Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (8)

  • Avatar

    Deon Vermeulen

    |

    Môre
    Die Bybel. 1933 vertaling wat ek lees leer my dat ek vrygemaak is van die wet en van alle sonde deur Jesus wat gesterf het vir ons aan die kruis. Deur jou te laat doop soos dit Jesus se bevel is volg jy dieselfde pad en is los van die wet en die sonde. Sonder ñ wet is daar nie sonde nie. Ek praat nie van baba doop nie want daar is geen baba gedoop in die bybel nie. Volgens my moet jy tot inkeer kom, jou laat doop en heiligmaking doen. Paulus sê hy sterf elke dag. Nou verstaan ek nie hoe gaan mens dan nou weer terug onder die wet en geen mens kan Moses se wet onderhou nie. Een sonde maak van jou n sondaar en daar staan geskryf dat n sonder nie in God se Koninkryk sal ingaan nie.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      ‘n Paar sinvolle opmerkings van jou, Deon.

      1. Jy is vrygemaak van die wet as ‘n weg van saligheid. Dit leer die Bybel onteenseglik. Paulus preek uitvoerig daaroor in die sinagoge in Antiogië in Pisidië (Turkye): “Laat dit dan aan julle bekend wees, broeders, dat deur Hom vergifnis van sondes aan julle verkondig word, en dat elkeen wat glo, deur Hom geregverdig word van alles waarvan julle deur die wet van Moses nie geregverdig kon word nie.” (Hand 13:38-39).

      2. Ons word geregverdig deur geloof “sonder die werke van die wet” (Rom 3:28).

      3. Dit beteken egter nie dat die wet tot niet gemaak word deur die geloof nie. “Inteendeel, ons bevestig die wet.” (Rom 3:31)

      4. Dit beteken verder dat jy nie “los” is van die wet of “los” is van die sonde nie.

      Om drie redes.

      4.1 In die eerste plek bly die wet die instrument wat jou leer wat sonde is (1 Tim 1:8-9; Jak 2:9). Sonde is wetteloosheid. Só praat Jesus daaroor en waarsku ons dat Hy wetteloosheid sal oordeel (Matt 13:41). So ook Johannes (1 Joh 3:4).

      4.2 In die tweede plek kan ons steeds sondig. ‘n Mens mislei jouself as jy dink dat jy nie sondig nie (1 Joh 1:8-10). Dit is waarom heiligmaking so belangrik is en ons opgeroep word om nie te sondig nie, selfs ná ons bekering en wedergeboorte (1 Joh 2:1-2).

      4.3 In die derde plek skryf God deur sy Gees die wet op jou hart sodat jy van binne af die geestelike en morele eise van die wet kan nakom (Hebr 8:9).

      5. Dit is waarom die Nederlandse Geloofsbelydenis 25 die volgende oor die wet sê:

      DIE SEREMONIEëLE WET IN CHRISTUS VERVUL

      Ons glo dat die seremonies en heenwysings van die Wet met die koms van Christus opgehou het en dat alle voorafskaduwing tot ‘n einde gekom het. Die gebruik daarvan moet derhalwe onder die Christene afgeskaf word. Die waarheid en inhoud daarvan bly nogtans vir ons in Christus Jesus bestaan: in Hom het hierdie seremonies en heenwysings juis hulle vervulling. Ons gaan ook nog voort om die getuienisse van die wet en die profete te gebruik om ons in die evangelie te bevestig en ook om ons lewe in alle eerbaarheid tot eer van God en volgens sy wil in te rig.

      Rom. 10:4; Gal. 3, 4; Kol. 2:17; 2 Pet. 1:19; 3:2, 18.

      Reply

  • Avatar

    ANDRE BOWER

    |

    Goeie more,

    Ek hou van punt 4.3 van die antwoord op Deon se sinvolle kommentaar.

    Dit bevestig net weer die geweldige liefde wat God vir my het. Hy buig neer en deur Sy Gees skryf Hy die wet op my hart. Telkens as ek verkeerd wil neig (selfs net in gedagte) kom die “wet” na vore en waarsku my.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Dankie, André. Talle kere gebruik Jesus die Tien Gebooie om die wil van God te verkondig, in die Bergrede (Matt 5-7 – vgl veral 5:17-18; 7:12), teenoor die ryk jongman (Matt 19:16-30), en teenoor die Skrifgeleerdes (Matt 22:34-40). Paulus doen dieselfde in sy brief aan die Romeine teenoor gelowiges (Rom 13) en bevestig dit op talle ander plekke. Die helderste formulering van wat God verwag, is in die Tien Gebooie saamgevat. Dink net hoe wonderlik die wêreld sou wees as almal God erken as enigste God (1ste en 2de gebod), Sy Naam bó alles sal eer (3de gebod), Tot rus sal kom in Hom (4e gebod), eerbied sou betoon vir ouers en gesagsfigure (5de gebod), respek vir lewe (6de gebod), respek vir die huwelik (7de gebod), respek vir eiendom (8ste gebod), respek vir die waarheid (9de gebod) en respek vir enigiets en almal (10de gebod) sou betoon!

      Reply

  • Avatar

    johanb

    |

    Joh 14:15  If ye love me, ye will keep my commandments. 
    Joh 14:21  He that hath my commandments, and keepeth them, he it is that loveth me:
    Joh 14:23  Jesus answered and said unto him, If a man love me, he will keep my word: and my Father will love him, and we will come unto him, and make our abode with him. 

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hi Johan. Ja, daardie gedeelte is só helder en duidelik. Dit is ook só motiverend, want God maak sy woning by ons! Ek dink daar is ‘n fundamentele misverstand oor die wet. Daar is net een wat wette maak, en dit is God. Almal wat Hom teenstaan, doen dit deur sy wette te oortree. Dit is per definisie wat dit beteken om sonde te doen, om God se wette te oortree.

      As iemand hom teen die wet van God verset, sien ‘n mens die gees van die Antichris. Die Antichris word baie name genoem – en daar is baie manifestasies van die Antichris tot met die finale een wat deur die Satan besete sal wees (Openb 13) – maar een daarvan is die WETTELOSE EEN. Enigiemand wat dus wetteloosheid predik, tree aan die kant van God se teenstanders op, soos Jesus in Matteus 13 waarsku.

      Paulus skryf daaroor aan die Tessalonisense: “Die dag van die Here sal nie aanbreek voordat die laaste afvalligheid gekom het en die wettelose mens wat vir die verderf bestem is, sy verskyning gemaak het nie. Hy sal hom verset teen al wat God genoem word of wat as heilig vereer word, en hy sal hom bo hulle verhef. Hy sal selfs in die tempel van God gaan sit en voorgee dat hy God is.” (2 Tes 2:3-4).

      Reply

      • Avatar

        johanb

        |

        dankie Chris – dit is presies wat die profete en die Woord sêwat gaan gebeur en aan die gebeure is – dankie vir jou standvastigheid in hierdie tye van snelle en ernstige afvalligheid – die Christene gaan sterk leiers nodig hê vorentoe

        Reply

  • Avatar

    johanb

    |

    1Jn 2:3  And hereby we know that we know him, if we keep his commandments. 
    1Jn 2:4  He that saith, I know him, and keepeth not his commandments, is a liar, and the truth is not in him; 
    1Jn 2:5  but whoso keepeth his word, in him verily hath the love of God been perfected. Hereby we know that we are in him: 
    1Jn 2:6  he that saith he abideth in him ought himself also to walk even as he walked. 

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Lerina

    |

    Ek stem saam met Chris, ja mens moet daarna kyk in konteks en dus ook eintlik die hele 2 Kor 12 bestudeer. Wat my keer op keer opval wanneer ek mensies teëkom wat so onwaardig voel omdat hulle God voluit dien, die vrugte van die Gees uitleef en ‘n diep verhouding met die Vader het, en tog nie die gawe van tale ontvang het nie, is vanaf vers 7 – 11 … want aan EEN word deur die Gees ‘n woord van wysheid gegee … aan ‘N ANDER, ‘n woord van kennis, … aan ‘N ANDER geloof …. ens. ……. en dan vers 11 wat sê AL hierdie dinge werk een en dieselfde Gees wat aan elkeen afsonderlik uitdeel soos Hy wil.
    Glo my tale is belangrik, en moet verseker be-oefen word as dit jou gawe is. Ek is net so versigtig om dit as enigste kriteria te gebruik as teken van vervulling met die Heilige Gees.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Roeleen. Die 1983 vertaling is nie baie helder nie. Hier is ‘n paar ander vertalings wat die betekenis van die Hebreeus beter weergee:

    • “Aangaande die handelinge van die mens, ék het deur die woord van u lippe die paaie van die geweldenaar vermy.” (OAV)
    • “Wat die optrede van mense betref:  Volgens die woord van u lippe  het ek die paaie van geweldenaars vermy.” (BDV)
    • “I’m not trying to get my way in the world’s way. I’m trying to get your way, your Word’s way.” (Message)

    Dit beteken, die mens wat sy vreugde vind in die Woord van God vermy die weg van sondaars wat baie keer met geweld gepaard gaan. ‘n Goeie voorbeeld vind ‘n mens in die verhaal van Dawid wat deur Abigail gekeer word om met geweld teen Nabal op te tree (1 Samuel 25:2-38). Baldwin dink in sy kommentaar dat dié verhaal moontlik die agtergrond vorm van Dawid se Psalm 17.

  • Avatar

    Roeleen Nel

    |

    Help my asb met Ps 17 vers 14 in 1983 vertaling. Ek stoei met daardie vers.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Lou. Die eerste twee gebooie probeer op omvattende wyse enigiets afraai wat in die plek van of naas God aanbid word. Dit is gemik teen die aanbidding van ‘n ander god in die plek van God. Dit is ook gemik teen die aanbidding van ‘n ander langsaan God. Dit wil sê dat jy jou brood aan twee kante gebotter wil hê.

    Hier is wat ek vroeër daaroor geskrywe het:

    Eerste gebod – geen ander gode

    Die eerste gebod in Eks. 20:3 (Deut. 5:7) is die verbod op ander gode. Dit beteken dat God niemand duld wat langs Hom aanbid en vereer word nie. Alle afgodery word dus daarmee verbied. Die Here verwag dat daar net met Hom as die ware God in ‘n verhouding getree mag word. Sy weë moet ten alle koste leer ken word, want dit is net Hy alleen wat vertrou kan word met die lewe. Daarom moet die Godsvolk Hom met hulle hele hart liefhê, vrees en eer, soos die Heidelbergse Kategismus vraag en antwoord 94 dit uitlê.

    Dieselfde waarskuwing word reg deur die NT gevind (1 Tes. 1:9; Gal. 4:8; Rom. 1:23; 2 Kor. 6:16; Openb. 9:20), onder andere met betrekking tot die eet van afgodsoffers (Hand. 15:20,29; 1 Kor. 8:7; 10:7; 12:2; Openb. 2:20). Afgodery word ook regdeur die NT verbind aan moreel-etiese sake, soos bv. die verbod op losbandigheid en gierigheid (Ef. 5:5) sowel as vraatsug (Fil. 3:19). Sorg moet ook gedra word dat daar nie hoog opgegee word oor die afsku aan afgode, maar tog deelgeneem word aan ‘n onwettige berowing van heidense tempels vir eie gewin nie (Rom. 2:22).

    Dit is interessant hoe Johannes in sy briewe ook dié wet as waarskuwing inspan vir gelowiges van die NT (1 Joh. 5:21). Johannes gee drie motiverings daarvoor. Die eerste motivering is dat: “ons weet dat die Seun van God gekom het en ons verstand gegee het om die ware God te ken.” In Jesus kan ons dus die ware God van die afgode onderskei. Die tweede motivering is dat: “ons in die ware God is, in sy Seun, Jesus Christus.” Ons hele lewe word deur God bepaal, dié God wat ons in sy Seun, Jesus Christus, leer ken het. Die derde motivering is dat: “Hy die ware God is en die ewige lewe.” Daar is niemand anders as God nie, en deur Hom het ons toegang tot die ewige lewe. Daarom sê Johannes: “Liewe kinders, bly dus weg van die afgode af.”

    Tweede gebod – geen afbeelding van God mag aanbid word nie

    Die tweede gebod in Eks. 20:5 (Deut. 5:8-10) verbied die maak van enige afbeelding van God wat aanbid of vereer word. Hy is ‘n jaloerse God wat onverdeelde trou aan Hom van sy mense eis. Gehoorsaamheid sal geseën word, en ongehoorsaamheid gestraf word. Die uitwerking daarvan sal in die geslagte gesien kan word.

    Dieselfde waarskuwing word ook in die NT gevind. in Jakobus 4:5 wy hy uit oor God wat onverdeelde trou van ons vra en begrond dit op ‘n verwysing na die skeppingsverhaal dat God: “die gees wat Hy in ons laat woon, heeltemal vir Homself wil hê”.

    Dieselfde geld Paulus in Romeine 1:23 waar die problematiek van afgodery uitgespel word dat: “beelde wat lyk soos ’n verganklike mens of soos voëls of diere of slange”, d.w.s. afgode: “in die plek van die heerlikheid van die onverganklike God” gestel en aanbid word. Dit is: “bloot skeppinge van menslike vaardigheid en verbeelding”, soos Paulus op die Areopagus sê (Hand. 17:29).

    Lees meer hier:

  • Avatar

    Lou Pistorius

    |

    Ek sit nou die dag weer en wonder hoekom die eerste twee gebooie aparte gebooie is – eintlik is dit tog maar dieselfde? Is daar nie erens ‘n vermiste tiende gebod nie?

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Awie. Ek sal later weer antwoord as ons daar kom. Weereens ‘n lusmaker:

    Jesus praat waarskynlik in Lukas 6:29 van mense wat jou haat en beledig. Vir hulle moet jy ook jou ander wang aanbied (gee). Dit dui moontlik op mense wat jou publiek verwerp of verneder. Jesus bedoel dan waarskynlik dat ‘n mens nie moet ophou om uit te reik na sulke mense nie. Jy stel jou dus bloot aan verdere verwerping deur “die ander wang” aan te bied.

    Jesus praat duidelik in Matteus 5:39 van kwaadwillige mense. Dit is mense wat jou met die agterkant van die regterhand op die regterwang slaan. Die toppunt van minagting en mishandeling. Teenoor sulke mense, sê Jesus, moet jy jou nie verset nie. As hulle jou op die regterwang slaan, moet jy ook die ander wang na hulle toe draai.

    Hoekom? Want Jesus wil ten diepste hê dat vyande in vriende verander sal word. Dit beteken dat gelowiges die risiko sal moet neem om verder te ly onder kwaadwilligheid ter wille van die uitreik na sulke mense. Vergelding sal verwydering bring. Verdraagsaamheid kan van vyande vriende maak.

    Dit maak nog meer sin in die konteks wat ‘n mens in Matteus raaksien, dié van geregtelike aksies. Jesus is hier duidelik meer begaan oor litigasie, mense wat gelowiges hof toe sleep (vgl vers 40), as oor die moontlikheid van fisieke geweld of publieke verwerping, soos dit wel die geval is in sy uitsprake in Lukas.

    Gelowiges wat op Jesus vertrou, sal bereid wees om hulle persoonlike regte te laat vaar ter wille van die impak van die evangelie. Die doel is heling en versoening.

    Soos Paulus ook later skryf in 1 Korintiërs 6. Ly liewer persoonlik onreg in die gemeenskap ter wille van die evangelie. Moenie die hof opsoek om verskille uit te sorteer nie.

    Dit beteken egter vir seker nie dat ‘n mens daarmee ‘n lamsak of ‘n slaansak word nie. Paulus het telkens wanneer die owerhede of Joodse Raad betrokke geraak het, gestaan op die regte wat die regstelsel aan burgers verleen het (Hand 16:37; 22:25; 25:8-12). Dieselfde voorrreg geld ook vir ons vandag.

  • Avatar

    Awie Coetsee

    |

    Baie dankie vir u verklaring dit maak sin.maar dit is vreemd dat Jesu vroer gese het dat jy die ander wang moet draai

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Jenny. ‘n Kort antwoord:

    Die probleem met dobbel is dat dit ‘n gierigheid verraai en voed in ‘n mens se hart. ‘n Begeerte aan meer as wat jy het. En dit is ‘n onversadigbare monster. Dit illustreer nie net dat jy ontevrede is met wat jy het nie, maar kan jou nog meer ontevrede maak as jy verder en verder daarin ingetrek word. Daarmee oortree ‘n mens die tiende gebod (Eks 20:17).

    Daarom sê die Hebreërskrywer: “Julle gedrag moet vry van geldgierigheid wees. Wees tevrede met wat julle het, want Hy het gesê: Ek sal jou nooit begewe en jou nooit verlaat nie.” (Hebr 13:5).

    Dobberl dwarsbooom ook die Bybelse opdrag om in jou eie behoeftes te voorsien deur eerlike werk en het baie keer ‘n destruktiewe uitwerking op die mense rondom jou, veral as suurverdiende geld daardeur verloor word en families daaronder ly.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Awie. Ek gaan dit later behandel. Hier is solank iets om aan te herkou:

    Lukas 22:35-38 is deel van die materiaal wat uniek is aan sy evangelie. Jesus is hier besig om die dissipels voor te berei vir sy arrestasie. Hy wil hulle voorberei vir die krisis wat hulle gaan tref.

    Tydens hulle vorige sending (Luk 9:1-6), het Hy hulle gestuur met die opdrag om niks saam te vat vir die reis nie. God sou vir hulle sorg deur die gasvryheid van die mense wat hulle sou ontvang.

    Hulle was egter nie toe in lewensgevaar nie. Die komende krisis was egter ‘n totaal ander situasie. Hulle sou nie net gevaar loop om dieselfde lot as Jesus self te tref nie, maar hulle sou uitmekaar gejaag word waarin hulle voorrade sou nodig hê.

    Die feit dat Hy hulle beveel om ‘n swaard saam te neem, is gemik daarop dat hulle hulle self kan verdedig. Dit het egter nie ingesluit dat hulle tot die aanval kon oorgaan nie, soos Hy Petrus dan ook aanspreek as hy Malgus se oor afkap net hierna (Luk 22:50-51).

    Hy koppel sy komende lyding – deur tussen twee misdadigers aan die kruis te sterf – aan Jesaja 53:12 om die versoening te onderstreep wat daardeur bewerk sal word. Die tyd daarvoor het nou finaal aangebreek.

Prontuit die Waarheid