Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei.

I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (2)

  • Avatar

    Marelize

    |

    Ek is tans besig met Jesaja, en kom nou, in hfst 60 eers op hierdie webwerf af!

    Soveel vrae.
    1) ‘n Mens hoor dikwels dat Israel (volk) sal terugkeer na hul land – sommige glo dis tans besig om te gebeur – verwys hierdie gedeelte daarna?

    2) Is hierdie gedeelte vervul in Israel se terugkeer na hul ballingskap? Dit “voel” nie so nie, omdat Nehemia en Esra getuig van baie probleme…

    3) Dui hierdie gedeelte op die Nuwe Jerusalem waarvan Johannes in Openbaring praat? Maar dan gaan ons mos nie die aardse goud en silwer by die heidense volkere ontvang nie?

    4) Sommige kommentare reken hierdie gedeelte verwysna die duisendjaar vredesryk – enige repliek?

    5) Wat is die betekenis van v 16?

    6) Met verwysing na v 18 en andere wat dui op vrede ongekend, lyk dit tog nie of hierdie ‘n aardse vervulling kan hê nie, maar spesifiek na die hemelse, die ewige verwys – is dit so?

    Baie dankie…

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Welkom!
      Jy kan ten minste op drie maniere oor die vervulling van profesieë dink:
      * dit kan gedeeltelik vervul word (Hebr. 11:39 – praat daarvan dat sommige gelowiges “nie verkry wat beloof is nie”, waarmee Daniël se drie vriende ook rekening hou dat God kán red, maar nie noodwendig sál red nie – Dan. 3),
      * dit kan meervoudig vervul word (Jes. 7:14 – die geboorte van Hiskia was waarskynlik die eerste en ook gedeeltelike vervulling, Jesus die tweede en volledige vervulling)
      * dit kan simbolies geïnterpreteer word (Jes. 60:3 “Nasies kom na jou lig toe” wat vervulling kry in die Pinkstergebeure van Hand. 2 en verder aan).
      Dit kan jou help om die eerste 3 vrae te antwoord.
      * Die terugkeer was gedeeltelik, selfs ná die ballingskap in Serubbabel se tyd – Ester het bv. nog saam met haar mense in Susa agter gebly en ‘n belangrike rol in die lot van die Jode gespeel vanuit die vreemde.
      * En die terugkeer het meervoudige vervullings. Elke keer wat Jode terugkeer na hulle land is daar ‘n mate van vervulling van dié Jesaja beloftes, ook in 1948. Of hulle dit omhels as God se pad vir hulle is ‘n ander vraag.
      * En die terugkeer belofte het ook ‘n simboliese betekenis wat onder andere in die beloftes van Openbaring vervul word.
      Die ontvangs van die goud en silwer moet waarskynlik in die lig van die Eksodus verhaal se soortgelyke ervaring geïnterpreteer word. God het deur Moses die volk beveel om silwer en goud van hulle bure te eis twv gelykstellende geregtigheid sodat hulle kan oorleef op die trek (Eks. 11:1-3). Dit is dus ‘n prentjie van God se gelykstellende geregtigheid. Hy maak alles reg by die Wederkoms.
      Oor die duisend jaar van vrede.
      Ek sal eerder na Openbaring kyk om daaroor uit te wy, want Jesaja praat net gedeeltelik daaroor. Ek gaan juis in die vierde kwartaal hierdie jaar Openbaring behandel, so ek sal dan meer uitbrei. ‘n Mens kan meer letterlik daarna kyk soos die millenialiste dit doen óf vóór die wederkoms óf daarná. Of jy kan meer geestelik/allegories/simbolies daarna kyk. Maar dit sal ook altyd insluit dat die boodskap van die duisend jaar van vrede vir die eerste gehoor reeds iets gesê het … en vir ons. Maar meer daaroor later.
      Oor Jes. 60:16
      Dit is ‘n prentjie van versorging wat gedeeltelik en meervoudig deur die verhale van Ester en haar man koning Ahasveros (Xerxes) se opvolger seun Artasasta (Artaxerxes) se goedgunstigheid teenoor Nehemia vervul is.
      Oor Jes. 60:18
      Jy is reg, maar dele daarvan kan ook vandag vir ons vervul word.

      Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Fanie van Emmenes

    |

    As ek bostaande lees, verbly ek my opnuut oor Jesus Christus en die geregtigheid wat deur die geloof in Hom ons deel word.
    Ek wil bykans saam met Retief Burger sing: Ek sien ‘n kruis——–.

  • Avatar

    Elsie Ceronio

    |

    Dankie vir die samestelling van so ‘n belangrike aspek vir my as christen om te weer te hoor dat daar twee kante is.
    Vrede

  • Avatar

    Ernst

    |

    Dankie Chris.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Leana. Jy kan die vorige Bybelboeke se bydraes lees by die Bybelboeke spyskaart item.

  • Avatar

    Leana Weyers

    |

    Baie dankie vir die inligting. Kan ek asb vra waar ek die boeke wat reeds behanel se inligting aflaai. Ek is nuut en wil graag daardie inligting inwin.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Ernst. Die vierde gebod word Bybelsgesproke deur twee goed gemotiveer.

    • Israel moes die sabbatdag vier, om hulle te herinner daaraan dat God alles goed gemaak het, soos Hy op die sewende dag gerus het na al sy werk aan die skepping (Eks. 20). Met die viering van die sabbatdag het hulle erkenning aan God gegee vir alles wat Hy gemaak het.
    • Israel moes ook die sabbatdag vier, om hulle te herinner daaraan dat hulle God se volk is, soos God hulle uit die slawerny van Egipte verlos het (Deut. 5). Met die viering van die sabbatdag het hulle erkenning aan God gegee vir die verlossing wat hulle in die regte verhouding met God gebring het.

    Die NT beskou die sabbatdag as ‘n skaduwee van wat sou kom. Die werklikheid is Christus. Dié wat dus in Christus is, vier hulle afhanklikheid van God elke dag, nie net op een dag nie. Hulle vier ook hulle rus van die sonde elke dag, nie net op een dag nie. Hulle het dus nie meer nodig om een dag bó ‘n ander te vier nie, hoewel hulle welkom is om dit te doen, en dit ‘n gesonde ritme van rus en werk kan skep. Niemand mag Christene egter voorskryf daaroor nie.

    Drie NT Skrifgedeeltes dra dié boodskap.

    • Paulus sê: “Daarom moet julle nie dat iemand vir julle voorskrywe wat julle moet eet en drink nie of dat julle die jaarlikse feeste of die nuwemaansfees of die sabbatdag moet vier nie. Dit is alles maar net die skaduwee van wat sou kom; die werklikheid is Christus. Moenie dat iemand wat behae skep in danige nederigheid en in die aanbidding van engele en wat voorgee dat hy allerhande visioene gesien het, julle daarmee mislei nie. So iemand verhef hom oor wat hy in eiewaan van homself dink, en hy hou nie aan die hoof, aan Christus, vas nie. Uit Christus groei die hele liggaam, ondersteun deur die gewrigte en saamgebind deur die spiere, soos God dit laat groei.” (Kol. 2:16-19).
    • Paulus sê ook: “Aanvaar die een wat in die geloof swak is, sonder om met hom te stry as sy opvatting van joune verskil … Vir die een is een dag belangriker as ander dae; vir ’n ander is alle dae ewe belangrik. Elkeen moet net in sy eie gemoed oortuig wees van sy opvatting. Die een wat ’n bepaalde dag op ’n besondere wyse hou, doen dit tot eer van die Here … Niemand van ons leef tog vir homself nie, en niemand sterf vir homself nie. As ons lewe, leef ons tot eer van die Here; en as ons sterwe, sterf ons tot eer van die Here. Of ons dan lewe en of ons sterwe, ons behoort aan die Here. Hiervoor het Christus ook gesterf en weer lewend geword: om Here te wees van die dooies en die lewendes. Jy, waarom veroordeel jy dan jou broer? En jy, waarom verag jy jou broer? Ons sal tog almal voor die regterstoel van God moet verskyn, want daar staan geskrywe: ‘So seker as Ek lewe, sê die Here, voor My sal elke knie buig, en elke tong sal bely dat Ek God is.’ (Jes. 45:23). Elkeen van ons sal dus oor homself aan God rekenskap moet gee.” (Rom. 14:1-12).
    • Die Hebreërskrywer skryf: “Daar wag dus nog steeds ’n sabbatsrus vir die volk van God, want elkeen wat in die rus van God ingaan, rus van sy werk, net soos God van Syne. Laat ons ons dan beywer om in daardie rus in te gaan, sodat niemand hulle voorbeeld van ongehoorsaamheid navolg en ook omkom nie.” (Hebr. 4:9-11).

    Paulus het op sy sendingreise saam met die Jode die sabbatdag gevier in ‘n poging om die evangelie aan hulle te verkondig. (Hand. 13:42 44; 16:13; 18:4). Saam met die Christene het hy egter die eerste dag van die week gevier met nagmaal, in herinnering aan die kruisdood en opstanding van die Here Jesus, en die ander kerklike dinge, soos die insamelinge van die dankoffer, nagekom (Hand. 20:7; 1 Kor. 16:2).

    Dit lê agter die ontwikkeling in die Christelike kerk om op Sondag bymekaar te kom eerder as op die sabbatdag.

  • Avatar

    Ernst

    |

    Chris maar hoe verstaan mens dan dat die Bybelse Sabbat (7de dag) nie meer gehou word nie? Dis tog deel van die 10 gebooie.

    Dankie ek hoor graag jou verduideliking.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Dankie André. Ja, wanneer ons oop raak vir God om deur sy Woord met ons te praat, dan word ons meegesleur deur sy teenwoordigheid om ons roeping as sy kinders te kan vervul. Dit is ‘n avontuur!

  • Avatar

    Andre Bower

    |

    Chris, elke Woensdag is daar klein juwele waarvoor ‘n mens bedag op moet wees. Jy het genoem dat ons die Bybel moet lees soos dit geskrywe is en nie soos ons dit wil verstaan of uit ons raamwerk nie.

    Dit is werklik so. Om ‘n dissipel vir Jesus te wees is verg baie. Jesus verwag absolute gehoorsaamheid, en soos jy al genoem het, dit is nie onderhandelbaar nie. Ek kan nie vereistes lees soos dit my pas nie.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Henriëtte. Jy leer my nou ‘n ding. Dit lyk my daar is maar min visse wat nie skubbe het nie. Barber is blykbaar een. Snoek se skubbe is net klein. Vandaar dat sommige hom as onrein beskryf. Hier is ‘n uitstekende bron wat visse beskryf in terme van hulle aanvaarbaarheid al dan nie binne die Joodse wetgewing. Nie dat dit meer op ons van toepassing is nie, maar net vir interessantheid.

%d bloggers like this: