Bybelskool

Oor my

Ek het tot dusver geen inligting oor myself op hierdie webtuiste geplaas.  Met die groei in lede van oor die hele land en oorsee, wil ek meer oor myself en hierdie bediening vertel, ter wille van mense wat my nie persoonlik ken nie.

Die Here het my geroep in my matriekjaar om ‘n predikant in die NG Kerk te word.  ‘n Leidende teks in my verstaan van my roeping is 1 Kor 9:19-23 – “Ek het my aan almal diensbaar gestel om soveel mense as moontlik vir Christus te wen.” Sag 3:7 het ook ‘n rol gespeel, hoewel ek vandag dit baie meer genuanseerd gebruik as vroeër.

Ek het in 1978 op Stellenbosch teologie gaan studeer en in 1984 klaargemaak.  Terwyl ek verder gestudeer het, is ek in 1986 as studenteleraar na die gemeente Somerstrand, Port Elizabeth, beroep.  Ek het my studies in die Ou Testament voortgesit en my doktersgraad in 1993 behaal.  My onderwerp was “Die vervulde landsbelofte as literêre en teologiese motief in die boek Jeremia”.

Met die groei in die gemeente Somerstrand het ek in 1990 gemeenteleraar geword, ‘n pos wat ek tans nog beklee.  Ek is ongelooflik bevoorreg om so ‘n groot groep gelowiges te hê wat saam met my die pad stap, en my toelaat om nie net in die gemeente nie, maar ook wyer my gawes aan te wend en die Here op dié manier te dien.

My bediening het in die laaste paar jaar op twee vlakke ontwikkel.

  1. Ek is al hoe meer in leiersposisies ingetrek in die sinode en Algemene Sinode en vervul tans onder andere die rol as voorsitter van die Oos-Kaaplandse NG sinodale kommissie.
  2. Ek het ook by fasilitering van gemeentes en die ontwikkeling van materiaal vir geestelike verryking betrokke geraak, onder andere by GDN, Communitas en die Seisoen van Luister, waarvoor ek ook steeds as webmeester optree.

My betrokkenheid veral by die ontwikkeling van die luistersiklus van die Seisoen van Luister – en met die skrywe van ‘n paar boeke saam met Nico Simpson en Frederick Marais – het my passie vir die Bybel en die lees van die Bybel eksponensieel laat groei.

Met ‘n besoek aan die gemeente Willow Creek in Chicago, Illinois, in 2008 het hulle Midweek byeenkoms my uitgedaag om iets soortgelyks te probeer in Somerstrand.  En met ons beplanning in die gemeente is die gedagte van ‘n Bybelskool gebore.

En die res is geskiedenis, soos hulle sê.

Ek word deur my kollegas ondersteun met die uitdaging: Werk die hele Bybel deur! … en DV is dit wat ek graag wil doen.

Chris van Wyk

     

Opmerkings (14)

  • Avatar

    Theresa

    |

    chris, ek is tans in iets wat soos n nagmerrie voel wat nooit einde kry nie, en my hoop en geloof is teen die grond. ek sal graag met jou wil gesels oor hoop en geloof want ek weet nie met wie om te praat oor die hoekoms en waaroms van die Bybel nie..asb sal jy my kan help met my vrae? dankie

    Reply

  • Avatar

    Past L Titus

    |

    Dit word meer en meer duidelik dat die Here sy bruid bymekaar maak.Hy roep meer en meer manne en vroue uit bestaande gevestigde kerke en bedieninge om die evangelie te verkondig.Die enkele groot hiervoor is dat die dwaalleër net so vurig verkondig word.Die Here seën u Bediening ek was self jaar met die AGS en nou is ons Seed of Abraham Ministries.Vir Theresa is Jer 23v23 so relevant

    Reply

  • Avatar

    Danie Malan

    |

    Chris
    Jou bydraes is kernagtig, verstaanbaar en geestelik baie verrykend. Mag die Here jou vandag in die gesig kyk en sy genade oor jou laat val soos ‘n sagte winterreen.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Dankie Danie. Die genade van die Here is juis vir my vandag soos ‘n rivier waaraan ek my oorgee. Het vanoggend met 5 tekste gewerk saam met die Seisoen van Luister span, en die wysheid van Spreuke het ons meermale op nuwe weë geneem.

      Reply

  • Avatar

    Pierre

    |

    Chris

    Dankie vir jou bybelskool. Ek gebruik jou insig baie in my eie bybelstudie.

    Salwing fassineer my in die laaste tyd. Het jy enige materiaal daaroor. Ek sal graag die geestelike verstaan van salwing wil weet maar ook die praktiese toepassing in vandag se tye.

    Bie dankie

    Pierre

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Salwing
      1. Salwing met (olyf)olie is op verskillende wyses in ou Israel gebruik: as offer (Eks 29:40; Lev 8:26; Num 7:19), as simbool van toewyding vir voorwerpe (Eks 40:9–11 – die tabernakel, die altaar en ander voorwerpe), priesters (Lev 8:12, 30), en konings (1 Sam 10:1; 1 Kon 1:39). Die salwing met olie simboliseer in die OT dus veral die amptelike bevestiging of toewyding van iets of iemand aan die Here. Dit is nou benewens die gebruik van olie in die kosmaak proses (1 Kon 17:12), as medisyne en as salf vir sere (Jes 1:6; Mark 6:13; Luk 10:34) en by die versorging van die liggaam (2 Sam 12:20; Ps 104:15). Olie simboliseer ook voorspoed en oorvloed (Deut 33:24; Job 29:6; Eseg 16:13).
      2. Die OT praat ook van ‘n salwing met die Heilige Gees wat die ontvanger bemagtig en toegerus vir sy werk en roeping (Jes 61:1). Dit is ook wat gebeur het met die kerk in die NT toe die Heilige Gees uitgestort is (Hand 2). Só is gelowiges gesalf/bemagtig vir die taak wat God vir hulle in sy koninkryk gehad het (1 Joh 2:22 – “Julle is egter deur die Heilige Gees gesalf, en julle almal ken die waarheid” -vgl ook vers 27).
      3. Jesus word natuurlik by uitstek die Gesalfde genoem (Luk 2:26), wat in Aramees met Messias en in Grieks met Christus weergegee word. Al drie hierdie name: Gesalfde, Messias en Christus, beteken dus dieselfde, dat Jesus deur God as Verlosser van die wêreld gesalf en bemagtig is (Luk 4:18-19; Hand 10:38). Dit is wat Petrus ook van Jesus bely, “U is die Christus” (Mark 8:29).
      4. Die NT noem gelowiges natuurlik ook gesalfdes, omdat ons volgelinge van Christus is (2 Kor 1:21). Die Heidelbergse Kategismus vra in Vraag en Antwoord 32: “Waarom word jy ’n Christen genoem ?”, en antwoord: “Omdat ek deur die geloof ’n lid van Christus is en daardeur deel aan sy salwing het, sodat ek sy naam kan bely, myself as ’n lewende dankoffer aan Hom kan toewy en in hierdie lewe met ’n vrye gewete teen die sonde en die duiwel kan stry en hierna met Christus in ewigheid oor alle skepsels kan regeer.” Christen beteken dus beide volgeling van Christus en gesalfde van Christus.
      5. Salwing met olie is ook deur die dissipels gebruik in die proses om siekes gesond te maak, dit waarvoor die Here hulle uitgestuur en bemagtig het (Mark 6:13). Hierdie salwing met olie was dus aan die een kant die benutting van ‘n bekende geneesmiddel, maar ook ‘n simbool van die genesing wat God deur Sy Gees gee.
      6. Dit is waarskynlik ook waarom salwing met olie gebruik is as deel van die gebed om genesing deur ouderlinge (Jak 5:14). Omdat olie ‘n geneesmiddel was, was dit ook ‘n kragtige simbool van die gebed om genesing.

      Salwing het dus ‘n geestelike betekenis waar dit aan die werk van die Heilige Gees verbind word, en as deel van ‘n gebedsaksie gebruik word. Die krag lê natuurlik nie in die olie nie, maar in die Heilige Gees en in die gebed. Gebed sonder olie is daarby ook net so kragtig, soos vele plekke in die Bybel dit vir ons uitspel (bv Jak 5:16).

      Reply

  • Avatar

    Chris Visser

    |

    Hi Chris, jammer om n besige man te steur; Kan jy dalk raad gee; Ek skep n Blog op WordPress (sien skakel-adres) Ek soek raad uit jou ervaring met twee vrae:
    1) Watter raad het jy vir die baie Scam wat ek in my comments ontvang, en ek is nog nie eers aan die gang nie.
    2) Is dit wys om jou eposadres op jou Blog te gee?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Gebruik Akismet. Dis briljant en gratis. Kry ‘n ander adres, bv by gmail, en wys dit daar. Of gebruik ‘n vorm in WordPress waarmee mense met jou kan kommunikeer sonder om jou adres te sien. Contact Form 7 werk lekker.

      Reply

      • Avatar

        Chris van Wyk

        |

        O ja, en gebruik Wordfence vir sekuriteit. Dit gee jou ook ‘n goeie oorsig van wie jou blog besoek, en jy kan daarmee ongewenste mense uit hou. Dit het selfs ‘n Firewall, maar wees versigtig hoe hoog jy die sekuriteit stel.

        Reply

  • Avatar

    Petro Reynders

    |

    Beste Ds Chris

    Ek is so opgewonde oor hierdie nuwe webtuiste wat ek vanoggend ontdek met dank aan Radio RSG.
    Was besig om ontbyt vir my gaste by my B&B te maak en my radio is langs my stoof toe ek U hoor praat oor die bybelskool. Ek is tans besig om Rev. David Pawson van Engeland se You Tube Videos te kyk en ook sy boek Unlocking the Bible te bestudeer. Hy neem ook die Bybel van Genesis tot Openbaring en werk elke boek deur.

    Ek bid U seen toe en goeie gesondheid vir die werk van die Here waarmee U besig is asook vir hierdie webtuiste en die Bybelskool, dat dit sal groei en die uithoeke van die wereld sal bereik.

    Vriendelike Groete

    Petro Reynders
    ESTCOURT KZN

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Dankie! Ek het ook David Pawson se boek geniet, en het verskillende ander soortgelyke boeke in Engels, onder andere Larry Richards se uitstekende Bible Reader’s Companion en sy Teacher’s Commentary asook Gordon Fee en Douglas Stuart se fenomenale How to Read the Bible Book by Book. Laasgenoemde was die inspirasie vir my aanpak, hoewel ek vir ‘n hoofstuk-vir-hoofstuk metodiek gekies het, en nie net boek-vir-boek nie. Dié twee reuse het ook ‘n uitstekende boek How to Read the Bible for All its Worth. Geniet!

      Reply

  • Avatar

    Jan

    |

    Om watter rede gebruik mense die Here se naam in die algemene gesprek voering.
    Ek praat van in fleiks, mense in nood- wat nie noodwendig tot God roep nie, maar net die hele tyd, in engels sê”O my God”, ens.
    Hoekom dan nie sê ” O my Allah” of wat ookal nie?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Mense gebruik die Here se naam ydelik om verskillende redes, soos in “O my God”. Sommige gebruik dit as ‘n stopwoord, uitroep of kragwoord. Hulle beklemtoon daarmee hulle verbasing of afgryse. Dit is egter gewoonlik onnadenkend en het geen godsdienstige betekenis nie. Hulle weet baie keer nie eers wat hulle sê nie. Jy sal egter min kinders van die Here kry wat sy Naam só ydelik gebruik. Ons weet immers dat ons van elke ydele woord rekenskap moet gee. Mense in die Weste gebruik nie die woord “Allah” op dieselfde manier nie, want dit het nie vir hulle dieselfde betekenis nie. Allah is wel net die Arabiese woord vir God, maar baie dink verkeerdelik dat dit ook die persoonsnaam vir die Moslem God is.

      Reply

Maak 'n opmerking

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Ja, Petrus sê: “Hy is geduldig met julle (gemeente), omdat Hy nie wil hê dat iemand verlore gaan nie: Hy wil hê dat almal hulle moet bekeer.” (2 Pet. 3:9). God se wens is dus bekering van almal wat deel is van die geloofsgemeenskap en dat dit nie uiteindelik blyk dat sommige die pad byster geraak het omdat hulle hulle nie in geloof en bekering aan God verbind het nie.

  • Avatar

    anna makwatie

    |

    Baie dankie vir die brood wat my siel voed, soos dit in Ps 23 staan. God wil ook nie he dat een mens(Sy beeld) verlore moet gaan nie. Die bybel getuig van Sy liefde vir die mensdom, soos dit staan in Miga 6 vers 8. Nogmaals dankie!

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Jesus het ons geleer dat mense óf gered word om in die koninkryk van God in te gaan óf in die hel (gehenna) gegooi te word (Matt. 10:28; Luk. 13:28). Op soortgelyke wyse verkondig Hy aan die ongelowiges in Kapernaum dat hulle tot die doderyk (hades) verdoem sal word. Dieselfde geld mense wat in hulle sonde bly (Matt. 5:22, 29-30; 23:31-33). Hy beskryf hierdie plek weg van God se aangesig as ‘n ewige vuur (Matt. 25:41), ‘n plek van donkerte (Matt. 8:8-12), ‘n bodemlose afgrond (Luk. 8:31), waar mense in pyn verkeer weens die vuur van die doderyk (Luk. 16:23). Die vuur word nooit geblus nie en die wurm hou nooit op met vreet nie (Mar. 9:48).

    Paulus praat minder oor die hel en die doderyk, maar kontrasteer steeds die wonder van die koninkryk van God met die afgryse van die dood (2 Kor. 7:10) en die ewige verdoemenis waar God die mense wat nie vir Hom ken nie, sal straf (2 Tess. 1:6-10). Dit sluit dus alle mense in wat nie in Jesus glo nie, maak nie saak in watter godsdiens hulle hulle bevind nie.

    Dit wil voorkom of die vuur daar alreeds brand, want daar is alreeds engele wat daarheen verdoem is (2 Pet. 2:1-10). Dit is ‘n plek van gloeiende vuur waarin al die vyande van God uiteindelik gegooi sal word (Hebr. 10:26-27).

    Sommige interpreteer al bogenoemde beskrywings as metaforiese beskrywings. Ander interpreteer dit letterlik. Dit maak in wese nie saak watter roete ‘n mens met die interpretasie gaan nie, want selfs metafore het werklike referente. Die hel is dus ‘n plek waar God in sy toorn aanwesig is, en in sy genade afwesig. Dit is ‘n werklikheid van onbedenkbare leed.

    Johannes brei op dié temas uit in sy Openbaring en voeg nog twee belangrike elemente by. Een, dit is Jesus wat die mag het oor die doderyk (Openb. 1:18). Hy sluit dit oop vir die ongelowiges en Hy sluit dit toe vir die gelowiges. Twee, die doderyk (hades) word as sodanig uiteindelik in ‘n vuurpoel gegooi wat bedoel is vir almal wie se name nie in die boek van die lewe opgeskryf is nie (Openb. 20:13-14). Die hel/doderyk beland dus uiteindelik in hierdie finale vuurpoel. Dit is ook die plek waar die duiwel vir ewig sal brand (Openb. 20:20) saam met al die ongelowiges.

  • Avatar

    Sonja Slater

    |

    Maw Jode, Moslems en ander gaan almal hel toe?

  • Avatar

    Natascha

    |

    Baie baie dankie vir die breedvoerige verduideliking. Ek waardeer dit opreg.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Mense wat nie Christus erken nie, is skepsels van God, maar nie kinders van God nie. Jy kan net ‘n kind van God word deur in Christus te glo (Joh. 1:12). Net hierdie kinders van God beërf die ewige lewe (Joh. 6:47).

  • Avatar

    Sonja Slater

    |

    Wat van ander gelowe wat nie Christus erken nie? Hulle is kinders van God maar nie Christene nie? Volgens wat ons glo gaan hulle dan nie Hemel toe nie omdat hulle nie in Christus glo nie?

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hier is ‘n preek oor Handelinge 9:32-42 waarin ek onder andere oor Tabita die Woord van die Here gebring het:

    GOD SE GROOT DADE

    Handelinge is die verhaal van God se groot dade. Dit is die prentjie wat Lukas die dokter-skrywer by sy vriend Theofilus skilder. In die boek gebeur groot ingrypende dinge, soos Jesus se hemelvaart, die Gees se uitstorting, 3000 mense wat op een slag tot bekering kom, heidene wat begin glo en dan die grootste sending-uitreike ooit!

    God is besig om met groot kwashale die wêreldtoneel permanent te verander.

      God is met Petrus op pad.
      God is met sy kerk op pad.
      God is met die goeie boodskap van die opgestane Jesus Christus op pad na die hele wêreld toe.

    GOD GEE VIR GEWONE MENSE OM

    Binne hierdie Groot Storie is daar twee klein los storietjies wat eintlik nie so lekker inpas nie. Paulus, nog ‘n groot verhaal, is al op die toneel en eintlik is alles reg vir die groot geestelike beweging na die heidene … en dan glip daar hierdie twee storietjies in. Een van Eneas in Lidda en die ander van Tabita in Joppe. Eneas was verlam en het geruime tyd (8jr) gelê. Tabita was siek en het dood gegaan.

    In hierdie twee klein storietjies word vertel dat die lewendmakende krag van God – in die Naam van Jesus – mense opwek, gesond en lewend maak.

    En laat ons mekaar herinner:

    Oral langs ons pad is daar klein liggies – helder maar klein.
    Met ‘n doel – wat hulle waarskynlik self nie eens begryp nie.
    Ons sien ‘n Eneas; ‘n Tabita; later die leerlooier, Simon, en so kan ons hulle opnoem . . . ‘n Willem en Sannie en Marie en wie ook al oor God se pad mag kom.
    Lukas laat ons stop en hy laat ons kyk – na die onopsigtelike mense, doodgewone mense, wat God aanraak, vir wie Hy omgee, en dan gebruik op die groot en belangrike pad wat Hy vir die evangelie – die goeie boodskap van die opgestane Here Jesus, oopmaak.

    Dit is die duidelike boodskap van dié twee stories:

    Geen mens – hoe gering ook al – is vir God onbelangrik nie. God gee om vir gewone mense.

    GOD GEE OM VIR TABITA

    Tabita – ‘n gewone vrou daar eenkant in ‘n klein dorpie wat goed doen en besonder mededeelsaam is – sterf.

      Sy word ‘n dissipel (Gr mathetria) genoem wat baie insiggewend is. Dié vroulike vorm van die woord kom net hier in die Nuwe Testament voor. Die NAV het dit ongelukkig wegvertaal en haar net ‘n “gelowige vrou” genoem.
      Sy was ‘altyd besig’ , ‘besig om goed te doen’ ‘die armes te help’. ‘n Besige by in die goeie sin van die woord.
      Eneas was relatief onaktief vir agt jaar omdat hy verlam was; Tabita daarteenoor, was weer besonder aktief in haar diens aan die behoeftiges (:36).
      Ons kan ‘n groot groep hartseer mense hoor wat snikkend daar rondstaan terwyl hulle vertel van al die mooi kledingstukkies wat sy al vir hulle gemaak het.
      ‘n Mens lei af dat sy een van daardie besondere mense was wat oor grense heen barmhartigheid verleen het. Sy het ‘n Joodse en ‘n Griekse naam, Tabita en Dorkas, want beide die Jode en die Grieke het in haar barmhartigheid ‘n heenkome gevind. Sy het nie gediskrimineer tussen groepe nie. In haar barmhartigheid het sy dit reggekry om oor grense liefde te bewys. Dit is juis wat groot en belangrike mense baie keer nie kan regkry nie!

    In Tabita gee Lukas ons dus ‘n model van Christelike omgee in ‘n gemarginaliseerde gemeenskap. Weduwees en weeskinders was immers die mees kwesbare mense in die destydse gemeenskappe. Daar was geen regeringsondersteuning of welsynsorganisasies om hulle te hulp te kom nie. Tabita het omgegee en gehelp. Sy het goed gedoen.

    En haar vriende en diegene wat sy gehelp het, weet dit … en hoor dan van Petrus, ‘n gestuurde, ‘n apostel van Jesus Christus.

    Jesus, wat self mense uit die dood opgewek het.
    Jesus, wat self uit die dood opgestaan het.
    Jesus, wat aan sy dissipels die mag gegee het om mense uit die dood op te wek.
    Hulle vra vir Petrus om dringend na hulle te kom.

    En Petrus kom ook hier tot stilstand, by die gewone mense.
    En hy buig voor die God wat mag het oor die dood.
    Petrus praat in geloof – praat sy Meester na – en beveel die gestorwe Tabita – klein wildsbokkie – om op te staan.
    En die dood moet wyk – sy maak haar oë oop.
    Wat ons moet raaksien is dat dit God is wat Hom ontferm oor Tabita. Vir Hom is mense wat barmhartigheid verleen belangrik. Hy ontferm hom en gee die lewe aan Tabita – sodat sy kan voortgaan om ander te help en hulle lewe mooi te maak.

    Soos Heidi Petersen sê: “The widows would not be abandoned. God would not allow it.”[1]

    God is nie so besig met die groot werke van die geskiedenis dat hy die kleintjies wat aan hom behoort, vergeet nie. Die Here is nie net geïnteresseerd in die Paulusse, Petrusse en Johannesse nie – maar ook in die Tabita’s en vele anonieme goed-doeners in die wêreld. Inteendeel, ‘n mens kry die indruk dat Hy juis in die kleintjies geïnteresseerd is … dié wat gewone mooi goed doen.

    Ons is vandag te dikwels behep met die groot stories en die groot getalle, groot syfers en groot geld. Selfs in die kerk is ons geneig om die lewe en die sorg van God te soek en te sien in die groot dinge. Hier sien ons hoe ook die klein dingetjies van die alledaagse, die klein mense en die eenvoudige by die Here gereken word.

    Soos Tom Wright sê:

    “Do not belittle the ministry of stitching, sewing, knitting and generally providing for the needs of the larger community – especially at a time before anyone dreamed of mass-produced clothes. And do not forget to celebrate, as Luke does here, the fact that the apparently ordinary people are not ordinary to God, and that when we tell the story of the great sweep of God’s purposes in history there are, at every point, the Aeneases and the Dorcases who smile out of the page at us, like the robin in the garden, and remind us what it’s really all about. Luke is right to draw our eyes down to the small-scale and immediate, in case we should ever forget that these are the people who form the heart of the church, while the apostles and evangelists go about making important decisions, getting locked up, stoned on, shipwrecked, preaching great sermons, writing great letters, and generally being great and good all over the place.”

    GOD IS OP PAD NA DIE HELE WÊRELD.

    Petrus het ‘n ongelooflike ding hier gedoen – net soos Jesus ‘n dooie mens opgewek in God se naam.

    Maar Petrus weet dis nie sy vermoë wat die dood oorwin het nie – en NB gaan bly by Simon die leerlooier. Die uitgestotene van die dorp. Die onrein man wat met dooie diere werk!

    Hierdie laaste feit is betekenisvol. Leerlooiery het by die Jode tot een van die veragte beroepe behoort. ‘n Rabbi het gesê: “It is impossible for the world to do without tanners; but woe to him who is a tanner.” ‘n Jodin kon ‘n egskeiding aanvra as sy sou uitvind haar man is ‘n leerlooier.

    Dit was so, omdat ‘n mens in die beroep verplig was om die dooie liggaam van diere aan te raak en sodoende onrein geword het (Lev 11:39). ‘n Leerlooier se huis of werkplek moes daarom op die buitewyke van die dorp wees as gevolg van die stank wat met die leerwerk gepaard gegaan het. Dit is heel moontlik waarom Simon se huis by die see was (10:6).

    Petrus bly by so iemand oor. Dit was waarskynlik sy eerste tree op die pad om later saam met heidene te eet. Aangesien die leerlooiers deur die Grieke en Jode verag is, getuig hierdie optrede van Petrus reeds van die vryer opvattings wat hy gehuldig het teenoor sy volksgenote. Hiermee begin hy hom reeds van die vooroordele van sy volksgenote losmaak. Sy verblyf by Simon berei hom voor vir sy ontmoeting met Kornelius in hoofstuk 10.

    Daarvandaan doen Petrus nou God se werk.
    God is op pad met Sy groot sending en met een van Sy groot apostels – en die pad loop deur die huis van die wildsbokkie en die leerlooier!
    So werk God – en so mag ons nooit die geringstes verby gaan nie.
    So mag ek ook nooit dink my stinkende huis is nie goed genoeg nie.
    Dalk moet die apostel daar kom oorbly.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Dit is nie ‘n stupid vraag nie. Eintlik is vrae per definisie nooit stupid nie, want dit bring die waarheid na vore. Solank dit eerlik en opreg is. Die antwoord is egter nie so eenvoudig nie. Wat beteken dat die vraag diep is!

    ‘n Christen is Bybelsgesproke iemand wat as ‘n gelowige en ‘n volgeling van Christus bekend is. Dit is wat die Griekse woord Christianos in die NT beteken. Louw en Nida beskryf die woord in hulle woordeboek as volg: “one who is identified as a believer in and follower of Christ.

    Dit word die eerste keer vir gelowiges gebruik in Antiogië (Hand. 11:26). Die gemeenskap sien in hulle lewe dat hulle met Christus identifiseer en Hom navolg. Dit is ook die hart van ons getuienis. Ons probeer mense oortuig om met Christus te identifiseer en Hom na te volg. Ons hoor bv. by koning Agrippa dat hy in Paulus se passievolle getuienis voor die hof probeer om hom te beweeg om ook ‘n Christianos te word, iemand wat glo in Christus en Hom navolg (Hand. 26:28). En Petrus moedig ons met dieselfde passie aan om as draers van die naam Christianos ons nie te skaam vir die lyding wat baie keer daarmee gepaard gaan nie, maar God te verheerlik as onbeskaamde Christianos.

    ‘n Christen is dus iemand wat in Christus glo en wat Hom volg. Hulle is dus ook kinders van God, want Johannes sê, elkeen wat glo dat Jesus die Christus is, is uit God gebore, is ‘n kind van God (1 Joh. 5:1). Dit is die groot liefde wat God aan ons bewys het dat almal wat in Christus glo kinders van God genoem kan word (1 Joh. 3:1).

    Daar behoort dus nooit enige verskil te wees tussen iemand wat ‘n Christen is – ‘n Christianos soos die Bybel dit sê, iemand wat in Christus glo en Hom navolg – en ‘n kind van God nie.

    Die werklikheid is egter dat baie mense vandag hulleself Christene noem, omdat hulle óf biologies deel van die kerk is, óf hulleself nog as deel van die Westerse Christendom samelewing beskou wat aanvanklik op Christelike waardes gebou is, maar daardie Christelike basis lankal versaak en verlaat het. Dit wil sê, mense wat nie waarlik glo in Christus en Hom navolg nie, maar so identifiseer omdat hulle deel is van die kerk of die Westerse samelewing. Sulke mense is egter nie kinders van God nie, al dra hulle wel nog in die oë van die wêreld, asook in hulle eie beoordeling van hulleself, die naam Christen.

    Paulus waarsku ons in sy tweede brief aan Timoteus teen mense wat die krag van Christus in hulle lewe verloën deur ‘n gedaante van godsaligheid te hê (‘n breë identifisering met Christenwees), maar met hulle lewens te bewys dat hulle nie Christene is nie deurdat hulle Christus nie meer volg nie. Dit is mense wat selfsugtig is, geldgierig, grootpraterig, aanmatigend, godslasterlik, ongehoorsaam aan hulle ouers, ondankbaar, goddeloos, ongevoelig, genadeloos, beledigend, sonder selfbeheersing, wreed, sonder liefde vir die goeie, verraaiers, roekeloos, hooghartig, lief vir plesier eerder as vir God, mense wat wel op die oog af godsdienstig lyk, maar wat die krag daarvan misken (2 Tim. 3:2-5). Van sulke mense moet ons wegbly, sê Paulus, terwyl hy ons waarsku dat dit swaar tye voorspel.

  • Avatar

    Rina

    |

    Goeiedag

    Ek wil graag meer inligting hê oor Tabita ( Dorkas )

    Dankie

    Rina

  • Avatar

    Natascha

    |

    More, more vertrou dat jul n wonderlike naweek agter die rug het. Chris, ek het n vraag?
    Kan jy asb. vir my se wat die verskil is tussen n Christen en n Kind van God? Ek weet ons almal is Christene, want ons glo tog is God, maar wat is die verskil?
    Dit klink dalk stupid, maar ek sal graag wil weet?

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Dankie! Ek leer natuurlik ook by die meesters van die eeue. Wonderlik om hierdie werk as ‘n lewensroeping te doen. Ek is my gemeente ewig dankbaar vir die geleentheid wat hulle my gun om ‘n deel van my tyd aan die Bybelskool af te staan.

  • Avatar

    Francois Conradie

    |

    Ds,
    Dankie vir die wonderlike reeks oor Levitikus. Dit is verbasend wat mens agterkom in ‘n Bybelboek geskryf is as jy deur ‘n kundige begelei word.
    Sterkte en seën.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Dankie! ‘n Voorreg om só besig te wees met die Woord.

  • Avatar

    Francois Conradie

    |

    Ds van Wyk,
    U reeks oor Galasiërs is uit die boonste rakke. My verstaan van die vewantskap tussen net geloof, genade, die wet in die Nuwe Testament, sonde , vrygekoop, kindskap ens is op gehelder en dit help my op my pad van heiligmaking.
    Baie dankie
    FConradie , Kempton Park.
    Francois Conradie

%d bloggers like this: