Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Opmerkings (2)

  • Avatar

    André Kritzinger

    |

    Een van die refreine deur die boek is dat God “saamgewerk het” deur tekens en wonders. Waarom sien ons vandag so min sulke tekens en wonders – klere van die apostels of hulle skaduwee wat genesing bring, Dorkas, Eutigus, die slangpik en siekes op Malta?

    Dankie vir die reeks en die besondere insigte en teologiese lyne.
    Ek sien uit na Psalms.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Die antwoord op die gebrek aan tekens en wonders vandag is nie eenvoudig nie. Dit lê in ‘n kombinasie van aan die een kant ‘n gebrek aan geloof dat God vandag nog wonders doen, en aan die ander kant die ervaring deur die eeue dat wonders en tekens veral by nuwe uitbreidings van die evangelie voorkom.
      Jesus kon ook nie wonders in sekere gebiede doen nie, omdat daar ‘n gebrek aan geloof was dat Hy dit inderdaad kon doen. Dit is wat Markus vir ons sê onder andere in Nasaret gebeur het (Mark 6:5-6): “Hy kon daar geen enkele wonderwerk doen nie, behalwe dat Hy sy hande op ’n paar siekes gelê en hulle gesond gemaak het. Hy was verbaas oor die ongeloof van die mense.” Dit is vandag nog so. Die effek van die afgelope paar eeue se aanhang van ‘n geslote modernistiese wêreldbeeld moet ook nie onderskat word nie. Baie Christene leef eintlik as praktiese ateïste.
      Maar dan is dit ook opmerklik dat dat hoe meer gevestig die kerk in ‘n bepaalde gebied raak, hoe meer word op die normale Christelike dinge klem gelê, soos ‘n mens alreeds in die NT agterkom in Paulus se briewe. Hy raai mense in sy briewe nie aan om op wonders en tekens te fokus nie, maar op lewenswandel en die grense na ander oor te steek. Dit is ook hoe Paulus skryf oor “geestelike oorlogvoering” in Efesiërs 6, dat dit met gewone goed te make het, en nie met buitengewones nie: ‘n fokus op God en sy krag in jou lewe (:10), ‘n eerlike en gesonde verhouding met God (:14), ‘n besigwees met die evangelie in getuienis en diens (:15), ‘n vaste geloofsvertroue op God in aanvegting (:16), ‘n besigwees met die Woord (:17), en volhardende gebed vir die vrymoedige uitbreiding van die evangelie in die wêreld (:18).
      Maar die eerste punt bly: mense (leiers en teoloë ingesluit) glo nie, daarom sien ons nie wonders nie.

      Reply

Maak 'n opmerking

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Marie

    |

    Sjoe baie dankie vir hierdie Pinkster reeks Chris! Dit is heerlik om die Bybel so deur jou te leer ken-ek kry elke keer iets nuuts hieruit en dit maak elke bydrae so interressant!

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Met plesier Louis! Langs mekaar gesit in die Kweekskool van 1981 tot 1984. Voorreg!

  • Avatar

    Louis Venter

    |

    Bankmaat! Dankie vir dit en andere.

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    ‘n Gedagte wat vir my verheldering gebring het oor die profesië is dat die profete getrou aan die Gees was en geprofeteer het aangaande sake wat hulleself nie volledig insig in gehad het nie. Sien bv 1 Petr 1:10-12.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Ja, Fanie, dieselfde hier. So pas klaar met Levitikus 22 wat ek Donderdag plaas. Dié hoofstuk het ‘n impak op twee terreine in die NT. In die eerste plek vorm dit die agtergrond vir beide ‘n verstaan van die bediening van geestelike leiers in die NT geloofsgemeenskap sowel as vir die wyse waarop die kerk in hulle lewensonderhoud voorsien het. Dit is ‘n ou en gevestigde tradisie in beide die OT as die NT, iets wat deur die eeue in die kerk in stand gehou is.

    In die tweede plek gee hierdie voorskrifte uit Levitikus ‘n mens die nodige agtergrond om die klem op gelowiges se gedagtes en gedrag wat vir God aanneemlik moet wees, te verstaan. Paulus dring by gelowiges in die nuwe bedeling daarop aan dat hulle seker moet maak dat hulle hele lewe vir God aanvaarbaar is. Dit sluit hulle liggame in as: “lewende en heilige offers wat vir Hom aanneemlik is”. Paulus praat ook oor sy bediening onder die heidene as ‘n manier om uit hulle ‘n offer vir die Here voor te berei wat vir Hom aanneemlik sal wees (Rom. 15:16). Selfs die wyse waarop die mense van Filippi by sy lewensonderhoud betrokke geraak het, word in terme geskets wat met Levitikus 22 ooreenstem (Fil. 4:18). Dit is die tipe sinergie wat tussen geestelike leiers en hulle geloofsgemeenskappe bewerk moet word. Trouens, gelowiges word opgeroep om hulleself die hele tyd af te vra of iets vir die Here aanneemlik is (Ef. 5:10) wat met dieselfde gedagtegang werk as dié in Levitikus. Ook hulle lewenswandel moet vir God aanneemlik wees, soos die Hebreërskrywer beveel: “Moenie nalaat om goed te doen en mededeelsaam te wees nie, want dít is die offers wat vir God aanneemlik is.” (Hebr. 13:16). Geniet!

  • Avatar

    Fanie van Emmenes

    |

    Dankie Chris, ek besef opnuut die innige verband tussen die Ou en Nuwe testamente, voorwaar opnuut en weer ‘n besieling.

  • Avatar

    Bennie Mare

    |

    Baie dankie.

  • Avatar

    Johann McF

    |

    Ek het die lees hiervan baie geniet Chris! Die
    deeglikheid is eie aan jou! Baie dankie!

  • Avatar

    Fanie van Emmenes

    |

    Dankie Doom Chris.

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    Dankie Chris andermaal vir hierdie artikel. Jy gee leiding en agtergrond oor wetgewing wat vir ons vreemd is vandag en kan lei tot misverstand, asof daar ‘n sondigheid aan die seksuele is.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Die Israeliete het met diere en al, kleinvee en grootvee, Egipte toe getrek uit Kanaän in die tyd van Jakob en Josef (Gen. 47). Ons lees met die vyfde plaag van pes onder die vee dat die Israeliete se vee gespaar word, en in die konteks word van perde, donkies, kamele, beeste en kleinvee gepraat (Eks. 9). Hulle het ook skape geslag met die Paasmaaltyd (Eks. 12). As farao hulle uiteindelik laat trek dan sê hy spesifiek dat hulle hulle kleinvee en grootvee moet vat en trek (Eks. 12:32). Met die waterskaarste in die woestyn kla hulle ook dat hulle nie water vir hulleself het en hulle vee nie (Eks. 17:3). Dit was deel van hulle bestaansekonomie en ‘n belangrike deel van hulle lewe, veral vir die melk en wol wat skape, bokke en beeste vir hulle verskaf het. Maar, hulle kon nie vleis berg nie, so om te slag vir vleis was nie ‘n daaglikse of gereelde praktyk nie. Vandaar die manna en kwartels. Daarom was die offers uit hulle diere ‘n groot ding. Dit was vir hulle regtig ‘n wesenlike koste om ‘n dier te offer.

  • Avatar

    Susan

    |

    Dankie.

  • Avatar

    Alwyn

    |

    Chris ek weet ek vra stupid vraag maar as ek nie vra nie sal ek nie weet nie Israeliete is met niks weg uit Egipte en het manna en kwartels geëet. Waar kry hulle toe die offerdiere?

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Natasha. Dit is deel van hierdie bydrae, omdat hfst. 6 en 7 ‘n eenheid vorm.

%d bloggers like this: