Bybelskool

Hoe om Bybelskool.com te gebruik

Die motto van die Bybelskool

“Let the word of Christ – the Message – have the run of the house.  Give it plenty of room in your lives.  Instruct and direct one another using good common sense.  And sing, sing your hearts out to God!” Kol 3:16 in The Message.

Hierdie woorde van Eugene Peterson verwoord op ‘n besondere manier hierdie Bybelskool se motto:

Die Woord is ‘n huis om in te woon

My passie is om die skatte van die Woord só oop te sluit vir mense dat hulle daarvan ‘n woonplek maak, ‘n ruimte waarbinne hulle God ontmoet en waardeur Hy ‘n lewende metgesel op hul reis deur die wêreld raak.

Bybelskool.com fokus op ‘n hoofstuk-vir-hoofstuk lees van die hele Bybel

Hierdie Bybelskool fokus op ‘n hoofstuk-vir-hoofstuk lees van die Bybel om jou te help om die stem van God te kan hoor.  Daar is reeds 60 Bybelboeke beskikbaar wat jy op die webtuiste kan lees.  Klik op die skakel en kies die boek wat jy wil lees.  Al 27 NT en 33 (van die 39) OT Bybelboeke is reeds beskikbaar om deur te werk.  Dit is gratis.

Daar is altyd ‘n inleiding van hoe jy die Bybelboek kan lees, ‘n inleiding op die Bybelboek self, en dan skakels na ‘n hoofstuk-vir-hoofstuk lees regdeur die Bybelboek.

Onthou ook: om die Bybelboek wat ek tans hanteer (en toekomstiges) saam met my deur te lees, en dié e-posse te ontvang soos ek dit skryf, moet jy net jou e-pos op die voorblad in die ruimte aan die regterkant bo invul.  Of volg hierdie skakel.

Hoe om die bydraes hier te gebruik

Die Bybel moet ons lewe vorm. Daarom is dit nodig dat ons leer om die Bybel te leef terwyl ons dit lees. Daardeur hoor ons die stem van God in die Bybel, leer ons hoe om Jesus prakties te volg, en skryf die Gees ons in God se verhaal met die wêreld in.

Hier is opsies vir persoonlike stiltetyd, Bybelstudiegroepe en Bybelskole:

Vir persoonlike stiltetyd

1. Lees, luister, leef

Ek stel voor dat jy die volgende metodiek gebruik wat gebaseer is op Lectio Divina en die luistersiklus van die Seisoen van Luister:

  1. LEES – Raak stil voor die Here.  Lees die hoofstuk of teksgedeelte deeglik deur, desnoods 2 of 3 keer, hardop as dit kan.  Wat tref jou?  Let op vir temas in die gedeelte.  Wat sê dit van God?  Wat sê dit van mense?  Wat sê dit van die wêreld?  Soek vir een sleutel gedagte wat jou besonderlik tref.  Skryf dit in jou joernaal neer.  Lees dan wat ek geskryf het oor die hoofstuk of teksgedeelte en dink na oor wat jou daarin tref.
  2. LUISTER – Dink na oor wat God vir jou deur die sleutel gedagte of iets wat jou in my skrywe daaroor getref het, wil sê.  Waar raak hierdie gedagte jou lewe in die praktyk?  Wat vra dit van jou?  Wat belowe dit vir jou?  Wat moet jy dink of doen daarmee?  Wat is die kern van die boodskap van dié teks vir jou dag en lewe?
  3. LEEF – Besluit hoe jy daarop gaan reageer.  Sê dit vir die Here in gebed.  Skryf dit in jou joernaal.  Geniet Sy teenwoordigheid.  Laat die boodskap wat God jou gee met jou saamgaan deur die dag.  Leef dit uit.

Die proses sal gou só deel van jou manier van lees word, dat jy dit eintlik outomaties sal kan doen: lees, luister, leef.

2. Lectio Divina

Indien jy ’n meer omvattende Lectio Divina metodiek wil gebruik, kan jy hierdie een van Alice Fryling (The Art of Listening: 2003) gebruik wat ek self baie sinvol vind.  Dit werk met 6 bewegings:

  1. Silencio – kom tot rus voor God en aanvaar die uitnodiging om in Sy teenwoordigheid te wees.  Gebruik musiek, óf ’n Psalmvers, óf ’n meditasie oefening, óf net die stilte van die omgewing.  Dink na oor wat sleg was die afgelope dag (week).  Vra die Here vir vergifnis, verandering, vertroosting.  Dink na oor wat goed was die afgelope dag (week).  Sê vir die Here dankie daarvoor.  Bid vir insig in jou lees van die Bybel.
  2. Lectio – lees die Skrifgedeelte, hardop indien moontlik, en fokus op die verse of gedagtes wat jou tref.  Dink na oor temas in die gedeelte.  Wat sê dit van God?  Wat sê dit van mense?  Wat sê dit van die wêreld?  Soek vir een  sleutel gedagte wat jou besonderlik tref.  Skryf dit in jou joernaal neer.  Lees my bydrae en dink na oor wat jou daarin tref.
  3. Meditatio – kies een gedagte, en oordink die praktiese impak van die gedagte op jou lewe.  Dink na oor wat God vir jou deur die sleutel gedagte wil sê.  Waar raak die gedagtes in die Bybel jou lewe in die praktyk?  Wat vra dit van jou?  Wat belowe dit vir jou?  Wat moet jy dink of doen daarmee?  Wat is die boodskap van dié gedagte vir jou dag en lewe?  Besluit hoe jy gaan reageer daarop.
  4. Oratio – antwoord God in gebed daarop.  Fokus op dit wat jy ervaar die Here op jou hart lê.  Doen ook voorbidding.  Skryf dit alles neer in jou joernaal.
  5. Contemplatio – geniet God se teenwoordigheid sonder om te praat.  Dit kan ’n paar minute wees of langer.  Spandeer een keer ’n week ’n bietjie meer tyd hieraan.
  6. Incarnatio – wees gehoorsaam aan wat God sê.  Laat die boodskap wat God jou gee met jou saamgaan deur die dag. Leef dit uit.

Op ’n ander plek het ek ook ’n verkorte weergawe van bogenoemde ses stappe gegee:

  1. Kom tot rus – fokus op jou asemhaling, sit gemaklik, gee jou kommer vir die Here (Silencio)
  2. Lees die hoofstuk – lees dit biddend, lees die bydraes wat ek daaroor skrywe (Lectio)
  3. Oordink die betekenis van die hoofstuk – kies ’n vers of woord uit die hoofstuk wat jou ruk/troos/uitdaag en oordink die praktiese betekenis daarvan vir jou (Meditatio)
  4. Antwoord die Here in gebed  – fokus op wat jy gehoor het; jy kan ook hier voorbidding doen (Oratio)
  5. Geniet God se teenwoordigheid – doen dit sonder woorde (Contemplatio)
  6. Wees gehoorsaam aan God  – gaan doen wat jy gehoor het (Incarnatio)

Vir Bybelstudiegroepe

Laat elkeen by die webtuiste inskryf en die bydraes vir hulle persoonlike stiltetyd gebruik soos hierbo beskryf.  Julle kan ‘n hoofstuk ‘n dag of ‘n hoofstuk ‘n week lees, of selfs oor ‘n langer tydperk.

Gebruik dan die volgende proses vir julle byeenkoms:

  1. LEES – Raak stil voor die Here.  Gebruik van die voorstelle hierbo van die Silencio  van Lectio Divina.  Laat elkeen een kort teksgedeelte voorlees uit die hoofstukke wat julle gelees het, en deel wat hom of haar daarin getref het.  Gebruik julle joernale.  Deel dan met mekaar watter temas julle raakgesien het in die onderskeie bydraes.  Watter ander gedagtes wil julle byvoeg?  Wat sê dit van God?  Wat sê dit van mense?  Wat sê dit van die wêreld?
  2. LUISTER – Dink na oor wat God vir julle as groep deur al die gedagtes wil sê.  Waar raak hierdie gedagtes julle lewe in die praktyk?  Wat vra dit van julle?  Wat belowe dit vir julle?  Wat moet julle dink of doen daarmee?  Wat is die kern van die boodskap van dié teks vir julle lewe?
  3. LEEF – Besluit hoe julle daarop gaan reageer.  Sê dit vir die Here in gebed.  Doen ook voorbidding.  Geniet Sy teenwoordigheid.  Laat die boodskap wat God julle gee met julle saamgaan tot die volgende byeenkoms.  Leef dit uit.

Vir Bybelskole

Indien die stof in ’n Bybelskool hanteer word, en daar baie deelnemers is, kan die groep óf in kleiner groepe opgedeel word, met ’n kleingroepleier wat die gesprek in elke kleiner groep begelei, waarna terugvoer gegee word aan die hele groep.  Óf die leier van die Bybelskool kan in wisselwerking met die groep meer tyd spandeer om  hulle insigte en vrae te fasiliteer en hoofstuk vir hoofstuk of tema vir tema deur die Bybelteks werk.

Fokus telkens op wat die afgelope week se leeswerk vir julle van God sê, van mense, en van die wêreld.  Probeer om deelnemers se verstaan van die Bybelteks op te helder, veral in die hantering van hulle insigte en vrae.  Lei die gesprek altyd ook in die rigting van die betekenis daarvan vir julle as gemeente, en vir elkeen persoonlik.  En beklemtoon dat ons eers regtig die teks verstaan wanneer ons begin om dit wat ons lees ook uit te leef.

by Chris van Wyk

     

Opmerkings (9)

  • Avatar

    dawid jacobs

    |

    ek wil meer inligting bekom rakende jul bybelskool
    lei jul predikante ook op ?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hi Dawid. Hierdie Bybelskool lei nie predikante op nie. Ons ontwikkel materiaal waarmee gewone gelowiges met meer insig die Bybel kan lees. Sommige predikante gebruik wel die stof vir ‘n weeklikse bespreking in hulle eie gemeentes of in ‘n soortgelyke Bybelskoolbyeenkoms as wat ek in my gemeente hou. Die grootste gebruikers is Bybelstudiegroepe wat die materiaal vir hulle weeklikse byeenkomste gebruik.

      Reply

  • Avatar

    paddyjon46

    |

    U inligting is insiggewend,ek is tans in opleiding en wil graag meer kontak maak om inligting te bekom,sal u my help indien nodig.

    Reply

  • Avatar

    Clenn Vermeulen

    |

    Ek waardeer die hulp wat tot my beskikking gestel word, om my Bybel beter te verstaan en om myself te verdiep in die Woord. Die Here seen jou!!!!

    Reply

  • Avatar

    Barrie

    |

    Hi Ds. Chris
    Vergun my die voorreg om weer van u kennis gebruik te maak. In Markus 9:1 maak Jesus die stelling dat party van die daar teenwoordig nie sal sterwe voordat hulle die kragtige koms van die koninkryk van God sien kom het nie. Word hier gepraat van die wederkoms of is daar ‘n ander bedoeling?
    Groete in Christus.
    Barrie Vermeulen.

    Reply

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Barrie – dit wil vir my voorkom asof dit twee vlakke van betekenis het.

    Die eerste vlak van betekenis – en moontlik belangrikste – het met die gebeure van daardie week te make. Jesus verwys hier waarskynlik na sy verheerliking op die berg wat volgens vers 2 “ses dae later” plaasvind. Jesus se voorkoms verander daar en sy klere het so blink en spierwit geraak “soos niemand dit op aarde kan maak nie.” Saam met die stem wat Jesus as sy geliefde Seun verklaar, dui dit op die koms van die koninkryk in wat reeds sigbaar is in die bediening van Jesus waarin Hy duiwels uitdryf, wonderwerke doen, genesings uitvoer, mense red vir sy koninkryk deur sy prediking. Geen wonder dat God sê dat hulle na die Seun moet luister. Uiteindelik bereik dit met die gebeure rondom die kruis, opstanding en hemelvaart (waar die Satan se mag verbreek is) sy toppunt. Die koninkryk het dus ingebreek met mag binne die Joodse wêreld waarna die res van die wêreld sal volg. Van die dissipels het dit inderdaad belewe, die drie op die berg, voor hulle gesterwe het. Die aardse bediening van Jesus is dus ‘n eerste vlak interpretasie van hierdie vers.

    Die tweede vlak van betekenis het met die teenwoordigheid van Moses en Elia te make. Hulle het reeds die ewige lewe by God ontvang. Jesus se eie verandering sluit daarby aan en wys moontlik, deurdat Hy selfs ‘n heerliker gedaante as hulle vertoon, dat daar aspekte van die koninkryk is wat nog voluit moet aanbreek. Dit begin dus waarskynlik met die uitstorting van die Heilige Gees en die tydperk van die kerk wat aanbreek om die boodskap van die koninkryk tot aan die einde van die wêreld te neem. Die gestalte van die koninkryk bereik sy voltooiing met die finale toneel (Openbaring) waar die hemelse Jerusalem op die aarde neerdaal en alles nuut gemaak word. Die Wederkoms van Jesus is dus ook ‘n geldige en tweede interpretasie van hierdie vers.

    Reply

  • Avatar

    Rina

    |

    Goeiedag

    Ek wil graag meer inligting hê oor Tabita ( Dorkas )

    Dankie

    Rina

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hier is ‘n preek oor Handelinge 9:32-42 waarin ek onder andere oor Tabita die Woord van die Here gebring het:

      GOD SE GROOT DADE

      Handelinge is die verhaal van God se groot dade. Dit is die prentjie wat Lukas die dokter-skrywer by sy vriend Theofilus skilder. In die boek gebeur groot ingrypende dinge, soos Jesus se hemelvaart, die Gees se uitstorting, 3000 mense wat op een slag tot bekering kom, heidene wat begin glo en dan die grootste sending-uitreike ooit!

      God is besig om met groot kwashale die wêreldtoneel permanent te verander.

        God is met Petrus op pad.
        God is met sy kerk op pad.
        God is met die goeie boodskap van die opgestane Jesus Christus op pad na die hele wêreld toe.

      GOD GEE VIR GEWONE MENSE OM

      Binne hierdie Groot Storie is daar twee klein los storietjies wat eintlik nie so lekker inpas nie. Paulus, nog ‘n groot verhaal, is al op die toneel en eintlik is alles reg vir die groot geestelike beweging na die heidene … en dan glip daar hierdie twee storietjies in. Een van Eneas in Lidda en die ander van Tabita in Joppe. Eneas was verlam en het geruime tyd (8jr) gelê. Tabita was siek en het dood gegaan.

      In hierdie twee klein storietjies word vertel dat die lewendmakende krag van God – in die Naam van Jesus – mense opwek, gesond en lewend maak.

      En laat ons mekaar herinner:

      Oral langs ons pad is daar klein liggies – helder maar klein.
      Met ‘n doel – wat hulle waarskynlik self nie eens begryp nie.
      Ons sien ‘n Eneas; ‘n Tabita; later die leerlooier, Simon, en so kan ons hulle opnoem . . . ‘n Willem en Sannie en Marie en wie ook al oor God se pad mag kom.
      Lukas laat ons stop en hy laat ons kyk – na die onopsigtelike mense, doodgewone mense, wat God aanraak, vir wie Hy omgee, en dan gebruik op die groot en belangrike pad wat Hy vir die evangelie – die goeie boodskap van die opgestane Here Jesus, oopmaak.

      Dit is die duidelike boodskap van dié twee stories:

      Geen mens – hoe gering ook al – is vir God onbelangrik nie. God gee om vir gewone mense.

      GOD GEE OM VIR TABITA

      Tabita – ‘n gewone vrou daar eenkant in ‘n klein dorpie wat goed doen en besonder mededeelsaam is – sterf.

        Sy word ‘n dissipel (Gr mathetria) genoem wat baie insiggewend is. Dié vroulike vorm van die woord kom net hier in die Nuwe Testament voor. Die NAV het dit ongelukkig wegvertaal en haar net ‘n “gelowige vrou” genoem.
        Sy was ‘altyd besig’ , ‘besig om goed te doen’ ‘die armes te help’. ‘n Besige by in die goeie sin van die woord.
        Eneas was relatief onaktief vir agt jaar omdat hy verlam was; Tabita daarteenoor, was weer besonder aktief in haar diens aan die behoeftiges (:36).
        Ons kan ‘n groot groep hartseer mense hoor wat snikkend daar rondstaan terwyl hulle vertel van al die mooi kledingstukkies wat sy al vir hulle gemaak het.
        ‘n Mens lei af dat sy een van daardie besondere mense was wat oor grense heen barmhartigheid verleen het. Sy het ‘n Joodse en ‘n Griekse naam, Tabita en Dorkas, want beide die Jode en die Grieke het in haar barmhartigheid ‘n heenkome gevind. Sy het nie gediskrimineer tussen groepe nie. In haar barmhartigheid het sy dit reggekry om oor grense liefde te bewys. Dit is juis wat groot en belangrike mense baie keer nie kan regkry nie!

      In Tabita gee Lukas ons dus ‘n model van Christelike omgee in ‘n gemarginaliseerde gemeenskap. Weduwees en weeskinders was immers die mees kwesbare mense in die destydse gemeenskappe. Daar was geen regeringsondersteuning of welsynsorganisasies om hulle te hulp te kom nie. Tabita het omgegee en gehelp. Sy het goed gedoen.

      En haar vriende en diegene wat sy gehelp het, weet dit … en hoor dan van Petrus, ‘n gestuurde, ‘n apostel van Jesus Christus.

      Jesus, wat self mense uit die dood opgewek het.
      Jesus, wat self uit die dood opgestaan het.
      Jesus, wat aan sy dissipels die mag gegee het om mense uit die dood op te wek.
      Hulle vra vir Petrus om dringend na hulle te kom.

      En Petrus kom ook hier tot stilstand, by die gewone mense.
      En hy buig voor die God wat mag het oor die dood.
      Petrus praat in geloof – praat sy Meester na – en beveel die gestorwe Tabita – klein wildsbokkie – om op te staan.
      En die dood moet wyk – sy maak haar oë oop.
      Wat ons moet raaksien is dat dit God is wat Hom ontferm oor Tabita. Vir Hom is mense wat barmhartigheid verleen belangrik. Hy ontferm hom en gee die lewe aan Tabita – sodat sy kan voortgaan om ander te help en hulle lewe mooi te maak.

      Soos Heidi Petersen sê: “The widows would not be abandoned. God would not allow it.”[1]

      God is nie so besig met die groot werke van die geskiedenis dat hy die kleintjies wat aan hom behoort, vergeet nie. Die Here is nie net geïnteresseerd in die Paulusse, Petrusse en Johannesse nie – maar ook in die Tabita’s en vele anonieme goed-doeners in die wêreld. Inteendeel, ‘n mens kry die indruk dat Hy juis in die kleintjies geïnteresseerd is … dié wat gewone mooi goed doen.

      Ons is vandag te dikwels behep met die groot stories en die groot getalle, groot syfers en groot geld. Selfs in die kerk is ons geneig om die lewe en die sorg van God te soek en te sien in die groot dinge. Hier sien ons hoe ook die klein dingetjies van die alledaagse, die klein mense en die eenvoudige by die Here gereken word.

      Soos Tom Wright sê:

      “Do not belittle the ministry of stitching, sewing, knitting and generally providing for the needs of the larger community – especially at a time before anyone dreamed of mass-produced clothes. And do not forget to celebrate, as Luke does here, the fact that the apparently ordinary people are not ordinary to God, and that when we tell the story of the great sweep of God’s purposes in history there are, at every point, the Aeneases and the Dorcases who smile out of the page at us, like the robin in the garden, and remind us what it’s really all about. Luke is right to draw our eyes down to the small-scale and immediate, in case we should ever forget that these are the people who form the heart of the church, while the apostles and evangelists go about making important decisions, getting locked up, stoned on, shipwrecked, preaching great sermons, writing great letters, and generally being great and good all over the place.”

      GOD IS OP PAD NA DIE HELE WÊRELD.

      Petrus het ‘n ongelooflike ding hier gedoen – net soos Jesus ‘n dooie mens opgewek in God se naam.

      Maar Petrus weet dis nie sy vermoë wat die dood oorwin het nie – en NB gaan bly by Simon die leerlooier. Die uitgestotene van die dorp. Die onrein man wat met dooie diere werk!

      Hierdie laaste feit is betekenisvol. Leerlooiery het by die Jode tot een van die veragte beroepe behoort. ‘n Rabbi het gesê: “It is impossible for the world to do without tanners; but woe to him who is a tanner.” ‘n Jodin kon ‘n egskeiding aanvra as sy sou uitvind haar man is ‘n leerlooier.

      Dit was so, omdat ‘n mens in die beroep verplig was om die dooie liggaam van diere aan te raak en sodoende onrein geword het (Lev 11:39). ‘n Leerlooier se huis of werkplek moes daarom op die buitewyke van die dorp wees as gevolg van die stank wat met die leerwerk gepaard gegaan het. Dit is heel moontlik waarom Simon se huis by die see was (10:6).

      Petrus bly by so iemand oor. Dit was waarskynlik sy eerste tree op die pad om later saam met heidene te eet. Aangesien die leerlooiers deur die Grieke en Jode verag is, getuig hierdie optrede van Petrus reeds van die vryer opvattings wat hy gehuldig het teenoor sy volksgenote. Hiermee begin hy hom reeds van die vooroordele van sy volksgenote losmaak. Sy verblyf by Simon berei hom voor vir sy ontmoeting met Kornelius in hoofstuk 10.

      Daarvandaan doen Petrus nou God se werk.
      God is op pad met Sy groot sending en met een van Sy groot apostels – en die pad loop deur die huis van die wildsbokkie en die leerlooier!
      So werk God – en so mag ons nooit die geringstes verby gaan nie.
      So mag ek ook nooit dink my stinkende huis is nie goed genoeg nie.
      Dalk moet die apostel daar kom oorbly.

      Reply

Maak 'n opmerking

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Ja, Petrus sê: “Hy is geduldig met julle (gemeente), omdat Hy nie wil hê dat iemand verlore gaan nie: Hy wil hê dat almal hulle moet bekeer.” (2 Pet. 3:9). God se wens is dus bekering van almal wat deel is van die geloofsgemeenskap en dat dit nie uiteindelik blyk dat sommige die pad byster geraak het omdat hulle hulle nie in geloof en bekering aan God verbind het nie.

  • Avatar

    anna makwatie

    |

    Baie dankie vir die brood wat my siel voed, soos dit in Ps 23 staan. God wil ook nie he dat een mens(Sy beeld) verlore moet gaan nie. Die bybel getuig van Sy liefde vir die mensdom, soos dit staan in Miga 6 vers 8. Nogmaals dankie!

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Jesus het ons geleer dat mense óf gered word om in die koninkryk van God in te gaan óf in die hel (gehenna) gegooi te word (Matt. 10:28; Luk. 13:28). Op soortgelyke wyse verkondig Hy aan die ongelowiges in Kapernaum dat hulle tot die doderyk (hades) verdoem sal word. Dieselfde geld mense wat in hulle sonde bly (Matt. 5:22, 29-30; 23:31-33). Hy beskryf hierdie plek weg van God se aangesig as ‘n ewige vuur (Matt. 25:41), ‘n plek van donkerte (Matt. 8:8-12), ‘n bodemlose afgrond (Luk. 8:31), waar mense in pyn verkeer weens die vuur van die doderyk (Luk. 16:23). Die vuur word nooit geblus nie en die wurm hou nooit op met vreet nie (Mar. 9:48).

    Paulus praat minder oor die hel en die doderyk, maar kontrasteer steeds die wonder van die koninkryk van God met die afgryse van die dood (2 Kor. 7:10) en die ewige verdoemenis waar God die mense wat nie vir Hom ken nie, sal straf (2 Tess. 1:6-10). Dit sluit dus alle mense in wat nie in Jesus glo nie, maak nie saak in watter godsdiens hulle hulle bevind nie.

    Dit wil voorkom of die vuur daar alreeds brand, want daar is alreeds engele wat daarheen verdoem is (2 Pet. 2:1-10). Dit is ‘n plek van gloeiende vuur waarin al die vyande van God uiteindelik gegooi sal word (Hebr. 10:26-27).

    Sommige interpreteer al bogenoemde beskrywings as metaforiese beskrywings. Ander interpreteer dit letterlik. Dit maak in wese nie saak watter roete ‘n mens met die interpretasie gaan nie, want selfs metafore het werklike referente. Die hel is dus ‘n plek waar God in sy toorn aanwesig is, en in sy genade afwesig. Dit is ‘n werklikheid van onbedenkbare leed.

    Johannes brei op dié temas uit in sy Openbaring en voeg nog twee belangrike elemente by. Een, dit is Jesus wat die mag het oor die doderyk (Openb. 1:18). Hy sluit dit oop vir die ongelowiges en Hy sluit dit toe vir die gelowiges. Twee, die doderyk (hades) word as sodanig uiteindelik in ‘n vuurpoel gegooi wat bedoel is vir almal wie se name nie in die boek van die lewe opgeskryf is nie (Openb. 20:13-14). Die hel/doderyk beland dus uiteindelik in hierdie finale vuurpoel. Dit is ook die plek waar die duiwel vir ewig sal brand (Openb. 20:20) saam met al die ongelowiges.

  • Avatar

    Sonja Slater

    |

    Maw Jode, Moslems en ander gaan almal hel toe?

  • Avatar

    Natascha

    |

    Baie baie dankie vir die breedvoerige verduideliking. Ek waardeer dit opreg.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Mense wat nie Christus erken nie, is skepsels van God, maar nie kinders van God nie. Jy kan net ‘n kind van God word deur in Christus te glo (Joh. 1:12). Net hierdie kinders van God beërf die ewige lewe (Joh. 6:47).

  • Avatar

    Sonja Slater

    |

    Wat van ander gelowe wat nie Christus erken nie? Hulle is kinders van God maar nie Christene nie? Volgens wat ons glo gaan hulle dan nie Hemel toe nie omdat hulle nie in Christus glo nie?

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hier is ‘n preek oor Handelinge 9:32-42 waarin ek onder andere oor Tabita die Woord van die Here gebring het:

    GOD SE GROOT DADE

    Handelinge is die verhaal van God se groot dade. Dit is die prentjie wat Lukas die dokter-skrywer by sy vriend Theofilus skilder. In die boek gebeur groot ingrypende dinge, soos Jesus se hemelvaart, die Gees se uitstorting, 3000 mense wat op een slag tot bekering kom, heidene wat begin glo en dan die grootste sending-uitreike ooit!

    God is besig om met groot kwashale die wêreldtoneel permanent te verander.

      God is met Petrus op pad.
      God is met sy kerk op pad.
      God is met die goeie boodskap van die opgestane Jesus Christus op pad na die hele wêreld toe.

    GOD GEE VIR GEWONE MENSE OM

    Binne hierdie Groot Storie is daar twee klein los storietjies wat eintlik nie so lekker inpas nie. Paulus, nog ‘n groot verhaal, is al op die toneel en eintlik is alles reg vir die groot geestelike beweging na die heidene … en dan glip daar hierdie twee storietjies in. Een van Eneas in Lidda en die ander van Tabita in Joppe. Eneas was verlam en het geruime tyd (8jr) gelê. Tabita was siek en het dood gegaan.

    In hierdie twee klein storietjies word vertel dat die lewendmakende krag van God – in die Naam van Jesus – mense opwek, gesond en lewend maak.

    En laat ons mekaar herinner:

    Oral langs ons pad is daar klein liggies – helder maar klein.
    Met ‘n doel – wat hulle waarskynlik self nie eens begryp nie.
    Ons sien ‘n Eneas; ‘n Tabita; later die leerlooier, Simon, en so kan ons hulle opnoem . . . ‘n Willem en Sannie en Marie en wie ook al oor God se pad mag kom.
    Lukas laat ons stop en hy laat ons kyk – na die onopsigtelike mense, doodgewone mense, wat God aanraak, vir wie Hy omgee, en dan gebruik op die groot en belangrike pad wat Hy vir die evangelie – die goeie boodskap van die opgestane Here Jesus, oopmaak.

    Dit is die duidelike boodskap van dié twee stories:

    Geen mens – hoe gering ook al – is vir God onbelangrik nie. God gee om vir gewone mense.

    GOD GEE OM VIR TABITA

    Tabita – ‘n gewone vrou daar eenkant in ‘n klein dorpie wat goed doen en besonder mededeelsaam is – sterf.

      Sy word ‘n dissipel (Gr mathetria) genoem wat baie insiggewend is. Dié vroulike vorm van die woord kom net hier in die Nuwe Testament voor. Die NAV het dit ongelukkig wegvertaal en haar net ‘n “gelowige vrou” genoem.
      Sy was ‘altyd besig’ , ‘besig om goed te doen’ ‘die armes te help’. ‘n Besige by in die goeie sin van die woord.
      Eneas was relatief onaktief vir agt jaar omdat hy verlam was; Tabita daarteenoor, was weer besonder aktief in haar diens aan die behoeftiges (:36).
      Ons kan ‘n groot groep hartseer mense hoor wat snikkend daar rondstaan terwyl hulle vertel van al die mooi kledingstukkies wat sy al vir hulle gemaak het.
      ‘n Mens lei af dat sy een van daardie besondere mense was wat oor grense heen barmhartigheid verleen het. Sy het ‘n Joodse en ‘n Griekse naam, Tabita en Dorkas, want beide die Jode en die Grieke het in haar barmhartigheid ‘n heenkome gevind. Sy het nie gediskrimineer tussen groepe nie. In haar barmhartigheid het sy dit reggekry om oor grense liefde te bewys. Dit is juis wat groot en belangrike mense baie keer nie kan regkry nie!

    In Tabita gee Lukas ons dus ‘n model van Christelike omgee in ‘n gemarginaliseerde gemeenskap. Weduwees en weeskinders was immers die mees kwesbare mense in die destydse gemeenskappe. Daar was geen regeringsondersteuning of welsynsorganisasies om hulle te hulp te kom nie. Tabita het omgegee en gehelp. Sy het goed gedoen.

    En haar vriende en diegene wat sy gehelp het, weet dit … en hoor dan van Petrus, ‘n gestuurde, ‘n apostel van Jesus Christus.

    Jesus, wat self mense uit die dood opgewek het.
    Jesus, wat self uit die dood opgestaan het.
    Jesus, wat aan sy dissipels die mag gegee het om mense uit die dood op te wek.
    Hulle vra vir Petrus om dringend na hulle te kom.

    En Petrus kom ook hier tot stilstand, by die gewone mense.
    En hy buig voor die God wat mag het oor die dood.
    Petrus praat in geloof – praat sy Meester na – en beveel die gestorwe Tabita – klein wildsbokkie – om op te staan.
    En die dood moet wyk – sy maak haar oë oop.
    Wat ons moet raaksien is dat dit God is wat Hom ontferm oor Tabita. Vir Hom is mense wat barmhartigheid verleen belangrik. Hy ontferm hom en gee die lewe aan Tabita – sodat sy kan voortgaan om ander te help en hulle lewe mooi te maak.

    Soos Heidi Petersen sê: “The widows would not be abandoned. God would not allow it.”[1]

    God is nie so besig met die groot werke van die geskiedenis dat hy die kleintjies wat aan hom behoort, vergeet nie. Die Here is nie net geïnteresseerd in die Paulusse, Petrusse en Johannesse nie – maar ook in die Tabita’s en vele anonieme goed-doeners in die wêreld. Inteendeel, ‘n mens kry die indruk dat Hy juis in die kleintjies geïnteresseerd is … dié wat gewone mooi goed doen.

    Ons is vandag te dikwels behep met die groot stories en die groot getalle, groot syfers en groot geld. Selfs in die kerk is ons geneig om die lewe en die sorg van God te soek en te sien in die groot dinge. Hier sien ons hoe ook die klein dingetjies van die alledaagse, die klein mense en die eenvoudige by die Here gereken word.

    Soos Tom Wright sê:

    “Do not belittle the ministry of stitching, sewing, knitting and generally providing for the needs of the larger community – especially at a time before anyone dreamed of mass-produced clothes. And do not forget to celebrate, as Luke does here, the fact that the apparently ordinary people are not ordinary to God, and that when we tell the story of the great sweep of God’s purposes in history there are, at every point, the Aeneases and the Dorcases who smile out of the page at us, like the robin in the garden, and remind us what it’s really all about. Luke is right to draw our eyes down to the small-scale and immediate, in case we should ever forget that these are the people who form the heart of the church, while the apostles and evangelists go about making important decisions, getting locked up, stoned on, shipwrecked, preaching great sermons, writing great letters, and generally being great and good all over the place.”

    GOD IS OP PAD NA DIE HELE WÊRELD.

    Petrus het ‘n ongelooflike ding hier gedoen – net soos Jesus ‘n dooie mens opgewek in God se naam.

    Maar Petrus weet dis nie sy vermoë wat die dood oorwin het nie – en NB gaan bly by Simon die leerlooier. Die uitgestotene van die dorp. Die onrein man wat met dooie diere werk!

    Hierdie laaste feit is betekenisvol. Leerlooiery het by die Jode tot een van die veragte beroepe behoort. ‘n Rabbi het gesê: “It is impossible for the world to do without tanners; but woe to him who is a tanner.” ‘n Jodin kon ‘n egskeiding aanvra as sy sou uitvind haar man is ‘n leerlooier.

    Dit was so, omdat ‘n mens in die beroep verplig was om die dooie liggaam van diere aan te raak en sodoende onrein geword het (Lev 11:39). ‘n Leerlooier se huis of werkplek moes daarom op die buitewyke van die dorp wees as gevolg van die stank wat met die leerwerk gepaard gegaan het. Dit is heel moontlik waarom Simon se huis by die see was (10:6).

    Petrus bly by so iemand oor. Dit was waarskynlik sy eerste tree op die pad om later saam met heidene te eet. Aangesien die leerlooiers deur die Grieke en Jode verag is, getuig hierdie optrede van Petrus reeds van die vryer opvattings wat hy gehuldig het teenoor sy volksgenote. Hiermee begin hy hom reeds van die vooroordele van sy volksgenote losmaak. Sy verblyf by Simon berei hom voor vir sy ontmoeting met Kornelius in hoofstuk 10.

    Daarvandaan doen Petrus nou God se werk.
    God is op pad met Sy groot sending en met een van Sy groot apostels – en die pad loop deur die huis van die wildsbokkie en die leerlooier!
    So werk God – en so mag ons nooit die geringstes verby gaan nie.
    So mag ek ook nooit dink my stinkende huis is nie goed genoeg nie.
    Dalk moet die apostel daar kom oorbly.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Dit is nie ‘n stupid vraag nie. Eintlik is vrae per definisie nooit stupid nie, want dit bring die waarheid na vore. Solank dit eerlik en opreg is. Die antwoord is egter nie so eenvoudig nie. Wat beteken dat die vraag diep is!

    ‘n Christen is Bybelsgesproke iemand wat as ‘n gelowige en ‘n volgeling van Christus bekend is. Dit is wat die Griekse woord Christianos in die NT beteken. Louw en Nida beskryf die woord in hulle woordeboek as volg: “one who is identified as a believer in and follower of Christ.

    Dit word die eerste keer vir gelowiges gebruik in Antiogië (Hand. 11:26). Die gemeenskap sien in hulle lewe dat hulle met Christus identifiseer en Hom navolg. Dit is ook die hart van ons getuienis. Ons probeer mense oortuig om met Christus te identifiseer en Hom na te volg. Ons hoor bv. by koning Agrippa dat hy in Paulus se passievolle getuienis voor die hof probeer om hom te beweeg om ook ‘n Christianos te word, iemand wat glo in Christus en Hom navolg (Hand. 26:28). En Petrus moedig ons met dieselfde passie aan om as draers van die naam Christianos ons nie te skaam vir die lyding wat baie keer daarmee gepaard gaan nie, maar God te verheerlik as onbeskaamde Christianos.

    ‘n Christen is dus iemand wat in Christus glo en wat Hom volg. Hulle is dus ook kinders van God, want Johannes sê, elkeen wat glo dat Jesus die Christus is, is uit God gebore, is ‘n kind van God (1 Joh. 5:1). Dit is die groot liefde wat God aan ons bewys het dat almal wat in Christus glo kinders van God genoem kan word (1 Joh. 3:1).

    Daar behoort dus nooit enige verskil te wees tussen iemand wat ‘n Christen is – ‘n Christianos soos die Bybel dit sê, iemand wat in Christus glo en Hom navolg – en ‘n kind van God nie.

    Die werklikheid is egter dat baie mense vandag hulleself Christene noem, omdat hulle óf biologies deel van die kerk is, óf hulleself nog as deel van die Westerse Christendom samelewing beskou wat aanvanklik op Christelike waardes gebou is, maar daardie Christelike basis lankal versaak en verlaat het. Dit wil sê, mense wat nie waarlik glo in Christus en Hom navolg nie, maar so identifiseer omdat hulle deel is van die kerk of die Westerse samelewing. Sulke mense is egter nie kinders van God nie, al dra hulle wel nog in die oë van die wêreld, asook in hulle eie beoordeling van hulleself, die naam Christen.

    Paulus waarsku ons in sy tweede brief aan Timoteus teen mense wat die krag van Christus in hulle lewe verloën deur ‘n gedaante van godsaligheid te hê (‘n breë identifisering met Christenwees), maar met hulle lewens te bewys dat hulle nie Christene is nie deurdat hulle Christus nie meer volg nie. Dit is mense wat selfsugtig is, geldgierig, grootpraterig, aanmatigend, godslasterlik, ongehoorsaam aan hulle ouers, ondankbaar, goddeloos, ongevoelig, genadeloos, beledigend, sonder selfbeheersing, wreed, sonder liefde vir die goeie, verraaiers, roekeloos, hooghartig, lief vir plesier eerder as vir God, mense wat wel op die oog af godsdienstig lyk, maar wat die krag daarvan misken (2 Tim. 3:2-5). Van sulke mense moet ons wegbly, sê Paulus, terwyl hy ons waarsku dat dit swaar tye voorspel.

  • Avatar

    Rina

    |

    Goeiedag

    Ek wil graag meer inligting hê oor Tabita ( Dorkas )

    Dankie

    Rina

  • Avatar

    Natascha

    |

    More, more vertrou dat jul n wonderlike naweek agter die rug het. Chris, ek het n vraag?
    Kan jy asb. vir my se wat die verskil is tussen n Christen en n Kind van God? Ek weet ons almal is Christene, want ons glo tog is God, maar wat is die verskil?
    Dit klink dalk stupid, maar ek sal graag wil weet?

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Dankie! Ek leer natuurlik ook by die meesters van die eeue. Wonderlik om hierdie werk as ‘n lewensroeping te doen. Ek is my gemeente ewig dankbaar vir die geleentheid wat hulle my gun om ‘n deel van my tyd aan die Bybelskool af te staan.

  • Avatar

    Francois Conradie

    |

    Ds,
    Dankie vir die wonderlike reeks oor Levitikus. Dit is verbasend wat mens agterkom in ‘n Bybelboek geskryf is as jy deur ‘n kundige begelei word.
    Sterkte en seën.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Dankie! ‘n Voorreg om só besig te wees met die Woord.

  • Avatar

    Francois Conradie

    |

    Ds van Wyk,
    U reeks oor Galasiërs is uit die boonste rakke. My verstaan van die vewantskap tussen net geloof, genade, die wet in die Nuwe Testament, sonde , vrygekoop, kindskap ens is op gehelder en dit help my op my pad van heiligmaking.
    Baie dankie
    FConradie , Kempton Park.
    Francois Conradie

%d bloggers like this: