Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei.

I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (3)

  • Avatar

    stephanbothma

    |

    Markus se bewoording in 4:12 ” . . dat hulle hulle nie miskien bekeer en vergewe word nie” (met verwysing na Jesaja) val darem swaar op die oor in ons menslike manier van dink! As Mattheus sê “hulle het hulle ore toegedruk en hulle oë toegemaak” klink dit veel “billiker”. In wese moet dit seker verstaan word in die konteks van die vrymag van God – om te kies wie “binne” is en wie “buite”?

    Reply

  • Avatar

    Stephan Bothma

    |

    Markus se bewoording in 4:12 ” . . dat hulle hulle nie miskien bekeer en vergewe word nie” (met verwysing na Jesaja) val darem swaar op die oor in ons menslike manier van dink! As Mattheus sê “hulle het hulle ore toegedruk en hulle oë toegemaak” klink dit veel “billiker”. In wese moet dit seker verstaan word in die konteks van die vrymag van God – om te kies wie “binne” is en wie “buite”?

    Reply

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Die “sodat” aan die begin van vers 12 in Markus 4 maak dié stelling van Jesus baie kontroversieel. Lukas het dit ook so. Matteus verander Markus se verwoording van Jesus se stelling in 13:13 deur in plaas van “sodat” van “omdat” te praat, wat die verantwoordelikheid vir die skare se onbegrip op hulle luistervermoë plaas. Dit herinner aan die wyse waarop die gelykenis van die saad ook verstaan moet word, die ontvanklikheid van die grond het ‘n invloed op die saad se effektiwiteit. Dit val dus ook makliker op die oor!

    Matteus se interpretasie maak dat ‘n mens Jesaja 6:9-10 se profesie ook anders hoor, dat die nie-hoor van God se Woord nie aan Sy werk toegeskryf word nie, maar aan die volk se eie optrede: “Julle sal hoor en hoor en tog nie verstaan nie (slegs beskrywend) … Hulle het hulle ore toegedruk … sodat hulle nie … met hulle ore kan hoor … nie (verklaring vir die nie-hoor).”

    Geleerdes (Manson en Jeremias) verwys na die rabbynse literatuur, spesifiek die Aramese weergawe van Jesaja 6:9-10, dat die Aramees eintlik óf met “sodat” óf met “omdat” vertaal kan word, en dat dié teks of 'n Griekse vertaling daarvan moontlik deur die evangeliste gebruik is. Markus en Lukas kies “sodat” en Matteus “omdat”.

    Jeremias gaan verder en probeer aandui dat Markus moontlik met sy “sodat” eintlik bedoel het dat daarmee die woorde van Jesaja in vervulling gegaan het (“sodat vervul sou word”), en dat die verantwoordelikheid vir die nie-hoor steeds op die hoorders rus. Baie het hom nagevolg, maar omdat Markus “sodat” nie in die res van sy evangelie só gebruik nie, bly dit te spekulatief (Geullich).

    Watter interpretasie ‘n mens ook al kies, die punt wat Markus saam met die ander evangeliste maak, is dat waar ‘n mens in ‘n verhouding met Jesus is, deel van sy volgelinge is, deel van die binnekring, word die betekenis van die gelykenisse duidelik en vind ‘n mens die lewe. Daarbuite, dws waar jy nie ‘n pad met Hom stap nie, en jy ‘n buitestaander is, is die gelykenisse versluierend, en verwarrend, en word jy daardeur afgesit.

    Om ‘n lang storie kort te maak, in die nabyheid van Jesus word ons begrip meer, omdat Hy dit vir ons gee, en waar Hy nie teenwoordig is nie, word ons onbegrip meer, omdat Hy dit nie vir ons (kan?) gee nie.

    Ons los Romeine 9-10 vir ‘n ander dag, want dan is ons vierkant in die uitverkiesingsvraagstuk … !

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Nakkie

    |

    Baie dankie vir elke stuk wat ek ontvang. Dit beteken vir my baie. Ek leer so baie. Geseënde Kersfess en `n mooi 2018.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    JG, diere word beskryf as “lewende wesens”, in Hebreeus: “lewende siele” (Gen. 1:20). As hulle doodgemaak word, word dit weergegee as om die “siel van ‘n dier” dood te maak (Lev. 24:18). Net so ken ‘n regverdige die “siel van sy dier” in die sin van sy behoeftes (Spr. 12:10). Diere word egter nooit beskryf met ‘n siel wat voortbestaan ná die dood nie.

  • Avatar

    Jg

    |

    Chris,

    Het n dier n siel, of het hy nie????

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    Dankie vir ‘n ewewigtige en insiggewende bydrae oor die gawe van profesie. Ek is ook maar skepties oor sommige aansprake uit charismatiese kringe oor die werkinge van die Gees, maar is ook huiwerig om kategoriese uitsprake te maak.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Dankie Neels. Dit was ‘n wonderlike reis, ja. Gelukkig kan ons volgende jaar met Josua en die Rigters verder reis!

  • Avatar

    Neels Hubinger

    |

    More Chris, ‘n oorweldigende getuienis vandag oor die afsluiting van Moses se lewe wat ons nou weer saam met jou “geleef” het…! Mens wens en smag daarna om self meer van sy karakter en verhouding met God te ervaar in die vreugde daarvan dat Moses self nooit “die rykdom van die land besit het nie”, maar in die skat van die belofte van God, onvergelykbaar “ryk” was en sy lewe volkome kon afsluit en voltooi… Opreg, baie baie dankie vir jou toewyding, studie en insig om die Woord nuwe betekenis te gee en jou lesers se lewens te verryk. Vriendelike groet en seënwense.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi. Die kerk werk vir eeue al met ‘n “kerkjaar”. Dit begin met Advent, die vier Sondae vóór die Christusfees, wat saamval met Kersfees (“Christ-mass”) wat aanvanklik verwys het na die nagmaal wat die vroeë kerk op Christus se geboorte gevier het in nagedagtenis aan Hom. Daarna is daar Epifanie, die viering van die doop (6 Januarie), verskyning en bediening van Jesus. Daarna kom die Lydenstyd, Goeie Vrydag, Paasfees, Pinksterfees en dan ‘n tyd wat ons noem Koninkrykstyd. Nie een van hierdie dinge is ‘n “moet” in die Skrif nie, maar wel gebaseer op die verhale van Jesus en die kerk. Dit help ons om die groot dinge van sy lewe te vier ter herinnering en bemoediging. Die datum van Jesus se geboorte is egter nie bekend nie, selfs sy geboortejaar is in dispuut. Maar, een van die tradisies is dat Maria op 25 Maart swanger geraak het, nege maande later op 25 Desember geboorte geskenk het, en dat Jesus weer op 25 Maart gekruisig is. Dit daar gelaat. Ek vier dus die Christusfees eerder as Kersfees, om myself te herinner, en my gemeente, dat Jesus as Verlosser gebore is. Dit is egter nie ‘n moet nie.

  • Avatar

    Deon Vermeulen

    |

    Hi
    Ek woon in Despatch . My vraag gaan oor kersfees. Ek het op op 1 Mei 2016 tot bekering gekom en is 16 Oktober gedoop. Hierdie jaar sal dit my tweede jaar wees wat wat ek nie deel gaan hê aan kersfees nie. Na ondersoek het ek besef dat kersfees ‘n mense instelling is en niks met Jesus te doen het nie. Kersfees soos ek dit sien gaan maar oor geldmakery. Dink ook nie daar staan enige iets in die Bybel dat ons Sy verjaarsdag moet vier nie. Wat vir my belangrik is, is die nagmaal en die doop wat deur Jesus ingestel is. Is ek dan verkeerd om nie kersfees te vier nie, ons weet ook dat dit nie Jesus se geboorte dag was 25 Des nie ?

  • Avatar

    Piet du Toit

    |

    Groot waardering vir jou deeglike uitlegging Chris. Baie dankie.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Sonja. Nee, Jeremia 10 verwys na die maak van afgode. Dit het niks met kersbome en versierings te make. Die Kersboom en sy versierings is eers lank daarna, en lank ná Jesus se geboorte self aan sy geboorte verbind. Aanvanklik was die ou kerkvaders baie negatief daaroor, Tertulianus bv. Lees meer by Christianity Today wat Edwin en Jennifer Woodruff oor die ontwikkelinge deur die eeue sê in hulle artikel Why do we have Christmas Trees?

%d bloggers like this: