Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei.

I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (4)

  • Avatar

    Jan knoesen

    |

    Baie dankie vir die mooi en duidelike uiteensetting van ons Jesus Christus. Ek het net n vraag: Hoe bely ek my sonde?moet ek dit voor n mede gelowige doen? Of kan ek dit in my binnekamer voor God erken en bely? Groete Jan

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      ‘n Mens bely primêr jou sonde voor die Here in jou binnekamer. Soms het mens skuldgevoelens oor jou sondes wat met ‘n geestelike begeleier en/of leraar deurgesels kan word en waar jy deur berading en gebed begelei kan word. Wanneer daar ander mense betrokke is, d.w.s. wanneer jy iets eintlik direk teenoor iemand moet bely of iets moet regstel, dan doen jy dit uiteraard in persoonlike gesprek met hulle en bid saam dat die saak uitgesorteer word. Ook hier is ‘n geestelike begeleier en/of leraar van groot hulp.

      Reply

      • Avatar

        Petie

        |

        Ek stem nie saam met die sonde belydenis in die binnekamer nie. Die Griekse woord wat vertaal word as bely impliseer dat dit in die teenwoordigheid van iemand anders gedoen word. Die woord kan ook vertaal word as erken. Om my sonde in my binnekamer voor God te erken maak ‘n by implikasie ‘n bespotting van God omdat Hy nie net jou sonde reeds ken nie maar dit ook reeds vergewe en versoen het. Dit vind in die teenwoordigheid van ‘n regverdige (verkieslik een met ondervinding van die geestelike implikasies van jou sonde en hoe om daar mee te deel) sodat hy vir jou kan bid en jy genees kan word van die geestelike wonde en siektes wat uit jou sonde voort gespruit het. Anders sou dit moontlik gewees het om in jou binnekamer te bely dat Christus die Seun van God is en dat God Hom uit die dode op gewek het ens. Maar Jesus stel dit duidelik dat Hy elkeen wat dié belydenis voor die mense sal aflê sal Hy voor Sy Vader en Sy engele bely. Die selfde Griekse woord is in byde gevalle gebruik om die kosep te staaf. Dit is maar my beskeie oortuiging in die verband.
        Groette in Christus.

        Reply

        • Avatar

          Chris van Wyk

          |

          Hi Petie

          Sondebelydenis en geloofsbelydenis is twee verskillende goed. Die eerste is ‘n belydenis van jou skuld en wel iets wat in die binnekamer kan en moet gebeur, maar ook soms saam met die gemeente en soms in die teenwoordigheid van ‘n medebroer of suster. Die tweede is ‘n belydenis van jou geloof in die Here Jesus Christus en iets wat verseker ook teenoor God gedoen kan word, dit is immers wat ons in gebed doen, maar waarvan dit ook waar is dat sonder dat ‘n mens dit teenoor iemand in die openbaar erken dit nie ‘n groot effek op jou lewe in gemeenskap met ander het nie.

          Oor sondebelydenis die volgende opmerkings uit die Bybel:

          Die idee van sondebelydenis teenoor God self, sonder dat daar iemand by is, is duidelik op ‘n hele paar plekke in die Bybel:

          • “My sonde het ek U bekend gemaak, en my ongeregtigheid het ek nie bedek nie. Ek het gesê: Ek wil aan die HERE my oortredinge bely; en Ú het die ongeregtigheid van my sonde vergewe.” (Psalm 32:5).
          • “Ek het gesê: ‘Wees my genadig, Here! Maak my tog gesond; ek het teen U gesondig.’” (Psalm 40:5).
          • “Teen U alleen het ek gesondig.” (Psalm 50:6)
          • “Wie sy sonde bely en daarvan afsien, sal genade ontvang.” (Spr. 28:13).
          • “Terwyl ek nog spreek en bid en my sonde en die sonde van my volk Israel bely en my smeking voor die aangesig van die HERE my God neerwerp, ter wille van die heilige berg van my God. (Daniël 9:20 ).
          • “As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sondes te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig.” (1 Joh 1:9).

          Daar word net een keer word gesê dat dit ook teenoor mekaar sal wees:

          • “Bely mekaar julle misdade en bid vir mekaar, sodat julle gesond kan word. Die vurige gebed van ’n regverdige het groot krag.”(Jak. 5:16).

          Ons kan die een doen en die ander ook nie nalaat nie.

          Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Sonja. Nee, Jeremia 10 verwys na die maak van afgode. Dit het niks met kersbome en versierings te make. Die Kersboom en sy versierings is eers lank daarna, en lank ná Jesus se geboorte self aan sy geboorte verbind. Aanvanklik was die ou kerkvaders baie negatief daaroor, Tertulianus bv. Lees meer by Christianity Today wat Edwin en Jennifer Woodruff oor die ontwikkelinge deur die eeue sê in hulle artikel Why do we have Christmas Trees?

  • Avatar

    Sonja

    |

    Naand Chris. Kan ek asb vra, die houtstomp wat afgekap en versier word in Jeremia 10, verwys dit na ons Kersbome en versierings? Die Jehova getuie haal daai gedeelte aan. Dankie Sonja

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Saartjie. Dankie vir die getuienis. Die Here bly getrou, selfs in die moeilikste omstandighede denkbaar.

  • Avatar

    Saartjie

    |

    Die Here kom gee vir ons as gesin verlede week Ps 91 en Hy weer ‘n plaasaanval af wat ons later hoor eintlik vir ons bedoel was. Net ‘n wonderwerk dat niemand seergekry het met 8 vermeende aanvallers wat met ander plaasmoorde en aanvalle verbind word. Vers 9 en 10 kry vir ons betekenis en ons rus in die wete dat as die Here jou toevlug is , as die Allerhoogste jou skuilplek is sal geen kwaad jou tref ,en geen ramp naby jou tent kom nie… Die getuienis van Corrie ten Boom het my so aangeraak .. Daarom deel ek hierdie ..net miskien iewers is iemand wat ook soos ek net hierdie Ps op hierdie oomblik nodig het…Vertrou God met jou beskerming!

  • Avatar

    Fanie van Emmenes

    |

    As ek bostaande lees, verbly ek my opnuut oor Jesus Christus en die geregtigheid wat deur die geloof in Hom ons deel word.
    Ek wil bykans saam met Retief Burger sing: Ek sien ‘n kruis——–.

  • Avatar

    Elsie Ceronio

    |

    Dankie vir die samestelling van so ‘n belangrike aspek vir my as christen om te weer te hoor dat daar twee kante is.
    Vrede

  • Avatar

    Ernst

    |

    Dankie Chris.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Leana. Jy kan die vorige Bybelboeke se bydraes lees by die Bybelboeke spyskaart item.

  • Avatar

    Leana Weyers

    |

    Baie dankie vir die inligting. Kan ek asb vra waar ek die boeke wat reeds behanel se inligting aflaai. Ek is nuut en wil graag daardie inligting inwin.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Ernst. Die vierde gebod word Bybelsgesproke deur twee goed gemotiveer.

    • Israel moes die sabbatdag vier, om hulle te herinner daaraan dat God alles goed gemaak het, soos Hy op die sewende dag gerus het na al sy werk aan die skepping (Eks. 20). Met die viering van die sabbatdag het hulle erkenning aan God gegee vir alles wat Hy gemaak het.
    • Israel moes ook die sabbatdag vier, om hulle te herinner daaraan dat hulle God se volk is, soos God hulle uit die slawerny van Egipte verlos het (Deut. 5). Met die viering van die sabbatdag het hulle erkenning aan God gegee vir die verlossing wat hulle in die regte verhouding met God gebring het.

    Die NT beskou die sabbatdag as ‘n skaduwee van wat sou kom. Die werklikheid is Christus. Dié wat dus in Christus is, vier hulle afhanklikheid van God elke dag, nie net op een dag nie. Hulle vier ook hulle rus van die sonde elke dag, nie net op een dag nie. Hulle het dus nie meer nodig om een dag bó ‘n ander te vier nie, hoewel hulle welkom is om dit te doen, en dit ‘n gesonde ritme van rus en werk kan skep. Niemand mag Christene egter voorskryf daaroor nie.

    Drie NT Skrifgedeeltes dra dié boodskap.

    • Paulus sê: “Daarom moet julle nie dat iemand vir julle voorskrywe wat julle moet eet en drink nie of dat julle die jaarlikse feeste of die nuwemaansfees of die sabbatdag moet vier nie. Dit is alles maar net die skaduwee van wat sou kom; die werklikheid is Christus. Moenie dat iemand wat behae skep in danige nederigheid en in die aanbidding van engele en wat voorgee dat hy allerhande visioene gesien het, julle daarmee mislei nie. So iemand verhef hom oor wat hy in eiewaan van homself dink, en hy hou nie aan die hoof, aan Christus, vas nie. Uit Christus groei die hele liggaam, ondersteun deur die gewrigte en saamgebind deur die spiere, soos God dit laat groei.” (Kol. 2:16-19).
    • Paulus sê ook: “Aanvaar die een wat in die geloof swak is, sonder om met hom te stry as sy opvatting van joune verskil … Vir die een is een dag belangriker as ander dae; vir ’n ander is alle dae ewe belangrik. Elkeen moet net in sy eie gemoed oortuig wees van sy opvatting. Die een wat ’n bepaalde dag op ’n besondere wyse hou, doen dit tot eer van die Here … Niemand van ons leef tog vir homself nie, en niemand sterf vir homself nie. As ons lewe, leef ons tot eer van die Here; en as ons sterwe, sterf ons tot eer van die Here. Of ons dan lewe en of ons sterwe, ons behoort aan die Here. Hiervoor het Christus ook gesterf en weer lewend geword: om Here te wees van die dooies en die lewendes. Jy, waarom veroordeel jy dan jou broer? En jy, waarom verag jy jou broer? Ons sal tog almal voor die regterstoel van God moet verskyn, want daar staan geskrywe: ‘So seker as Ek lewe, sê die Here, voor My sal elke knie buig, en elke tong sal bely dat Ek God is.’ (Jes. 45:23). Elkeen van ons sal dus oor homself aan God rekenskap moet gee.” (Rom. 14:1-12).
    • Die Hebreërskrywer skryf: “Daar wag dus nog steeds ’n sabbatsrus vir die volk van God, want elkeen wat in die rus van God ingaan, rus van sy werk, net soos God van Syne. Laat ons ons dan beywer om in daardie rus in te gaan, sodat niemand hulle voorbeeld van ongehoorsaamheid navolg en ook omkom nie.” (Hebr. 4:9-11).

    Paulus het op sy sendingreise saam met die Jode die sabbatdag gevier in ‘n poging om die evangelie aan hulle te verkondig. (Hand. 13:42 44; 16:13; 18:4). Saam met die Christene het hy egter die eerste dag van die week gevier met nagmaal, in herinnering aan die kruisdood en opstanding van die Here Jesus, en die ander kerklike dinge, soos die insamelinge van die dankoffer, nagekom (Hand. 20:7; 1 Kor. 16:2).

    Dit lê agter die ontwikkeling in die Christelike kerk om op Sondag bymekaar te kom eerder as op die sabbatdag.

%d bloggers like this: