk ‘n antwoord het.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Dis hoe ‘n mens Bybel lees. Sorgvuldig! Welgedaan. Hou aan daarmee.

      Reply

  • Avatar

    Friedel

    |

    Dagsê Chris,

    Om hierdie vraag korrek te beantwoord, moet ons begin deur te verstaan dat daar 2 sabbatte in die kruisigingsweek was.

    1. Die eerste dag van die fees van ongesuurde brode (7 dag fees wat volge na die dag van Joodse Pasga).
    2. Weeklikse Sabbat (7e dag rus)

    Dit word in detail hier verduidelik.

    https://www.vibranthearts.org/kruisiging-tydlyne/

    3 dae en 3 nagte pas nie heeltemal in jou verduideliking van hierdie artikel in nie.

    Vrede.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hi Friedel, die Bybelse getuienis praat net van een sabbat in daardie week. Hier is die vier evangelies se getuienis oor die kruisiging en opstanding. Dit gebeur op die Vrydag en Sondag (Sondag begin natuurlik reeds 18:00 Saterdagaand) onderskeidelik:

      Markus noem die dag van die kruisiging die “voorbereidingsdag” en beskryf dit as die dag voor die sabbat, dws die sewende dag van daardie week (Mark 15:42). Hy beskryf die dag van die opstanding as die oggend ná die sabbat, die eerste dag van die volgende week (Mark 16:1-2).

      Volgens Markus was die kruisiging dus op die Vrydag en die opstanding op die Sondag, want die Sondag het al die vorige aand begin volgens die Joodse beskouing.

      Matteus doen dieselfde, maar op ‘n ander manier. Hy noem die “volgende dag” ná die kruisiging die dag “ná die voorbereidingsdag” (Matt 27:62). Dit is die dag waarop die leierpriesters en Fariseërs Pilatus gevra het om die graf te verseël. Hy praat dus van die dag van die sabbat, dws die Saterdag, want Matteus sê net daarna, “ná die sabbat”, toe dit begin lig word, teen die eerste dag van die week, dws die Sondag, het Maria-hulle die graf leeg gevind (Matt 28:1).

      Volgens Matteus het die kruising ook op die Vrydag plaasgevind en die opstanding op die Sondag, want die Sondag het al die vorige aand begin volgens die Joodse beskouing.

      Lukas is net so helder soos Markus en Matteus daaroor dat die kruisiging plaasvind op die “voorbereidingsdag” net voor die sabbat sou aanbreek die Vrydagaand (Luk 23:54). Die vroue het op die sabbat gerus (Luk 23:56) en baie vroeg die môre, op die eerste dag van die week, dws die Sondag, by die graf gekom en dit leeg gevind (Luk 24:1-2).

      Volgens Lukas het die kruisiging ook op die Vrydag plaasgevind en die opstanding op die Sondag, tegnies enige tyd sedert 18:00 die vorige aand.

      Johannes vertel dit ook soos die ander evangelies dit vertel, maar met ekstra inligting. Om die waarheid te sê, hy vertel dit vanuit drie hoeke.

      Pilatus gee in ‘n eerste rondte die opdrag vir die kruisiging op die voorbereidingsdag vir die pasga (Joh 19:14). Hierdie voorbereidingsdag word dan verder uitgespel.

      Ná die kruisiging kom die Jode in ‘n tweede rondte na Pilatus, steeds op die “voorbereidingsdag”, en vra dat die liggame verwyder word voor die sabbat wat daardie aand sou begin. Dit is waarom hierdie sabbat ‘n “groot dag” genoem word. En hier raak dit duidelik dat die voorbereiding baie besonders was, want dit was vir die pasga sowel as vir die sabbat (Joh 19:31).

      In ‘n derde rondte kom Josef van Arimatea en Nikodemus na Pilatus en vra dat hulle Jesus kan begrawe, omdat dit die “voorbereidingsdag” was en die sabbat binnekort sou aanbreek die aand 18:00 (Joh 19:42). Johannes vervolg die verhaal deur letterlik direk daarna in die volgende vers te vertel dat Maria Magdalena op die eerste dag van die week, dws die Sondag, by ‘n leë graf aangekom het (Joh 20:1). Weereens, die opstanding moes dus êrens op die Sondag gebeur het vóór dagbreek, want die Sondag het al die vorige aand begin volgens die Joodse beskouing.

      Volgens Johannes het die kruisiging dus ook plaasgevind op die Vrydag en die opstanding die Sondag, weereens, met die Joodse beskouing in ag geneem dat dit enige tyd sedert 18:00 die Saterdagaand kon gebeur het.

      Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Loretta – jy is welkom. Jy kan by hierdie webtuiste inteken (https://bybelskool.com/subscribe/) of vir my jou selnommer stuur, dan stuur ek vir jou die bydraes per Whatsapp (Chris van Wyk – nul agt twee 574 9191).

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Tate haal Mayer aan wat ‘n Babiloniese gebed aanhaal om die Psalm se betekenis te verklaar: “I call to you from distantness; hear me from nearness.” In Duits: “Ich rufe dich von ferne, höre mich von nahe.” Hier is Tate se volledige verduideliking van die betekenis van die Psalm.

    The main value of this psalm probably lies in its metaphorical richness. The metaphors of the high rock, the strong tower, the perpetual dwelling in the tent of God, and the shelter under the divine wings enhance the prayer and contribute significantly to our repertoire of spiritual imagination. A well-stocked and fertile imagination is essential for spiritual strength, a strength that influences the whole being of the person and/or group that possesses it. The metaphors assist us to incorporate our own experience into the experience of prayer. Prayer should engage imagination both toward the one praying and toward God. The metaphors of the psalm pass into our own experience and expand our horizons. Walter Brueggemann has written of the Psalms:

    The Psalms do not insist that we follow word for word and line by line, but they intend us to have great freedom to engage our imagination toward the Holy God.… We will take liberties as the Psalm passes by and moves out into the richness of our experience and then back into the awesome presence of God. That is the way of metaphor (Praying the Psalms [Winona, MN: Saint Mary’s Press, 1982], 35).

    Without a good stock of metaphors and an active imagination, our prayers are crippled and reduced to flattened, formulaic expressions without much power.
    Perhaps the dominant metaphor in the psalm is that of distance from God in v 3. A sense of far-awayness from the divine presence, an at-the-end-of the earth experience, seems to be endemic to the spiritual life from time to time (see, e.g., Pss 2:1; 10:1; 22:2, 12, 20; 35:22; 38:22 [21]; 71:12). Indeed, it is almost a continuous need: “The psalmist is here describing the human condition in existentialist terms: man constantly stands at the edge of the abyss, and only divine assistance can prevent his falling into it” (Dahood, II, 84). Werner R. Mayer discusses a provocative Babylonian prayer formula which says, “I call to you from distantness; hear me from nearness” (“ ‘Ich rufe dich von ferne, höre mich von nahe,’ ” 302–17). The formula seems to mean that prayer suspends the distantness between the supplicant and the deity. Breaking down a perceived distance and the creation of sense of nearness and presence is a major function of prayer. The Psalms are of great importance in the recognition of distantness, which results from various kinds of stress and distress, and in the closing of that gap, which threatens spiritual health and even life itself. The very recitation of psalms like 61 serves to diminish distance and enhance nearness and presence.

    Tate, M.E., 1998. Psalms 51–100, Dallas: Word, Incorporated.

  • Avatar

    Hester von Wielligh

    |

    Goeiedag!
    Ek het die stuk oor ps 61 met waardering gelees. Wat is die Engels van die volgende aanhaling? “Ek bid tot U van ver, hoor my van naby.” (Tate, Word Biblical Commentary, Psalm 51-100)
    Ek wil dit graag verder ondersoek.
    Baie dankie en seën.

  • Avatar

    Loretta Pienaar

    |

    Goeiemôre Ds van Wyk, ek sal dit baie waardeer as ek u boodskappe kan ontvang. Alhoewel ek boodskappe kry van ander Godvresende leraars, kan ek nooit genoeg kry nie in hierdie tye. Ek is geensins ondankbaar nie, maar te dikwels blyk dit dat mense nie gretig is om oor God te praat nie, of soms blyk dit dat hulle nie omgee nie. God seën u en u geliefdes.

  • Avatar

    Jan

    |

    Geestelike leesstof dankie.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Die woord wegraping kom nie in die Bybel voor nie. Dit is ‘n afleiding wat gemaak word op grond van die beskrywing van Jesus se hemelvaart en ons ontmoeting met Hom in 1 Tessalonisense 4.

  • Avatar

    Past C Tities

    |

    Pastoor ek soek graag Meer inligting oor rampe veral geestelik

    Dankie vir u wonderlik ervaring wat u met andere deel

  • Avatar

    Milana Van Rooyen

    |

    Goeie dag

    Waar in bybel staan die woord wegraping …
    Skrif asb
    Dankie
    Millanie