Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (6)

  • Avatar

    Dries Bester

    |

    Middag Chris.
    Groot vraag vir my as n persoon. Ek hoor sovele mense wat sê dat die Heilige Gees met hulle gepraat het. Volgens my kan die Heilge Gees nie self met jou praat nie maar kry n persoon sy antwoord deur die Skrif.
    Ek het al n persoon geantwoord op so n opmerking dat n mens baie versigtig moet wees, dat n mens nie die Heilige Gees gebruik as n alibi of n dekmantel nie en ook pasop dat jy jou nie self verpersoonlik met die Heilige Gees. Help n biedjie.
    Groete
    Dries.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hi Dries. Hierdie is nie net ‘n groot vraag vir jou nie. Dit is ‘n groot vraag vir die hele kerk. En, ja, aan die een kant het dit ‘n eenvoudige antwoord, dat dit so is dat die Gees primêr deur die Woord praat (2 Pet 1:21; 2 Tim 3:16; 1 Pet 1:11-12). Maar, aan die ander kant is die antwoord ook weer meer kompleks as dit, want die blote feit dat ‘n mens sê dat die Gees deur die Woord praat, beteken dat daar ‘n kommunikasie van die Gees deur die Woord aan jou adres gaan. Dat jy iets “hoor”. Dat dit selfs ‘n woord vir jou gee om te praat (2 Sam 23:2; Jes 59:21; Mark 13:11; Luk 12:12). En die wonder daarvan, as iets vir jou uit die Woord deur die werk van die Gees oopgaan, is dat jou hart warm raak, brand, soos die Emmaus-gangers gesê het toe Jesus die Skrifte vir hulle uitgelê het (Luk 24:32). En dié ervaring laat baie mense dit verwoord as dat die Gees of die Here met hulle “praat”. Hierby kom die ervaring dat die Gees wysheid en insig gee wat ‘n mens help met die toepassing van ‘n Skrifgedeelte. Enigiemand wat al ooit ‘n getuienis of boodskap moes lewer, sal daarvan kan getuig. Dat dit soms in die oomblik gegee word. Hoe baie keer het ek dit nie in vergaderings beleef nie dat die Gees my wysheid gee wat vir ‘n spesifieke saak op daardie oomblik nodig is. Ditto met prediking en in Bybelstudiegroepe. Dat dié wysheid min of meer altyd uit ‘n bepaalde herinnering aan die Skrif is, is so (Jesus in versoeking). Maar die wyse waarop die Gees my dit laat verwoord, is soms verstommend vars en nuut. Dit is immers God se belofte (Luk 21:14-15). Dit is daarby duidelik uit die ervaring van gelowiges in die Skrif dat hulle die Gees se werking op verskillende ander maniere ervaar het. Nie net in woorde nie. Ook in bewegings van die hart. Dit kan soms as ‘n dryfkrag of trekkrag beleef word (Jesus na die woestyn – Mark 1:12; Matt 4:1), soms as ‘n invloed wat ons help onderskei, waarin die Gees die Woord in ons binnekant gebruik (Hebr 4:12), soms as ‘n verhindering (Paulus – Hand 16:6-8) ensomeer. Die Gees se werking het soms ook ‘n fisiese kant, soos Filippus op die pad na Gasa ervaar het (Hand 8). Ek het begin om iets te skryf hieroor, maar gou agtergekom dat dit te omvattend raak. Ek sal verder werk daaraan, en mettertyd iets publiseer.

      Reply

  • Avatar

    Ansie Faure

    |

    Middag Chris
    Mense sė dat die doop van Jesus(Mikvah) beteken? is dit onderdompeling? As jy groot gedoop word, is dit omdat jy jou lewe aflè vir Jesus en opstaan as nuwe persoon, soos in Mattheus3:4-8 waar Johannes 3:6 En hulle is deur hom in die Jordaan gedoop met belydenis van hul sonde? Wil net graag weet
    Ansie

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Die Hebreeuse Mikvah is ‘n versamelnaam vir water. Dit word net vier keer in die OT gebruik: 1) vir die see in die skeiding van water van droeë grond (Gen 1:10), 2) vir al die verskillende opbergplekke in Egipte (Eks 7:19), 3) vir ‘n natuurlike fontein of opgaardam (Lev 11:36), en 4) vir ‘n mensgemaakte opgaardam (Jes 22:11).

      Vanaf die tweede eeu vC is daar ook mikva’ot (meervoud) gebou wat vir rituele reiniging gebruik is en trappe het waarmee jy daarin kon afklim.

      In die NT lees ‘n mens van die baddens (kolymbēthra) van Bethesda (Joh 5) en Siloam (Joh 9) was waarskynlik sulke mikva’ot was. Johannes se verwysing na die gebruik om jou te reinig op jou pelgrimstog na die onderskeie Joodse feeste, maak dit waarskynlik dat van die mikva’ot daarvoor gebruik is (Joh 11:55). So ook Paulus met sy reinigingshandeling (Hand 21:23-24).

      Dit kan wees dat die eerste dope in Jerusalem op Pinksterdag en daarna in sulke mikva’ot gebeur het (Hand 2:38-41). Dit was egter nie ‘n vereiste nie, soos die vroeg-Christelike lering in die Didage bevestig. Die feit dat Johannes die Doper in die Jordaanrivier gedoop het (Mark 1:5), dat Jesus in die Jordaan gedoop is (Mark 1:9), soos Jesus se dissipels ook, dat hulle ook waarskynlik riviere in hulle eie bediening van die doop gebruik het (Joh 4:1-2), en die minister van finansies van Ethiopië ook in ‘n stroom of rivier gedoop is (Hand 8:36), het hierdie vryer benadering beïnvloed.

      Die verbintenis van die doopbediening aan ‘n doelgemaakte doopbak in kerke dateer eers uit die middel van die 3de eeu nC, toe die Christelike kerk al hoe meer veld gewen het en uiteindelik in die volgende eeu as staatsgodsdiens erken is.

      Dié dope was meesal onderdompeling óf as die water vlakker was, besprinkeling. Ons kry voorbeelde van beide in die grafiese uitbeeldings van dope uit die Christelike era. Die doop is ‘n teken van die dood vir die sonde en die opstanding in die nuwe lewe wat Jesus Christus vir ons moontlik maak. Dit word gedoen met belydenis van sonde sowel as belydenis van geloof by volwassenes en uiteraard in die Naam van die Vader, Seun en Heilige Gees.

      Ons lees ook van gesinne wat gedoop is op grond van die geloof van die ouers – Lidia (Hand 16:15) en die tronkbewaarder (Hand 16:31-33) in Filippi. Daarmee is kinders ingesluit in die verbond, soos wat die besnydenis dit aanvanklik gedoen het (Gen 17:9-14). Dit is ‘n genadeteken waarop sulke kinders dan self in geloof moet antwoord later in hulle lewe.

      Christene het egter regdeur die eeue hieroor verskil, alhoewel albei vorme van die doop doodgewoon langs mekaar bestaan het. Dit is egter ‘n groot onderwerp om volledig te hanteer, waarvoor ek nie nou die tyd het nie.

      Reply

  • Avatar

    Ansie Faure

    |

    Baie dankie Chris ek waardeur die antwoord en verstaan dat dit ‘n lang onderwerp sal wees, ensal wag op volgende verwysing, Geseėnde aand
    Ansie

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Die Hebreeuse frase wat in Genesis 2:7 gebruik word is nishmat chajjim. Dit beteken “asem van die lewe”. In Genesis 6:17 word die frase ruach chajjim gebruik, wat met “gees van die lewe” of “asem van die lewe” vertaal kan word. Genesis 7:22 gebruik al drie woorde in die frase nishmat ruach chajjim wat eintlik maar op dieselfde manier vertaal kan word.

    Daarmee word heel breedweg na lewende mense verwys waarvan hulle asemhaling toon dat hulle lewe. Ander lewende wesens het ook lewe van God ontvang, maar mense word van hulle onderskei deurdat hulle ‘n deel van God se lewe – sy asem of gees – in hulle ontvang. ‘n Mens moet hierdie “gees” dus onderskei van God se “Gees”.

    Dié lewe – asem of gees – word egter teruggeneem met die dood. Dit is net dié wat in Christus is wat deur die Heilige Gees die ewige lewe ontvang en dus vir altyd God se asem in hulle sal hê.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Fanie, jy glo dan nie in die Heilige Gees nie?

  • Avatar

    Leon

    |

    Dankie vir jou antw Chris.
    As ons Gen 2 v 7 lees dan sien ons dat elke lewende siel die Gees van God het. Volgens Handeling 8 v 17 en Hand 19 v 6 het net dié wat dit van die apostels ontvang het die Heilige Gees. Selfs die moslems het die Gees van God, maar hulle het nie die Heilige Gees nie!

  • Avatar

    Fanie Bekker

    |

    …ek probeer nou ook my foto by my naam plaas maar ek kry nie die plek hoe en waar mens dit kan doen nie… help tog asseblief.

  • Avatar

    Fanie Bekker

    |

    Ek probeer baie hard om te verstaan – en onthou, ek soek nie skoor nie, ek probeer regtig verstaan wat u verduidelik. Maar ek kry net nie die kloutjie by die oor nie. Miskien wil u, asseblief vir my die saak uit ‘n ander hoek verduidelik. Want, my vraag staan steeds: “…hoe kan dieselfde Heilige Gees wat my eens soos u laat verklaar het dat die Bybel die Woord van God is, my nou so oortuig dat dit toe inderwaarheid nie die Woord/e van God is nie.”?

  • Avatar

    Fanie Bekker

    |

    Alwyn, jy mis die boot. 🙂 Ek lees juis die pragtig saamgstelde daaglikse boodskappies van Bybelskool omdat ek dit geniet – dit beteken egter nie ek stem met alles saam nie. En, in plaas daarvan om my hoed en my handsak te vat ek weg te stap wanneer ek nie saamstem nie, bly ek deelneem… want hoe sal ek dan nou die ander kant van die saak hoor, en jy en Dr van Wyk, as ek nie hier bly, en bly deelneem nie? Inteendeel, ek sou ook graag wou lees hoe jy die saak sien in die lig van my eerlike openhartige kommentaar. Ek het ook nooit die indruk gekry dat mens alles wat jy in Bybelskool lees en leer vir soetkoek moet opeet nie? Mooi dag vir jou ook. 🙂

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Leon, die Gees en die Heilige Gees is een. Die benaming Gees word meer in die OT gebruik. Die benaming Heilige Gees word meer in die NT gebruik. Maar albei benamings kom in albei dele van die Bybel voor. So as die Gees oor die water sweef, is dit ook die Heilige Gees (Gen 1:2). As die Heilige Gees oor die gelowiges by Pinkster uitgestort word, is dit ook die Gees (Hand 2:1-4). Hierdie Gees word ook die Gees van Jesus genoem (Fil 1:9) en natuurlik die Gees van God (1 Joh 4:2). Waaruit onder andere die leerstuk van die Drie-Eenheid gevorm is. Die Bybel is dus die vrug van die werk van, by wyse van spreke, die Gees van God, die Gees van Jesus, en die Heilige Gees – die Drie-Enige God. Dit is waarom ons met ontsag hierdie boek as die Woord van God hanteer. Dit is die Heilige Gees wat in ons getuig dat dit inderdaad God se Woord aan ons is.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Piet, die duiwel het die mag oor die dood gekry weens die effek van beide die oorspronklike erfsonde sowel as die sondes wat elkeen van ons pleeg. Deurdat Christus sonder sonde dood is, het hy hierdie mag van die duiwel oor die dood gebreek en kan Hy nou die lewe gee vir elkeen wat in Hom glo.

  • Avatar

    Leon

    |

    Hello Chris.
    Ek sal graag kers wil opsteek oor die Heilige Gees waarna Petrus verwys aangaande profesies.
    Ons weet dat van die begin af was daar die Drie eenheid. Ons weet dat God die Heilige Gees gestort het op die 120 in die bovertrek in Hand 2. Ook voor Jesus opgevaar het , Joh 20 v 22.
    My vraag is…watter Heilige Gees het die profesies laat ontstaan in die Ou Testament. Ek weet dit is deel van die Drie eenheid, maar hoe?