Psalm 42 & 43 – Gebed bring vertroue selfs in die ervaring van God se afwesigheid

13 Junie

Psalm 42 & 43 – Gebed bring vertroue selfs in die ervaring van God se afwesigheid

42:1Vir die musiekleier. ‘n Maskiel. Van die Koragiete. 2Soos ‘n wildsbok wat smag na waterstrome, so smag my siel na U, o God. 3My siel dors na God, na die lewende God. Wanneer kan ek in die tempel ingaan en voor God verskyn? 4Trane is dag en nag my brood, omdat daar die hele dag lank vir my gevra word: “Waar is jou God?” 5Hieraan moet ek dink terwyl ek my hart uitstort, hoe ek optrek in ‘n magtige skare, hoe ek voor hulle uit gaan na die huis van God, met luide jubelkrete en dankliedere – ‘n feesvierende menigte. 6Waarom kwyn jy weg, my siel, en is jy so onrustig in my? Hoop op God, want ek sal Hom weer prys vir die verlossing wat sy teenwoordigheid bring. 7My God! My siel kwyn weg in my, daarom dink ek aan U hier uit die Jordaanstreek en by die Hermonberge, hier van berg Misar af. 8Die diep water laat die geluid van u watervalle weergalm. Al u deinings en golwe het oor my gespoel. 9Bedags sal die Here sy troue liefde laat geld, en snags sal ‘n lied vir Hom by my opkom, ‘n gebed tot die God van my lewe. 10Ek wil vir God sê: “My rotsvesting, waarom het U my vergeet, waarom moet ek in rouklere loop oor die verdrukking deur ‘n vyand?” 11Dit sny tot op die been, as my teenstanders my tart deur die hele dag lank vir my te vra: “Waar is jou God?” 12Waarom kwyn jy weg, my siel, en is jy so onrustig in my? Hoop op God, want ek sal Hom, my God, weer prys vir die verlossing wat Hy, my God, deur sy teenwoordigheid bring.


43:1Handhaaf my reg, o God, en verdedig my saak teen ‘n ontroue nasie; bevry my van mense wat bedrog en onreg pleeg. 2U is immers die God by wie ek toevlug soek. Waarom verwerp U my dan; waarom moet ek in rouklere loop oor die verdrukking deur ‘n vyand? 3Stuur u lig en u waarheid; laat dit my lei, my bring na u heilige berg en na u woonplek, 4sodat ek kan ingaan na die altaar van God, na die God wat my van blydskap laat jubel, en sodat ek U, o God, my God, kan prys met ‘n lier. 5Waarom kwyn jy weg, my siel, en is jy so onrustig in my? Hoop op God, want ek sal Hom, my God, weer dank vir die verlossing wat Hy, my God, deur sy teenwoordigheid bring.


Psalm 42-43 vorm ’n eenheid, soos die geval was met Psalms 9-10. Dit lei ons onder andere af uit die herhaling van dieselfde refrein (Ps 42:6; 42:12; 43:5) en dat daar nie ’n opskrif vir Psalm 43 is nie. Dit is een van die Psalms van die Koragiete, deel van die stam van Levi en bekend as deurwagte by die heiligdom (1 Kron 9) sowel as musikante in die tempel (1 Kron 6). Een van die groot Koragiete was die profeet Samuel en een van sy kleinseuns, Heman, word uitgesonder as ‘n musikant. Toewyding aan God loop meesal in families, presies soos God dit van die begin af bedoel het, Adam, Noag, Abraham, Isak, Jakob en uiteindelik die 12 stamme van Israel. Die Psalm word in die eerste vers ’n maskîl genoem wat in hierdie konteks die betekenis dra van nadenke en refleksie. Psalm 42-43 is daarom bedoel vir selfgesprek (vgl Ps 43 6, 12; 43:5). Die Psalmis is dus met homself in gesprek vanweë sy ervaring van die afwesigheid van God. Dit gee dus aan die Psalm ’n unieke sélf reflekterende karakter, ’n meditasie oor sy (gebrek aan ’n) Godservaring.

Die Psalmis se verlange na God word met die metafoor van ’n dors na God uitgedruk. Soos ’n wildsbok smag na waterstrome, so smag hy na God. Sy behoefte is om voor God te verskyn (Ps 42:3), saam met al die gelowiges (Ps 42:5) op die heilige berg van God (Ps 43:3-4), waarskynlik as hulle voorganger (Ps 42:5), maar dié behoefte word verydel deur die feit dat hy nie by die tempel kan uitkom nie, die woonplek van God, terwyl hy in die Jordaangebied vasgevang is (vers 7), waarskynlik deur vyande of teëstanders (vers 10-11). Die Jordaangebied kan natuurlik ook net ’n metafoor wees vir sy ervaring van vyandskap en goddeloosheid (43:1). Let op hoe hy van ’n water-metafoor gebruik om ook oor die pyn van die lewe te praat. Hy ervaar nie net dat hy dag en nag in trane is nie (Ps 42:4) weens die spotlag van die vyande nie, maar hy moet luister na die waters wat teen mekaar raas, waarskynlik by die Hermonberg waar die Jordaan ontspring (die berg Misar is onbekend), wat hom aan sy swaar lot herinner. Hy gebruik dan die bruisende waters as beskrywing van die golwe van die lewe wat oor hom slaan (vers 7-8). Dit is soos die chaos magte van Genesis 1:1 wat losgelaat word en hom verswelg. Hierdie waters is nie die waters van rus van Psalm 23 of die waters van oorvloed van Psalm 1 nie. Dit is die waters van onrus en vertwyfeling. En die ergste daarvan is dat hy dit toeskryf aan God self. Dit is die spits van sy worsteling. God les nie sy dors na Hom nie – om hom vry te maak om in die tempel God te aanbid nie – maar stel hom bloot aan die golwe van die lewe – waar hy in gevangenskap is ver van die tempel af. Die spotlag van die vyande word afgespits op vraag na die teenwoordigheid van God in sy lewe (Ps 42:4,11) “Waar is jou God?” En dit is teen hierdie vertwyfeling wat hy met homself in gesprek tree en drie keer herhaal: “Waarom kwyn jy weg, my siel, en is jy so onrustig in my? Hoop op God, want ek sal Hom weer prys vir die verlossing wat sy teenwoordigheid bring.” (Ps 42:6; 12; 43:5). Let op dat hy regdeur God se algemene universele naam gebruik, Elôhîm (vertaal as God), waarmee God se alomteenwoordigheid en almag in herinnering geroep word. Net een keer word God se persoonsnaam, Jahwe (vertaal as Here), gebruik as oor God se trou gepraat word (Ps 42:9).

Met die begin van Psalm 43 sit sy selfgesprek oor in ’n gebed tot God: Handhaaf my reg, o God” en vra hy vir skuiling en vir lig en waarheid, dat dié hom kan lei. Daarmee bring dit aan ons die boodskap dat wanneer selfgesprek oorgaan in gebed en gesprek met God, die uitkoms alreeds naby is. Die Psalmis sluit dié gebed daarom weer af met ’n selfgesprek , maar dié keer met ’n ander betekenis, want ná sy gebed, kan hy homself moed inpraat – met basies dieselfde woorde as wat hy so pas in die klag oor sy situasie gebruik het – dat dié God waartoe hy so pas gebid het, hom nie uiteindelik in die steek sal laat nie. God kan dus vertrou word, selfs al word die uitkoms nog nie gesien nie. Craigie sê hieroor: “when one turns from the memories and burdens within the mind and boldly addresses to God a plea for deliverance, the first step is taken on the path that leads ultimately to a restoration of the life of praise and to mental and spiritual health.” (Psalms 1-50, Word Biblical Commentary).

Lees meer: https://bybelskool.com/psalm-42-43-gebed-bring-vertroue-selfs-in-die-ervaring-van-god-se-afwesigheid/

Beloftes


Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (2)

  • Goeie dag Chris, ek het een vraag, hoekom word die woord “u” in klein letters geskryf in Ps 43 v 3. Verwys dit dan nie God nie
    “Stuur u lig en u waarheid; laat dit my lei, my bring na u heilige berg en na u woonplek”

    • Wanneer “u” alleen staan, en na God verwys, word dit met ‘n hoofletter geskryf, “U”. Wanneer “u” as byvoeglike naamwoord aan ‘n selfstandige naamwoord verbind word, en na God verwys, word dit met ‘n kleinletter geskryf, “u wil”. Sover ek weet, is dit net ‘n taalreël. Al die Afrikaanse vertalings het dit so, ook die 1933/53 vertaling.

Maak 'n opmerking

%d bloggers like this: