Jeremia 43 – Jeremia word teen sy sin saamgeneem na Egipte

Hierdie hoofstuk vertel aan die een kant van die teleurstellende reaksie van die Joganan en die ander leiers op die antwoord wat die Here aan hulle gee deur die profeet Jeremia. Hulle kop het in elk geval in die rigting van Egipte gestaan, en dit is presies wat hulle nou doen.  Só verspil hulle die kans om God se bewaring in aksie te sien.

Aan die ander kant vertel die hoofstuk van die woord van die Here wat ook daar in Egipte na Jeremia toe kom, hierdie keer weer in die gedaante van ’n simboliese handeling wat hy moet uitvoer.  Die Here word dus nie gedwarsboom deur die ongehoorsaamheid van die Joodse leiers nie.  Hy laat van Hom hoor selfs in die vreemde.

43:1-7 – Joganan vat die oorblyfsel van Juda na Egipte toe

Die leiers tree hooghartig (vermetel) op deur die woord wat die Here vir hulle gee om aan Babel onderdanig te wees, te verwerp: “Jy lieg!” sê hulle vir Jeremia.  Hulle beskuldig vir Baruk dat dié Jeremia teen die leiers opstook om hulle in die mag van die Galdeërs te laat beland.

Niemand wil die Here gehoorsaam en in Juda bly nie.  Daarom neem Joganan-hulle die hele oorblyfsel van Juda na Egipte toe en gaan bly in Tagpanges (vandag Tel Defne, aan die Menzalameer in Noord-Egipte, in die Nyl-delta, teenaan die Suez kanaal).  Opgrawings het verskeie klei artifakte opgelewer wat uit dié tyd kom.

43:8-13 – Jeremia verkondig die val van Egipte aan die hand van Nebukadnesar

Die Here is egter selfs in Egipte in beheer nie net van sy profeet nie, maar ook van die situasie.  Hy gee aan Jeremia opdrag om klippe te begrawe in die kleivloer van die ingang na die farao se paleis in Tagpanges.  Daar sal die klippe as basis dien vir die troon van Nebukadnesar wanneer hy Egipte sal onderwerp en hulle gode vernietig.  “Hy sal Egipte so skoon stroop soos wanneer ’n skaapwagter luise soek in sy klere!”  Bet-Semes beteken “tempel van die son”.

Boodskap

Hierdie kort hoofstuk maak twee opmerkings oor die verhouding tussen God en sy mense.

1. Dit is dwaas om iets van die Here te vra, en dit dan nie te doen nie.  Daarmee verraai jy net jou eie rebellie en opstand teen die Here. Vra dan liewer niks nie, en volg jou eie kop. Maar moenie vra, en dan nie die wil van die Here doen nie. Goeie raad vir enigeen van ons.
2. Die Here is alomteenwoordig besig om sy wil in die lewe ten uitvoer te bring, selfs ook in Egipte, selfs in ’n situasie waarheen sy profeet teen sy sin ontvoer is.  Dit is die troos in hierdie verhaal van verspilde kanse.  God laat Homself nie onbetuig in die lewe van sy mense nie.