Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Opmerkings (3)

  • Avatar

    Christine Veldsman

    |

    Ek het ‘n groot probleem. Lyk vir my sonde skei God nie van mense nie. Inteendeel, deur Sy oordele wend Hy juis ‘n drastiese poging aan om volke tot insig en bekering te bring. Aan die kruis oordeel Hy Satan, die sonde en ons sondige natuur en maak Hy dit vir ons moontlik om,as oorwinnaars te lewe. Tog, volgens Hebr. dissiplineer Hy ons deur ons te tugtig. Ondanks sonde bly Hy met ons bemoeienis maak. Wat is die effek van sonde dan op Sy verhouding met ons? En as dit ons nie van Hom skei nie, gebruik Hy nie selfs sonde tot ons voordeel nie bv. om ‘n sondebesef by ons te bring, ons insig te gee dat ons Sy vergiffenis nodig het, berou te bewerk? Hy het tog ook beheer oor sonde?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Dit is nogal ‘n tameletjie dié! Wat weet ons van God en sonde? 1) God haat sonde. 2) God straf sonde, natuurlik ook aan die kruis. 3) God roep sondaars tot bekering. 4) God verlos sondaars van sonde. 5) God transformeer sonde – Hy bring die goeie uit die kwade na vore.
      Skei sonde ons dan van God? Ek dink ‘n mens ‘n mens moet dit op twee maniere sê:
      1) Sonde skei vir JOU wel van God – dit neem bv. by ons die bewussyn van God se guns en teenwoordigheid weg. Ons ervaar dat God sy oë vir ons toemaak (Jes 1:15). Ons word verteer deur skuld en skande.
      2) Sonde skei egter nie vir GOD van ons in hierdie lewe nie (soos jy sê) – daarom dat die Here vir sondaars kan sê: KOM laat ons die saak uitmaak (Jes 1:18).
      God steek dus die kloof van sonde oor na ons toe in sy genadeaanbod – sonde skei ons dus nie van God nie.
      Maar, dit is vir dié lewe – na die dood skei die sonde ons wel van God, want genade wat nie aanvaar is in dié lewe nie, word die finale oordeel wat ‘n ewige skeiding weg van God se aangesig insluit – ons sonde skei ons dus wel van God.
      Of hoe dink julle ander?

      Reply

  • Avatar

    Rien

    |

    Ek dink ons het keuses,tussen sonde en God. Ons kan nie altwee aanhang nie. Solank ons op aarde is sal ons nog sondige goed doen, maar die HG oortuig ons wat sonde is sodat ons dit kan belei. God haat sonde en kan nie wees waar sonde is nie, en ja Hy is maar altyd daar om uit genade te vergewe as ons ons sonde belei. Ek dink ook sonde skei ons dus van God en sal geoordeel word.

    Reply

Maak 'n opmerking

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Marie

    |

    Sjoe baie dankie vir hierdie Pinkster reeks Chris! Dit is heerlik om die Bybel so deur jou te leer ken-ek kry elke keer iets nuuts hieruit en dit maak elke bydrae so interressant!

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Met plesier Louis! Langs mekaar gesit in die Kweekskool van 1981 tot 1984. Voorreg!

  • Avatar

    Louis Venter

    |

    Bankmaat! Dankie vir dit en andere.

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    ‘n Gedagte wat vir my verheldering gebring het oor die profesië is dat die profete getrou aan die Gees was en geprofeteer het aangaande sake wat hulleself nie volledig insig in gehad het nie. Sien bv 1 Petr 1:10-12.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Ja, Fanie, dieselfde hier. So pas klaar met Levitikus 22 wat ek Donderdag plaas. Dié hoofstuk het ‘n impak op twee terreine in die NT. In die eerste plek vorm dit die agtergrond vir beide ‘n verstaan van die bediening van geestelike leiers in die NT geloofsgemeenskap sowel as vir die wyse waarop die kerk in hulle lewensonderhoud voorsien het. Dit is ‘n ou en gevestigde tradisie in beide die OT as die NT, iets wat deur die eeue in die kerk in stand gehou is.

    In die tweede plek gee hierdie voorskrifte uit Levitikus ‘n mens die nodige agtergrond om die klem op gelowiges se gedagtes en gedrag wat vir God aanneemlik moet wees, te verstaan. Paulus dring by gelowiges in die nuwe bedeling daarop aan dat hulle seker moet maak dat hulle hele lewe vir God aanvaarbaar is. Dit sluit hulle liggame in as: “lewende en heilige offers wat vir Hom aanneemlik is”. Paulus praat ook oor sy bediening onder die heidene as ‘n manier om uit hulle ‘n offer vir die Here voor te berei wat vir Hom aanneemlik sal wees (Rom. 15:16). Selfs die wyse waarop die mense van Filippi by sy lewensonderhoud betrokke geraak het, word in terme geskets wat met Levitikus 22 ooreenstem (Fil. 4:18). Dit is die tipe sinergie wat tussen geestelike leiers en hulle geloofsgemeenskappe bewerk moet word. Trouens, gelowiges word opgeroep om hulleself die hele tyd af te vra of iets vir die Here aanneemlik is (Ef. 5:10) wat met dieselfde gedagtegang werk as dié in Levitikus. Ook hulle lewenswandel moet vir God aanneemlik wees, soos die Hebreërskrywer beveel: “Moenie nalaat om goed te doen en mededeelsaam te wees nie, want dít is die offers wat vir God aanneemlik is.” (Hebr. 13:16). Geniet!

  • Avatar

    Fanie van Emmenes

    |

    Dankie Chris, ek besef opnuut die innige verband tussen die Ou en Nuwe testamente, voorwaar opnuut en weer ‘n besieling.

  • Avatar

    Bennie Mare

    |

    Baie dankie.

  • Avatar

    Johann McF

    |

    Ek het die lees hiervan baie geniet Chris! Die
    deeglikheid is eie aan jou! Baie dankie!

  • Avatar

    Fanie van Emmenes

    |

    Dankie Doom Chris.

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    Dankie Chris andermaal vir hierdie artikel. Jy gee leiding en agtergrond oor wetgewing wat vir ons vreemd is vandag en kan lei tot misverstand, asof daar ‘n sondigheid aan die seksuele is.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Die Israeliete het met diere en al, kleinvee en grootvee, Egipte toe getrek uit Kanaän in die tyd van Jakob en Josef (Gen. 47). Ons lees met die vyfde plaag van pes onder die vee dat die Israeliete se vee gespaar word, en in die konteks word van perde, donkies, kamele, beeste en kleinvee gepraat (Eks. 9). Hulle het ook skape geslag met die Paasmaaltyd (Eks. 12). As farao hulle uiteindelik laat trek dan sê hy spesifiek dat hulle hulle kleinvee en grootvee moet vat en trek (Eks. 12:32). Met die waterskaarste in die woestyn kla hulle ook dat hulle nie water vir hulleself het en hulle vee nie (Eks. 17:3). Dit was deel van hulle bestaansekonomie en ‘n belangrike deel van hulle lewe, veral vir die melk en wol wat skape, bokke en beeste vir hulle verskaf het. Maar, hulle kon nie vleis berg nie, so om te slag vir vleis was nie ‘n daaglikse of gereelde praktyk nie. Vandaar die manna en kwartels. Daarom was die offers uit hulle diere ‘n groot ding. Dit was vir hulle regtig ‘n wesenlike koste om ‘n dier te offer.

  • Avatar

    Susan

    |

    Dankie.

  • Avatar

    Alwyn

    |

    Chris ek weet ek vra stupid vraag maar as ek nie vra nie sal ek nie weet nie Israeliete is met niks weg uit Egipte en het manna en kwartels geëet. Waar kry hulle toe die offerdiere?

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Natasha. Dit is deel van hierdie bydrae, omdat hfst. 6 en 7 ‘n eenheid vorm.

%d bloggers like this: