Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (13)

  • Avatar

    Snowy Swart

    |

    Dankie Chris, Goeie perspektief wat jy oordra dat Paulus se denke oor die huwelik maar uit op eie persepsie oor die huwelik gegrond is – op grond van wat hy seker in sy lewenswerklikheid moes waarneem. Dit is goed om dit ‘n slag te hoor omdat ons sito-sito glo dat alles geskrewe in die Woord net so van God klinkklaar kom. Inderdaad moet daar ook na ander gedeeltes in die Skrif gekyk word as dit oor die huwelik en veral ook oor seksualiteit binne en buite die huwelik gaan.
    Inderdaad klink Paulus maar bietjie negatief oor die huwelik!
    Baie dankie. Groete.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Ek dink Paulus dink ook uit die hoek van sy eie ongetroude status en die voordeel wat dit vir die koninkryk bring – hy is eintlik aan niks gebonde nie en kan doen wat die Here van hom vra. En laat ons eerlik wees, dit is ‘n voordeel. Dit is nou benewens die feit dat die Korintiërs regtig vreemde idees oor die huwelik gehad het, dat jy in die huwelik kan bly sonder om met mekaar saam te leef, of verloof kan wees sonder om te trou.
      Ek is egter verras met ‘n hele paar (meer populêre) kommentare wat Paulus met handskoene hieroor aanvat, en steeds die gesag van sy woorde op dieselfde vlak stel as dié wat duidelik in dieselfde hoofstuk van God af kom – ten minste soos Paulus dit aan ons oordra.
      En dan is dit net so dat ‘n mens die huwelik uit ‘n waarderende hoek ook kan benader, soos bv. Prediker 4 wat sê twee vaar beter as een, en die waarde daarvan vir die koninkryk kan uitspel. Paulus moes beslis ook meer aandag gegee het aan die huwelik van Akwila en Priscilla, wat aan hom ‘n stabiele omgewing gegee het vanwaar hy kon werk in Korinte (Hand 18:2). Die kerk in Efese kon ook in hulle huis bymekaar kom (1 Kor 16:19) ook in hulle huis in Rome (Rom 16:3-5) waarsonder die vroeë kerk regtig moeilik ‘n gemeenskap sou kon vorm. Telkens word die belang van huisgesinne vir die koninkryk tog ook deur Paulus beklemtoon (Chloë se mense [1 Kor 1:11]; Stefanus en sy huisgesin [1 Kor 16:15], Filippus en sy 4 profete-dogters [nogal!] … maar hulle was nou weer ongetroud! [Hand 21:9]; Onesiforus en sy huisgesin [2 Tim 4:19] ens.), dat dit jammer is dat hy nie met dit as perspektief ‘n bietjie hoër opgegee het oor die huwelik nie.
      Maar, ek dink hy tel ook ‘n lyn op wat al deur Jesus aangeroer is, en dit is dat ‘n mens versigtig moet wees dat enigiets in die pad van jou toewyding aan God kom (Mark 3:31-35; Luk 14:26!) – en daarom kan/moet ‘n mens luister na Paulus, hoewel ek verseker meer uit ‘n waarderende hoek oor die waarde van die huwelik my toewyding aan die Here sal beoefen.

      Reply

  • Avatar

    Vince Aslett

    |

    Ek het nou die dag gehoor hoedat iemand ernstig wonder of Paulus nie Gay was nie(Die persoon het 2 kinders wat gay is), dan heeltemal teenoorgestelde het ek in een van die Apokriewe boeke / of dalk n kommentaar gelees dat hy getroud moes gewees het omdat hy n Fariseer was en sekerlik op hierdie stadium n wewenaar was. Dankie vir die insig Chris, dis werklik lekker om deel te wees van jou Bybelskool 🙂

    Reply

  • Avatar

    Vince Aslett

    |

    Chris net n vraag; Volgens v 14, “aneemlik”, beteken dit dat die ongelowige man gered word deur sy verbintenis met die gelowige vrou, en dat die kinders uit die huwelik outomaties gred word (volgens Paulus)? Of beteken dit slegs dat God dan nie teen die huwelik gekant is nie en dat die vrou dalk n rol kan speel in die bekering van haar man? Die kinder issue is vir my vaag?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Die woordjie aanneemlik vertaal die oorspronklike woord geheilig of afgesonder (hagiazoo), wat beter verduidelik wat Paulus bedoel. Die woord heiliging beteken dat die man/vrou en ook hulle kinders in die invloedsfeer van die evangelie en die genade van God kom. Maar dit beteken nie dat hulle daardeur gered word nie. Redding kom net deur geloof in God. Heiliging kan dus tot redding lei, maar is nie vanselfsprekend nie. Juis omdat ‘n mens nie seker kan wees dat hierdie heiliging tot redding gaan lei nie, moet ‘n gelowige nie ‘n ongelowige keer wat wil skei nie (vers 16). En daaruit sien ‘n mens ook die verskil tussen die woorde heiliging en redding.

      Reply

  • Avatar

    Christine

    |

    Hi Chris,

    Dit lyk nie of Paulus die huwelik hoog aanslaan nie , en tog, na God Adam geskape het, het hy gesien dat “dit nie goed is dat die mens alleen is nie” en het Hy Eva vir hom as maat gemaak. Adam se opdrag was om die diere name te gee Eva het hy na Adam toe gebring . Lyk my Adam se taak was op die feitlike gerig, Eva sin op die menslike – so vul hulle mekaar aan en verrig hulle take saam tot eer van God. elk met sy haar besondere bydrae.
    Wat die huwelik en saamwoon betref: Die wese van die huwelik is trou en liefde – die huwelikbevestiging in die kerk of voor ‘n magistraat maak die huwelk nie dus nie “huwelik” nie – as twee mense in trou en liefde saambly is dit mos in wese dus ‘n huwelik. ‘n Huwelik wat in die kerk of magistraatskantoor gesluit is, kan dus in wese geen huwelik wees as een van die twee ‘n verhouding met iemand anders het, of as die vrou mishandel word nie.

    Is die gebruik van in die kerk trou nie ‘n gebruik wat met die tyd ontwikkel het nie?Wat is die agtergrond van die gebruik?Wat het dit die vereiste gemaak vir twee mense voor hulle mag saamwoon en saamslaap.?Mense of is dit ‘n opdrag van die Here?

    Christine.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Interessante perspektief!

      Van die begin af was die gemeenskap betrokke by twee mense wat vir mekaar lief raak, al was dit net die twee families wat betrokke was (Gen 2). Met tyd is die liefdesband nie net tussen families nie, maar ook in die publiek gesluit, omdat dit ‘n belangrike deel van die gemeenskapslewe uitgemaak het (Rut). Daarom het die “kerk” en later die staat betrokke geraak op die manier wat ons dit vandag ken. Die huwelik as kerklike seremonie en/of geregtelike ooreenkoms is dus daar enersyds ter wille van publieke erkenning van twee mense se liefdesband, en andersyds ter beskerming van beide die twee mense as die gemeenskap. Maar die basis daarvan lê in die liefdesband tussen twee mense.

      Groete
      Chris

      Reply

      • Avatar

        Christine

        |

        Hi, so, die liefdesband maak van die huwelik ‘n huwelik nie die sermonie in die kerk of magistraatskantoor nie? Kan die saamwoon van twee wat mekaar liefhet en nie “gekerk’ is nie, dus nie ook as ‘n huwelik beskou word? Ja, ek is seker nie die enigste een wat met die vrae worstel nie.

        Reply

        • Avatar

          Chris van Wyk

          |

          Die probleem met saamwoon is dat dit nie eintlik doelbewus publieke goedkeuring probeer verwerf nie. Dit bly ‘n privaat en per definisie minder permanente verbintenis. Dit maak dat die kerk dit nie maklik as ‘n huwelik sal kan erken nie. In ‘n sekere sin is die woord huwelik dus eintlik ‘n baie spesifieke kerklik-publieke term wat onderskei moet en kan word van iets soos saam-woon. Maar ons sal nog moet bly praat hieroor – dit is ‘n belangrike gesprek!

          Reply

  • Avatar

    Giselle Piscaer

    |

    Ek het vir 10 jaar saam met my eks man gewoon, en was daarna vir 5 jaar met hom getroud, en is net oor ‘n jaar terug van hom geskei. En my opinie van die huwelik, is dat dit ‘n wonderlike instelling is wat nie lig geag moet word nie. As ek kon terug gaan, het ek dit anders benader. Gewag vir die lewensmaat wat God vir my bestem het, met dieselfde waardes as ek. Die kat goed uit die boom bekyk, en nie summier in iets ingespring het, omdat ek eensaam was nie. Ek het dan ook getrou vir die verkeerde redes, maar is geskei vir die regte redes. Iets wat vermy kon gewees het, as ek van die begin af die situasie korrek benader het. Ek dink nie ek sal weer trou nie, nog minder saam met iemand bly. Dit waardeur ek is in die 15 jaar van my lewe saam met my eks, het my vir die res van my lewe afgesit van die huwelik, maar dit is my persoonlike ervaring. Ek is nog steeds ‘n voorstander van die huwelik, en sal vir enige jong meisie vra, om haar liggaam, haar siel, haar intellek te bewaar, en te wag vir die regte lewensmaat om dit mee te deel. Miskien het Paulus nes ek ‘n negatiewe ervaring gehad, en omdat hy mens is, en nie volmaak nie, was hy seker maar ook geregtig op ‘n porsie pessimisme. Ons moet net versigtig wees om nie toe te laat dat ons pessimisme ander mense se optimisme besmet nie. God het Adam en Eva geskep, en ek glo dat twee mense die wa beter deur ‘n drif kan trek as een. Dat man en vrou mekaar aanvul, dat God wanneer Hy na ons kyk, net die beste vir ons wil hê, en dat Hy ons geskep het om nie alleen deur die lewe te gaan nie. Dit bly egter ons keuse hoe ons daardie eensaamheid aanpak, in ‘n huwelik, in ‘n vriendekring, of in aanbidding van God, en nie een van hierdie drie hoef enigsins die ander twee uit of in te sluit nie. Daar was ‘n doel met my ervarings, dit het van my ‘n dieper mens gemaak, maar ek besef ook dat God vergewensgesind is, en dat as ek na Hom geluister het amper 17 jaar terug, my lewe ‘n ander rigting sou ingegaan het, en ek dalk minder of dalk meer seer sou gehad het. Ek weier dat “Wat as” my lewe dikteer. Ek glo vas dat God ‘n doel met my lewe het, en dat ek opreg kan sê, die huwelik is meer as ‘n stukkie papier wat sê dat jy getroud is, reg gedoen, is dit God se geskenk aan ons.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Ek is beïndruk met jou optimisme en hoë waardering vir die huwelik, al het jy ‘n negatiewe ervaring gehad. Dit is darem wonderlik hoe só ‘n lewenshouding ‘n mens help om ‘n dieper mens te wees.

      Reply

    • Avatar

      Mathilda

      |

      Tov Paulus … wat uit die prentjie gelaat word is dat Paulus geglo het dat Jesus (nes ander dissiples) in sy tyd, binnekort gaan terugkom … wat sou beteken het die einde van tyd soos ons as mens dit ken. Baie van Paulus se skrywes was gerig met die Apokaliptiese idee voorop. Daaroor het hy geglo dit sou sinneloos wees om in huwelik te tree as daar so min tyd hier op aarde oor is om dit uit te leef. Ek glo daaroor was Paulus ‘n askeet en daaroor het hy besluit om sy laaste dae/maande net aan die Here te wy. Sy vlees/begeertes het nie gepla nie… omdat hy op die Here se koms gewag het. Hy was gefokus op die Here se onmiddelike koms- parousie. Daaroor sy 1 Kor 7 teks/brief

      Reply

  • Avatar

    Giselle Piscaer

    |

    Ek weet die saamwoon gesprek is ‘n baie sensitiewe onderwerp, maar wil graag my stuiwer in die armbeurs hieroor ingooi. Die redes waarom ek en my eks saamgewoon het, was ‘n sameloop van omstandighede, wat as iemand my daaroor wil uitvra, ek nie skaam is om te deel nie, maar vir hierdie doeleindes , is dit ‘n relaas te lank om te herhaal. Saambly op ‘n intellektuele en emosionele vlak kan meer skade berokken as wat dit oënskynlik blyk te wees. En nee om saam te bly is nie so goed as om getroud te wees nie, en ja jy het ‘n papiertjie nodig wat sê dat jy getroud is, want daardie papiertjie spel commitment uit, dit sê, dat jou lewensmaat, jou waarde so hoog geag het, dat hy of sy ‘n kontrak met jou wou gesluit het, nie vir net ‘n week of 10 jaar nie, maar vir ‘n leeftyd. Soos met enige kontrak, moet ‘n mense die fynskrif lees, for better for worse, in sickness and in health, en bereid wees om die 7 sakke sout saam op te eet. Saamwoon sê, huurkoop, toetsbestuur die model, en as jy nie hou van wat jy ervaar nie, gee terug of loop weg. Trou is nie perde koop nie, daarom is dit ‘n kontrak wat goed deurdink moet word, voordat dit aangegaan word. Die huwelik nooi God binne, die verbintenis is meer innig, en dit laat jou spesiaal voel, want iemand het jou so liefgehad om met jou ‘n lewenslange kontrak aan te gaan. Om saam met bly, gaan die vraag onbewustelik, selfs dalk bewustelik by jou opkom, wat is jou waarde vir daardie ander persoon, dat hy of sy, jou nie genoeg respekteer of waardeer om daardie commitment te maak nie. Dit is makliker om saamwoon te ontbondel as ‘n huwelik, daarom sal ‘n mens binne ‘n huwelik twee keer dink voordat jy skei, twee keer so hard werk daaraan om dit te laat werk, as binne ‘n saamwoon situasie. Die vrae wat opkom binne ‘n saamwoon situasie, veral as kinders die prentjie betree, veroorsaak introspeksie wat seermaak, en dikwels lei daartoe dat daar ‘n kloof ontstaan, wat uiteindelik die verhouding kelder. En dan begin die bytjie blommetjie siklus van saamwoon verhoudings wat nooit so innig of vervullend is as die huwelik nie. Ek dink dat hoewel uit ‘n Christelike oogpunt die huwelik soveel meer sin maak, maak dit ook uit ‘n sielkundige oogpunt baie meer sin.

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Martin, ‘n mens vind hulle oral in Indië en China waar die kerk meesal ondergronds funksioneer en dit die enigste manier is om die evangelie te versprei. Dit is egter nie al manier waarop die Here werk nie. Paulus het gewerk vir sy lewensonderhoud. Hy het tente gemaak en herstel. Die gemeentes het ook vir sy lewensonderhoud ingestaan, veral die gemeente van Filippi. Lukas was ook ‘n dokter wat waarskynlik daardeur geld verdien het. Leraars en pastors van plaaslike gemeentes is ook onderhou sodat hulle kan fokus op die Woordbediening. So ook reisende predikers soos ons in die briewe van Johannes lees.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Selome, dit is nie helder uit die teks waarom nie. ‘n Mens kan dit moontlik verbind met wat Jesus later sê in die evangelie. Hy doen net wat sy Vader Hom wys (Joh 4:34-38; 5:19,30). Dit is moontlik wat Hy hier vir Maria sê. Die Vader het Hom nog nie gewys wat Hy moet doen nie. Hy sal betrokke raak net soos die Vader Hom wys.

  • Avatar

    selome

    |

    joh.2v4 “My tyd het nog nie gekom nie”.ek wil graag weet wat Jesus met die woorde bedoel het.

  • Avatar

    Martin

    |

    Chris…, waar vind ons die mense wat die Here gedien het op die manier wat ons in die bybel lees… in die evangelies en Handelinge? Mense wat nog huise en plase en families verlaat en hulle lewens spandeer om van dorp tot dorp en huis tot huis gaan en die evangelie verkondig…? Sonder om geld te vra en sonder om iets te besit…. en sonder vrouens en kinders…. dit is tog wat ek in die bybel lees… is dit nie…, is daar nie meer sulke mense nie… waar is die Waarheid van Jesus dan…? Groete. Martin.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Adele, ek het met die Oujaarsdiens 2014 hieroor gepreek en die volgende daar gesê:

    Twee verhale word in Lukas 8 in mekaar geweef (vgl Matt 9:18-26; Mark 5:21-43). Die een verhaal is van ‘n familie wat met siekte en uiteindelik die dood gekonfronteer word, die verhaal van Jaïrus se twaalfjarige dogtertjie. Die ander verhaal is dié van ‘n vrou, dit wil lyk asof sy sónder familie was, wat 12 jaar aan bloedvloeiing gely het, en al haar geld op dokters spandeer het, en net nie gesond kon raak nie.

    Dit is twee verhale van pyn.

    Daar is die alleen-vrou wat 12 jaar lank erge gesondheidsprobleme gehad het. Sy kon nie kinders hê nie, en is daagliks daaraan herinner met bloedvloeiing, om die waarheid te sê, net so lank as wat die dogtertjie gelewe het!

    Daar is ook die familie-vaste man, Jaïrus, wat moes toekyk hoe sy enigste dogter se greep op die lewe al hoe swakkerder word, aan ‘n onbekende siekte, en uiteindelik sterf.

    Die worsteling van hierdie anonieme vrou was uitmergelend. Sy moes saamleef met eensaamheid, sowel as met haar siekte, sowel as met die feit dat mense haar siekte uitgebuit het en haar sodoende ekonomies geruïneer het.

    Hoe ironies dat sy nie kinders kon hê nie, maar elke dag herinner is daaraan met erge menstruale bloeding. En sy moes die jare sien verby sleep het, een na die ander, twaalf jaar lank, sodat die hoop later al hoe flouer gebrand het, nie net aan die behoefte om kinders te hê nie, maar aan blote gesondheid, en sy al hoe verder en eensamer op moedverloor se vlakte gesit het.

    Totdat sy resloos haarself op God se sorg gewerp het en aan Jesus se kleed geraak het. Lukas vertel dus ook vir ons wat die ontmoeting met Jesus vir haar in haar krisis situasie beteken het. Let op dat sy genees word nog voordat Jesus haar raaksien. Sy hoef Hom nie te oorreed nie. Dit gebeur oombliklik.

    Toe Jesus vra wie Hom aangeraak het, val sy bewend oor Hom neer en getuig van wat met haar gebeur het: “voor die hele volk”! ‘n Helder getuienis van God se genesende hand.

    Geen wonder Jesus sê vir haar, “Gaan in vrede!” nie. Want dit is inderdaad wat met haar gebeur. Haar lewe word heel. Sy is nie net genees nie, maar kom in die regte verhouding met God self.

    Die worsteling van Jaïrus was baie meer dringend. Hy het nie die jare sien verbysleep nie. Hy het die minute getel, so vinnig het die dood vir sy kind nader gekom, totdat die boodskap gekom het, moenie die leermeester meer pla nie, sy is dood. Die tyd het ons ingehaal.

    Let op hoe dit Jesus is wat tot sy hulp kom: “Moenie ontsteld wees nie. Glo net.” Jesus sien Hom raak, sien sy weifelende geloof, en sê, vertrou My. Ek sal sorg.

    En Lukas vertel vir ons hoe Jesus uiteindelik sy dogtertjie se hand neem en haar opwek uit die dood uit. “Haar ouers was oorstelp van blydskap”, sê Lukas vir ons!

    Dit is dus die eerste boodskap van dié verhaal. Jesus sorg vir dié wat Hom vertrou.

    Hoekom? Want dít is wat Hy kom doen het!

    Hoofstuk 8 is eintlik ‘n wonderlike prentjie van die werk wat God vir Jesus gegee het om te doen.

    Dit begin met ’n kernagtige opsomming van Jesus se bediening. Hy het oral gegaan, die land deurkruis van een stad en dorp na die ander, en oral gepreek en die koninkryk van God verkondig.
    En dan word in die res van die hoofstuk vier verhale vertel van wat God deur Jesus verder gedoen het: die stilmaak van die storm, die genesing van Legio, die genesing van die vrou wat aan bloedvloeiing gely het, en die opwekking van Jaïrus se dogter. Vier verhale van wonders – in die natuur, in die gees (duiweluitdrywing), in die liggaam, en selfs in die dood.

    Daar is ‘n wonderlike progressie in dié verhale. Die wonders neem toe in intensiteit, die storm, die eksorsisme, die genesing en dan die opwekking van die dogtertjie uit die dood, die klimaks.
    Daarmee suggereer Lukas natuurlik op ‘n dieper vlak dat die opwekking uit die dood ’n hoogtepunt van Jesus se bediening verteenwoordig … waarvan Sy eie opwekking die finale klimaks sal wees. Daaroor egter ‘n ander dag.

    Die boodskap is, Jesus sorg vir dié wat Hom vertrou. Hy doen dit in die natuur. Hy doen dit in die gees. Hy doen dit in die liggaam en Hy doen dit selfs in die dood.

    Ons dink te min hieroor na. Ons bemoedig mekaar te min met hierdie hoop. Niks is by God onmoontlik nie. Dít is wat hierdie verhale vir ons van wil oortuig. Dít is die boodskap waaraan ons kan vasgryp en waarvoor ons die Here ook kan vra.

    Maar daar is ‘n tweede boodskap in hierdie verhaal wat my ‘n nog dieper betekenis het. Die belangrikste betekenis is nie in wat Jesus vir hierdie twee lydendes gedoen het nie, al was dit wonderlik, en al kan ‘n mens die Here daarvoor vra. Die belangrikste betekenis van dié gedeeltes lê in wat Jesus vir hulle gesê het.

    Vir die anonieme vrou sê Jesus: “Dogter, jou geloof het jou gered. Gaan in vrede.”

    Let op die woordjie gered. Lukas kies om nie die woord genees te gebruik soos wat Markus dit bykomend doen nie. Markus haal Jesus in 5:34 aan met dié woorde: “Dogter, jou geloof het jou gered. Gaan in vrede en bly genees van jou kwaal.”). Lukas kies egter om net die woord gered te gebruik, soos Matteus dit trouens ook doen in 9:22: “Hou moed, dogter, jou geloof het jou gered.”

    Hoekom? Want onthou, Lukas haal vir Markus hier aan in sy verwoording van hierdie verhaal. Hoekom?

    Want vir Lukas – soos vir Matteus – is die genesing deel van hierdie groter werklikheid, die bevestiging van ‘n verhouding met God self. En hy wil dit beklemtoon. Lukas en Matteus plaas dus in die verwoording van die betekenis van die genesing die fokus op die redding. Die genesing is vir hulle ‘n teken van die redding. Markus doen dit natuurlik ook, maar fokus sterker op die rol wat albei speel – die genesing en die redding.

    Daarom kan die vrou in vrede gaan, want sy het in die genesende aanraking van Jesus vrede met God ontvang. Sy is deur Jesus gered. Sy kan nou in vrede met God gaan leef, selfs al het sy steeds nie ‘n familie of enigiemand anders wat na haar omsien nie, want Jesus het haar gered.

    Dit is min of meer dieselfde boodskap wat Jesus aan Jaïrus gee: “Glo net en sy sal gered word.” Die opwekking uit die dood, ‘n werklike groot wonderwerk, illustreer steeds hierdie groter werklikheid, die bevestiging van ‘n verhouding met Jesus.

    Jaïrus se lewe word daardeur vir altyd verander. Die wonder van sy ontmoeting met Jesus, van sy eie “opstanding uit die dood”, by wyse van spreke, is eintlik van groter belang as die genesing van sy dogtertjie, Talita, soos Markus vir ons vertel. Hy en sy word deur dié gebeurtenis gered, in ‘n lewende verhouding met Jesus bevestig. En dít is die werklikheid wat bly, selfs al sou hyself later ook die dood moes ervaar. Dit is ook dieselfde werklikheid wat sy dogtertjie ook sou ervaar, want sy sou die dood in elk geval ook weer later moes ervaar.

    Die genesing is dus wonderlik, maar die redding is die ding waaroor dit ten diepste gaan.
    Hoekom moes die vrou dus só lank wag? Sodat Sy in Jesus vir God kon ontmoet.

    Want dit is uiteindelik al wat belangrik is. Nie haar genesing nie, maar haar redding is wat belangrik is. En dit was ‘n getuienis aan die hele volk waardeur die werklikheid van God se genesende teenwoordigheid in Jesus bevestig is. Jesus sorg vir dié wat Hom vertrou. En Hy red hulle.

    Hoekom moes Jaïrus en sy dogter die pyn van die dood ervaar? Sodat hulle in Jesus vir God kon ontmoet.

    Want dit is uiteindelik al wat regtig belangrik is. Selfs nie die opstanding uit die dood is so belangrik as die feit dat hulle Jesus God kan noem. Jesus wys ook met hulle verhaal dat Hy genees en dat Hy red.

    Wat sê dit vir ons?

    Wat mag ons van God vra? Wat kan ons doen met ons worsteling met siekte en die dreigende dood?

    • Ons mag kom en Jesus se kleed, by wyse van spreke, aanraak. Hy sal sorg.
    • Ons mag kom en vra dat Hy die dood sal weerhou. Alles is moontlik by Hom.
    • God doen vandag nog wonders. Ons mag daarvoor vra.

    Maar, ons moet goed hoor, dat die evangelie van Lukas se verwoording van hierdie twee verhale, die fokus op redding laat val, op die verhouding wat tot stand kom tussen ons en Hom. Dit is die grootste geskenk wat God ons gee.

    En met daardie hoop kan ons lewe.

    Ek kan nie genesing belowe nie. Ek kan wel sê:

    • Jesus sorg vir dié wat Hom vertrou. Dit kan genesing en sy wonderwerke insluit.

    En ek moet sê:

    • Die verhouding met God is ons grootste geskenk. Dit is waar in alle gevalle en die grootste wonderwerk van almal.

  • Avatar

    Adele

    |

    Goeie dag,
    Kan jy my asb help met die kort verhaal van die vrou van bloedvloeiing.
    Ook hoekom Lukas die verhaal geskryf het.
    Baie dankie.
    Adele

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Malcolm. Paulus verwys waarskynlik na ‘n brief wat hy vroeër vir hulle geskryf het om hulle te betig oor allerlei (2 Kor 2:4). Daardie brief is óf 1 Korintiërs óf ‘n ander brief aan die Korintiërs wat ons nie meer besit nie. Indien dit na 1 Korintiërs verwys, het hy moontlik verwys na die man wat met sy ma in ‘n verhouding was (1 Kor 5). Indien dit na ‘n ander brief verwys, praat hy moontlik oor iemand wat sy apostoliese gesag uitgedaag het.

    Hoe dit ook al sy, hy kom agter die gemeente het hulle plig nagekom om die persoon tereg te wys, en prys hulle daarvoor. En hy gebruik die geval om hulle te leer wat die verskil is om hartseer te wees oor iets wat tot inkeer lei teenoor om hartseer te wees oor iets wat nie tot inkeer lei nie, omdat dit volgens wêreldse oorwegings is.

  • Avatar

    Malcolm Blewett

    |

    Hallo leraar, verduidelik vir my 2 Korintiërs 7 verse 9 en 10 asb!

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Anneke. Die Bybelskool was in die eerste plek ‘n uitvloeisel van my eie pad met die Here binne die gemeente. Ek is só bly dat dit vir baie ander gelowiges in die koninkryk iets kan beteken. Aan Hom wat ons roep al die eer.

  • Avatar

    Anneke

    |

    Goeiedag Chris

    Ek het hierdie jaar met ‘n leesplan begin om die Bybel in een jaar deur te lees (M’Cheyne).
    Ek het op jou Bybelskool afgekom en is so dankbaar en verwonderd oor die enorme werk wat jy gedoen het met die bydraes oor al die Bybelboeke! Mag jy nog steeds vorentoe uitermate seën ontvang op jou werk!

    Groete en Christusliefde
    Anneke.

Prontuit die Waarheid