Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (2)

  • Avatar

    christa marais

    |

    Chris, wat beteken Joh. 1:1?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Johannes begin sy evangelie nie by Jesus se menslike geboorte nie, anders as die ander evangelies. Hy begin by God se tyd, die ewigheid, voordat alles gemaak is, voordat daar selfs iets soos ons tyd was. Toé al, sê Johannes, was Jesus al daar as die Woord van God.

      “In die begin was die Woord daar, en die Woord was by God, en die Woord was self God.” (Joh. 1:1).

      Hiermee koppel Johannes vir Jesus aan die uitspraak in Genesis 1:1 dat God in die begin die hemel en die aarde geskep het. Jesus was dus reeds daar in sy pre-eksistensiële bestaan by God, as God, voordat tyd, ruimte en materie geskape is, as Woord van God.

      Jesus is die Woord (logos) van God. Hy is nie net goddelik nie, maar Godself (vgl. ook 1 Joh. 1:1; Openb. 19:13)! Uit Hom is alles gemaak, want Hy was en is die lewe van alles (Kol. 1:16). En hierdie lewe skyn soos ’n lig in die duisternis wat ons lewens verlig (Joh. 5:26 – vgl. Spr. 6:23 – “die tôrâ is ’n lig”).

      Hierdie lewenslig is die kern van God se manier van kontak maak met ons (Ps. 36:10). Dit is van hierdie lig – in Jesus – wat ons getuig, soos ’n Johannes die Doper, sodat mense in God kan glo (vgl ook Joh. 20:31, waar Johannes dit as die doel van sy evangelie uitspel). Hierdie lig is Jesus, die mensgeworde Woord van God.

      Ietsie oor die logos:

      Die Griekse woord logos word gebruik vir woorde en gedagtes. Wanneer dit aan God gekoppel word, dui dit meesal die Woord van God in die prediking (Luk. 5:1) of die inhoud van die evangelie, Christus (Hand. 8:25), aan. Hier in Joh. 1:1 gebruik Johannes logos egter as eienaam vir Christus.

      Die Grieke sou in hierdie gebruik van die woord iets gehoor het van wat die filosoof Heraklitus van Efese reeds in die 6de eeu v.C. geskryf het, dat die logos die beginsel is waardeur orde uit chaos geskep word.

      Die Jode wat met die Ou Testament bekend was, sou egter onmiddellik aan Genesis 1 gedink het (“laat daar lig wees”), die verwoording van die skepping deur die Psalmdigters (“deur die woord [dabar] van die Here is die hemele gemaak” – Ps. 33:6) en die vele kere wat gepraat is van die woord [dabar] van die Here wat tot ‘n profeet gekom het (Jer. 1:2). In die Griekse vertaling van die Ou Testament is die vertaling logos dan ook vir die Hebreeuse woord dabar gebruik.

      Daaruit kan ‘n mens Jesus se betrokkenheid in sy Goddelikheid by alles wat reeds in die OT gebeur het, kan aflei. Soos baie geleerdes dit onomwonde stel: Jesus tree in die NT as die Jahwe van die OT op.

      Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Loretta – jy is welkom. Jy kan by hierdie webtuiste inteken (https://bybelskool.com/subscribe/) of vir my jou selnommer stuur, dan stuur ek vir jou die bydraes per Whatsapp (Chris van Wyk – nul agt twee 574 9191).

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Tate haal Mayer aan wat ‘n Babiloniese gebed aanhaal om die Psalm se betekenis te verklaar: “I call to you from distantness; hear me from nearness.” In Duits: “Ich rufe dich von ferne, höre mich von nahe.” Hier is Tate se volledige verduideliking van die betekenis van die Psalm.

    The main value of this psalm probably lies in its metaphorical richness. The metaphors of the high rock, the strong tower, the perpetual dwelling in the tent of God, and the shelter under the divine wings enhance the prayer and contribute significantly to our repertoire of spiritual imagination. A well-stocked and fertile imagination is essential for spiritual strength, a strength that influences the whole being of the person and/or group that possesses it. The metaphors assist us to incorporate our own experience into the experience of prayer. Prayer should engage imagination both toward the one praying and toward God. The metaphors of the psalm pass into our own experience and expand our horizons. Walter Brueggemann has written of the Psalms:

    The Psalms do not insist that we follow word for word and line by line, but they intend us to have great freedom to engage our imagination toward the Holy God.… We will take liberties as the Psalm passes by and moves out into the richness of our experience and then back into the awesome presence of God. That is the way of metaphor (Praying the Psalms [Winona, MN: Saint Mary’s Press, 1982], 35).

    Without a good stock of metaphors and an active imagination, our prayers are crippled and reduced to flattened, formulaic expressions without much power.
    Perhaps the dominant metaphor in the psalm is that of distance from God in v 3. A sense of far-awayness from the divine presence, an at-the-end-of the earth experience, seems to be endemic to the spiritual life from time to time (see, e.g., Pss 2:1; 10:1; 22:2, 12, 20; 35:22; 38:22 [21]; 71:12). Indeed, it is almost a continuous need: “The psalmist is here describing the human condition in existentialist terms: man constantly stands at the edge of the abyss, and only divine assistance can prevent his falling into it” (Dahood, II, 84). Werner R. Mayer discusses a provocative Babylonian prayer formula which says, “I call to you from distantness; hear me from nearness” (“ ‘Ich rufe dich von ferne, höre mich von nahe,’ ” 302–17). The formula seems to mean that prayer suspends the distantness between the supplicant and the deity. Breaking down a perceived distance and the creation of sense of nearness and presence is a major function of prayer. The Psalms are of great importance in the recognition of distantness, which results from various kinds of stress and distress, and in the closing of that gap, which threatens spiritual health and even life itself. The very recitation of psalms like 61 serves to diminish distance and enhance nearness and presence.

    Tate, M.E., 1998. Psalms 51–100, Dallas: Word, Incorporated.

  • Avatar

    Hester von Wielligh

    |

    Goeiedag!
    Ek het die stuk oor ps 61 met waardering gelees. Wat is die Engels van die volgende aanhaling? “Ek bid tot U van ver, hoor my van naby.” (Tate, Word Biblical Commentary, Psalm 51-100)
    Ek wil dit graag verder ondersoek.
    Baie dankie en seën.

  • Avatar

    Loretta Pienaar

    |

    Goeiemôre Ds van Wyk, ek sal dit baie waardeer as ek u boodskappe kan ontvang. Alhoewel ek boodskappe kry van ander Godvresende leraars, kan ek nooit genoeg kry nie in hierdie tye. Ek is geensins ondankbaar nie, maar te dikwels blyk dit dat mense nie gretig is om oor God te praat nie, of soms blyk dit dat hulle nie omgee nie. God seën u en u geliefdes.

  • Avatar

    Jan

    |

    Geestelike leesstof dankie.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Die woord wegraping kom nie in die Bybel voor nie. Dit is ‘n afleiding wat gemaak word op grond van die beskrywing van Jesus se hemelvaart en ons ontmoeting met Hom in 1 Tessalonisense 4.

  • Avatar

    Past C Tities

    |

    Pastoor ek soek graag Meer inligting oor rampe veral geestelik

    Dankie vir u wonderlik ervaring wat u met andere deel

  • Avatar

    Milana Van Rooyen

    |

    Goeie dag

    Waar in bybel staan die woord wegraping …
    Skrif asb
    Dankie
    Millanie