Vyf sekerhede

Ek het ‘n navraag gekry oor die ervaring van die werk van die Heilige Gees en deel graag ‘n paar gedagtes daaroor.

Ek vind regtig baie troos in die Dordtse Leerreëls (jy kan dit hier aflaai). Dit gee ons 5 sekerhede (soos die 5 solas!), uitgedruk in Engels met die akroniem TULIP. Dit staan vir Total Depravity, Unconditional Election, Limited Atonement, Irresistable Grace en Perseverance of the Saints.

Ek verstaan dit so:

1. Ons kan nie uit onsself getrou bly nie – Total depravity. Dit is wat ‘n mens ervaar as jy kyk na jou eie ervaring. Daar is nie iets goeds in onsself nie. Maar, dit is nie noodwendig sleg nie, want dit help ons verstaan dat die hoop vir ons lewe nie in onsself lê nie, maar in God.

2. Ons is uitgekies en toegerus deur Woord en Gees om getrou te bly – Unconditional Election. Dit is waarop ek my hoop vestig. God is daar, al ervaar ek Hom nie. Deur sy Woord verseker Hy my dat ek sy kind is. Dit het vir my ‘n werklikheid geword deur die Woord wat vir my lewend gemaak is deur die insig wat die Gees in my standerd nege jaar gegee het, bv. in Johannes 1:12: “Maar aan almal wat Hom aangeneem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word.” Ek het die Here se roepstem in my lewe gehoor, Hom aangeneem, en het dus die reg om kind van God genoem te word. Trouens, ek is ‘n kind van God soos 1 Joh. 5:1 sê: “Elkeen wat glo dat Jesus die Christus is, is ’n kind van God.”

3. Jesus se versoening het vir al my sondes betaal – Limited (particular) Atonement. Die Here Jesus is die een wat my in aanvegting dra, want aan die kruis het Hy alleen vir my sondes betaal, die sondes van my verlede, hede en toekoms. Dié prys wat Hy betaal het, is genoeg vir my hele lewe, selfs tot na my dood.

4. God se genade is genoeg en effektief vir my – Irresistable (effective) Grace. Dit is seker die mees verstommende belofte dat God belowe dat sy genade nie net genoeg is nie, maar genoegsaam, effektief. God se genade sal doen in my wat nodig is om te doen. My lewe hang nie van myself af nie, maar van Hom wat my liefhet en Homself vir my gegee het. Onlangs het ek met nuwe lidmate wat van ‘n ander kerk na ons toe oorgekom het, hierdie belydenis behandel, en dié gedagte was vir hulle die hoogtepunt van ons gesprek. Inderdaad!

5. God sal my in staat stel om enduit te volhard – Perseverance of the Saints. Hierdie belofte van God is waar vir my, al bars die bottel, al is daar geen ervaring in my hart nie, al voel ek ek staan alleen. Want, dié belydenis staan vas op die belofte van God. Hy sal my enduit laat gaan, al wankel my bene in die geloofstryd.

Oor ervarings:

Ek dink ons moet ook onthou dat ‘n mens die krag van die Heilige Gees as’t ware eers ervaar ná dit reeds gebeur het. Jy sit bv. jou voet op ‘n pad en ervaar stryd en moeite. Maar, as jy terugkyk, kom jy agter, dáár het die Here my gehelp, dáár het ek insig gekry, dáár het iets ten goede uitgewerk. Dan kan ‘n mens weet, dit was die Géés wat my gedra en gelei en goeie dinge vir my gedoen het. Op die koop toe raak dié ervarings geestelike merkers op ‘n mens se pad, dinge waarop jy kan teruggaan om hoop te skep vir die toekoms.

Soos ‘n mens die pad met die Here begin loop, het jy ook soms in die hede die ervaring dat die Gees vir jou insigte gee, jou links of regs stuur. En ek ervaar dat die Woord die belangrikste instrument is wat Hy in my lewe gebruik.

Bv. ek het twee dae terug geworstel met teenstand wat ek ervaar. Dié oggend kry ek ‘n boodskappie van een van die Bybelskool gebruikers wat my met twee tekste uit die lewe van Hiskia in die OT bemoedig. Die tekste het ooreengestem met een van my roepingstekste uit Sagaria 3:7. En ek het onmiddellik besef, maar dit is die Gees wat my bemoedig.

Daarom, vertrou die Here, met jou voet op die pad wat jy weet jy moet loop, en met die Woord as die lig vir daardie pad. Dan sal jy die Gees ervaar, soms as’t ware van “agteraf”, maar ook al hoe meer hier dig by jou.