Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Opmerkings (4)

  • Avatar

    Hennie Strydom

    |

    Ek loof die Here vir die gawes wat Hy aan jou gee én jou werkywer waarmee jy op n besondere manier dissipel is. Die Here seën jou met gesondheid en krag vir elke dag.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Dankie Hennie – die droom bly steeds brandend om die 1189 hoofstukke in die Bybel deur te werk saam met ‘n groter groeiende getal gelowiges reg oor die wêreld. Vandag was die 626ste hoofstuk wat ek geplaas het. Daar is egter nog heelwat oor! My gebed is dat die Here my die geleentheid sal gee om dit klaar te maak.

      Reply

  • Avatar

    Amanda Bothma.

    |

    Hallo Chris
    Ek is besig met Bybelstudie van Matt.16:13-28. Ek verstan dat dit gaan oor Jesus wat sy eie Kruispad aankondig. Ek wonder egter nog altyd wat is die betekenis van die sleutels wat Jesus aan Petrus toevertrou in vers 19? Wat is dit wat hy kan toesluit en oopsluit? Wat beteken dit vir my vandag?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Petrus word hier beskrywe as die rots waarop die nuwe gemeenskap van die kerk (ekklesia) gebou sal word. Daar is ‘n woordspel tussen die Griekse betekenis van Petrus se naam (rots) en die rol wat die Here Jesus aan hom hier in die kerk gee (rots). Let op dat dié rol aan hom toevertrou word direk ná hy bely het dat Jesus die Christus, die Seun van die lewende God, is. Dit gaan dus nie net oor sy persoon nie, maar ook oor sy belydenis. Die kerk is dus gebou op beide sy leierskap as die inhoud van sy belydenis.
      Die sleutels van die “koninkryk van die hemel” word nou aan Petrus, as die “rots van die kerk”, gegee wat aan hom (en die kerk) die gesag gee om die koninkryk vir mense oop te sluit, en ook toe te sluit.
      Waarskynlik dui dit op die boodskap van vergifnis wat toegang gee tot ‘n verhouding met God al dan nie, as ‘n mens die vergelykbare uitspraak in Johannes 20:23 in gedagte hou. Daar verbind Jesus die gesag wat Hy aan die dissipels gee aan die werk van die Heilige Gees en spel dit as die “gesag van vergifnis” uit: “As julle vir mense hulle sondes vergewe, word dit hulle deur God vergewe; as julle dit nie vergewe nie, word dit nie deur God vergewe nie.
      Dit kan ook dui op die gesag van die nuwe lering wat Jesus gebring het, wat nie net die wet herinterpreteer nie, maar ‘n nuwe lewe in Christus vir almal wat Hom volg, moontlik maak. Dit sluit die gawe van vergifnis in sowel as die gawe van die vervulling met die Gees wat gelowiges volwaardig deel van die hemelse koninkryk maak.
      Hierdie gedeelte herinner ons dus aan die geweldige verantwoordelikheid van die kerk om die boodskap van Christus, die Seun van die lewende God, die boodskap van vergifnis en nuwe lewe, aan alle mense te gaan verkondig. Dit sluit die koninkryk van die hemel vir mense oop, en ongelukkig ook toe. Want, wat toegesluit is op aarde, sal toegesluit wees in die hemel, en wat oopgesluit is op aarde, sal oopgesluit wees in die hemel. Die bediening van die kerk sal toegang tot die hemel oopmaak en ook toemaak.
      Vergelyk dit met die ooreenstemmende gedeelte in Openbaring 1:18 waar Jesus sê dat Hy die sleutels het van die dood en die hel (Hades). Dít het Hy verwerf deur sy eie dood waarmee Hy die poorte van die dood en die hel oopgebreek het. D.w.s. met dieselfde gesag as wat Jesus teenoor die dood en die hel kan optree, sal Petrus en die kerk dit ook kan doen. Die “poorte” of magte van die hel sal die kerk nie kan oorweldig nie.

      Reply

Maak 'n opmerking

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Johan Barnard

    |

    Hierdie aanhalings weerlê die aanhangers van sogenaamde Geestelik Leiers: “Om maar net te sê, God het so gesê, kan nooit op sy eie bene staan nie. Dit kan nooit op sy eie as ‘n maatstaf dien vir die ware evangelie nie. Daar is nog iets nodig.” “Om regtig te kan glo dat iets van God af kom, het jy meer nodig as jou eie ervaring.”

  • Avatar

    Johan Barnard

    |

    Onderstaande is vir my seker DIE BELANGRIKSTE in ons gereformeerde geloof. Jy het dit so goed verwoord. Baie dankie hiervoor. “As jy vertrou op die wet eerder as op God, bv. as jy die besnydenis of enige ander ding soos bv. vandag die groot of klein doop byvoeg as ‘n merkteken van die evangelie, asof jy nie alleen deur geloof gered word nie, en dit goedpraat, dan het jy met ‘n ander evangelie te make, soos hy in 3 sal argumenteer. Die beginsel van Sola fide (alleen deur geloof) kom dan in gedrang.”

  • Avatar

    Marie

    |

    Sjoe baie dankie vir hierdie Pinkster reeks Chris! Dit is heerlik om die Bybel so deur jou te leer ken-ek kry elke keer iets nuuts hieruit en dit maak elke bydrae so interressant!

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Met plesier Louis! Langs mekaar gesit in die Kweekskool van 1981 tot 1984. Voorreg!

  • Avatar

    Louis Venter

    |

    Bankmaat! Dankie vir dit en andere.

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    ‘n Gedagte wat vir my verheldering gebring het oor die profesië is dat die profete getrou aan die Gees was en geprofeteer het aangaande sake wat hulleself nie volledig insig in gehad het nie. Sien bv 1 Petr 1:10-12.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Ja, Fanie, dieselfde hier. So pas klaar met Levitikus 22 wat ek Donderdag plaas. Dié hoofstuk het ‘n impak op twee terreine in die NT. In die eerste plek vorm dit die agtergrond vir beide ‘n verstaan van die bediening van geestelike leiers in die NT geloofsgemeenskap sowel as vir die wyse waarop die kerk in hulle lewensonderhoud voorsien het. Dit is ‘n ou en gevestigde tradisie in beide die OT as die NT, iets wat deur die eeue in die kerk in stand gehou is.

    In die tweede plek gee hierdie voorskrifte uit Levitikus ‘n mens die nodige agtergrond om die klem op gelowiges se gedagtes en gedrag wat vir God aanneemlik moet wees, te verstaan. Paulus dring by gelowiges in die nuwe bedeling daarop aan dat hulle seker moet maak dat hulle hele lewe vir God aanvaarbaar is. Dit sluit hulle liggame in as: “lewende en heilige offers wat vir Hom aanneemlik is”. Paulus praat ook oor sy bediening onder die heidene as ‘n manier om uit hulle ‘n offer vir die Here voor te berei wat vir Hom aanneemlik sal wees (Rom. 15:16). Selfs die wyse waarop die mense van Filippi by sy lewensonderhoud betrokke geraak het, word in terme geskets wat met Levitikus 22 ooreenstem (Fil. 4:18). Dit is die tipe sinergie wat tussen geestelike leiers en hulle geloofsgemeenskappe bewerk moet word. Trouens, gelowiges word opgeroep om hulleself die hele tyd af te vra of iets vir die Here aanneemlik is (Ef. 5:10) wat met dieselfde gedagtegang werk as dié in Levitikus. Ook hulle lewenswandel moet vir God aanneemlik wees, soos die Hebreërskrywer beveel: “Moenie nalaat om goed te doen en mededeelsaam te wees nie, want dít is die offers wat vir God aanneemlik is.” (Hebr. 13:16). Geniet!

  • Avatar

    Fanie van Emmenes

    |

    Dankie Chris, ek besef opnuut die innige verband tussen die Ou en Nuwe testamente, voorwaar opnuut en weer ‘n besieling.

  • Avatar

    Bennie Mare

    |

    Baie dankie.

  • Avatar

    Johann McF

    |

    Ek het die lees hiervan baie geniet Chris! Die
    deeglikheid is eie aan jou! Baie dankie!

  • Avatar

    Fanie van Emmenes

    |

    Dankie Doom Chris.

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    Dankie Chris andermaal vir hierdie artikel. Jy gee leiding en agtergrond oor wetgewing wat vir ons vreemd is vandag en kan lei tot misverstand, asof daar ‘n sondigheid aan die seksuele is.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Die Israeliete het met diere en al, kleinvee en grootvee, Egipte toe getrek uit Kanaän in die tyd van Jakob en Josef (Gen. 47). Ons lees met die vyfde plaag van pes onder die vee dat die Israeliete se vee gespaar word, en in die konteks word van perde, donkies, kamele, beeste en kleinvee gepraat (Eks. 9). Hulle het ook skape geslag met die Paasmaaltyd (Eks. 12). As farao hulle uiteindelik laat trek dan sê hy spesifiek dat hulle hulle kleinvee en grootvee moet vat en trek (Eks. 12:32). Met die waterskaarste in die woestyn kla hulle ook dat hulle nie water vir hulleself het en hulle vee nie (Eks. 17:3). Dit was deel van hulle bestaansekonomie en ‘n belangrike deel van hulle lewe, veral vir die melk en wol wat skape, bokke en beeste vir hulle verskaf het. Maar, hulle kon nie vleis berg nie, so om te slag vir vleis was nie ‘n daaglikse of gereelde praktyk nie. Vandaar die manna en kwartels. Daarom was die offers uit hulle diere ‘n groot ding. Dit was vir hulle regtig ‘n wesenlike koste om ‘n dier te offer.

  • Avatar

    Susan

    |

    Dankie.

%d bloggers like this: