Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (4)

  • Avatar

    JurieJurgens

    |

    Ek het al baie gedink oor “daardie dag” in Jesaja, en uit die preke wat ek al gehoor het, boeke wat ek gelees het, en my eie denke, het ek ‘n bra vae idee dat dit kan verwys na: (1) die hier en nou (deur die eeue) wat God se kinders as ideaal moet nastreef; (2) die nabye toekoms (destyds) met die val van Jerusalem en die tempel en die wegvoereing,ens; (3) die koms van die Mesias; en (4) die wederkoms van Christus met die fale oordeel, ens. Elke verysing kan na een of meer of selfs al vier beteken. Dit kan nogal begin lyk na ‘n deurmekaar raaisel om elke verwysing so te probeer plaas – ek sien daar is 88 verwysings na “daardie (of die) dag” in Jesaja.
    My e-soek deur Jesaja lewer 88 verwysings na “daarie (of die) dag”.
    Of hoe moet ons dit sien?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Jy is reg dat die “dag van die Here” of “dié dag” of “daardie dag” verskillende betekenisse het. Die presiese betekenis kan ‘n mens net binne die konteks van ‘n spesifieke uitspraak vasstel. Bv. in Jes 2:11 lyk dit asof dié dag op die aanbreek van die ballingskap dui – omdat dit ‘n oordeel oor Juda aankondig – maar net daarna in 2:12 lyk dit asof die fokus na die eindtye verskuif – omdat ‘n oordeel oor die nasies en selfs die aarde ter sprake is. In die Nuwe Testament word “die dag” veral met Christus se koms verbind, sowel sy eerste koms as sy wederkoms, wat ‘n dag van blydskap vir die gelowiges sal wees, maar ‘n dag van ellende vir die ongelowiges.

      Reply

  • Avatar

    JurieJurgens

    |

    Terloops, ek lees nou die dag in ‘n artikel ood die Goddelike inspirasie vd Bybel “Dit is nie verbasend nie dat die profete nie die volle implikasies van hulle boodskap kon verstaan nie. Die bron van hulle woorde was buite hulself, …” Peter Cousins in die Afrikaanse vertaling van die Lion Handbook to the Bible.
    In dieselfde boek skryf Alec Motyer oor die profete : “Hulle boodskappe is meestal oorgedra in weloorwoe redevoerings wat al die kenmerke van sorgvuldige voorbereiding dra” “Die profete is baie terughoudend oor hoe hulle hierdie boodskappe ontvang het.” en “Ons kan geen logiese verklaring van hulle ondervinding gee nie. Aan die een kant het hulle aanspraak gemaak dat hulle woorde deur God aan hulle gegee is, aan die ander kant was hulle allermins bloot “bandopnemers” van ‘n boodskap van buite. Hulle was juis grootse en merkwaardige persoonlikhede.”
    Jou kommertaar?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Inspirasie is ‘n kontensieuse onderwerp. Mense verskil hewig daaroor. Sommige verdedig ‘n verbale inspirasie, asof die profete “bandopnemers” was, soos jy sê – maar dan in allerlei probleme kom wanneer daar foute in die teks uitgewys word. Ander verdedig ‘n organiese inspirasie waarin die persoon, kennis en vaardighede van die profeet of skrywer ingespan is deur God om ‘n gesagvolle geïnspireerde woord aan ons oor te dra. Ek bevind my onder dié teoloë, soos trouens die NG Kerk ook, soos in die vorige besluite van die Algemene Sinode gesien kan word. Die presiese manier waarop dit gebeur het, was egter minder belangrik vir die skrywers van die OT en NT as die inhoud daarvan. Daarom is die name van die skrywers, soos bv. in die Psalms, baie keer nie eers bygevoeg nie, omdat dit die boodskap is wat belangrik is, nie die boodskapper nie. Hier is ‘n skakel na ‘n dokument wat die amptelike verslag en besluite van die 2002 en 2004 Algemene Sinodes weergee wat breër hierop ingaan: Algemene Sinode besluite

      Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Dankie, Jan. John Walton, bekende en gerekende Ou Testamentikus, sê, ons moet altyd onthou dat die teks geïnspireer is en uitgelê moet word. Ons is nie geïnspireer nie. Ons kennis is nie geïnspireer nie. Daarom doen ons die teks geweld aan as ons ons eie menings inlees in die teks, of ons kennis gebruik om die boodskap van die Bybel te verander of verwerp.

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    Chris,
    Die rede van Moses is ingebed in historiese werklikhede. Ek het waardering daarvoor dat jy dit geskiedenis noem. Ek kan nie verstaan dat die teologie in ons tyd, hierdie geskiedenis wil vervang met onsekere mondelinge oorleweringe wat eers in die ballingskaptyd neergepen is as die “verhaal” van Israel nie.

  • Avatar

    Fanie van Emmenes

    |

    Goeie dag, ek sien met verwagting uit na die studie oor Deuteronomium, vrede vir jou en die gemeente wat God aan jou toevertrou het.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Ria. Nog nie, behalwe dit wat ek hier in Openbaring en in die profetiese rede van Matteus (en die ander plekke in die evangelies) en in Paulus se briewe aan die Tessalonisense kwytgeraak het. Jy sal dit daar kan opspoor.

  • Avatar

    Ria vd Merwe

    |

    Hi Ds. Chris,

    Baie dankie vir al die wonderlike inligting! Ek wil graag hoor of daar ‘n studie is oor die
    wederkoms?

  • Avatar

    Dirk Botha

    |

    Hoe maak ek om die Bybelstudie oor die boek Romeine te bekom?

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Amanda. Hebreërs 6:2 praat in die Grieks van βαπτισμῶν, wat “dope” beteken. Dit word in die NAV en OAV verkeerdelik in die enkelvoud vertaal.
    Jy sal dit bv. in die NIV reg vertaal kry met “cleansing rites” of in die voetnoot daarby met “baptisms”. Vandaar my verduideliking dat dit met Joodse reinigingsgebruike of inlywingsrites sowel as die Christelike doop verband kan hou. Die verwysings is in my bydrae.

%d bloggers like this: